Café Mondiaal 3-9: thema 'Hoe verder met de Millenniumdoelen?'

 

Persbericht

Café Mondiaal, 22^ste aflevering.

Donderdag 3 september, aanvang 19.30 uur.

Café Frits Pelt, Pancratiusplein 48, Heerlen

Thema: ‘Hoe verder met de Millenniumdoelen?’

Wat is er eigenlijk terecht gekomen van de Millenniumdoelen 2000-2015? Wat is gerealiseerd of zijn deze ondertussen achterhaald? En hoe nu verder? Zit de wereld – met al zijn oorlogen en conflicten – wel te wachten op (te) ambitieuze ontwikkelingsdoelstellingen? Maar wat moet er op zijn minst gebeuren om de wereldbevolking een redelijk bestaan te bieden? En welke doelen zijn voldoende realistisch?

Wat willen al die regeringen, organisaties en mensen die jaren gewerkt hebben aan nieuwe doelen? Want op 28 september aanstaande stellen de Verenigde Naties de nieuwe Sustainable Development Goals 2030 officieel vast. Deze Sustainable Development Goals 2030 ofwel Duurzame Ontwikke

lingsdoelen 2030 volgen de Millenniumdoelen 2000-2015 op. In ieder geval zullen ‘duurzaamheid’ en ‘einde armoede’ de sleutelwoorden worden.

En wat gaan deze nieuwe doelen voor Heerlen betekenen? Passen deze ook bij ons in Heerlen?

Deze aflevering van Café Mondiaal wordt georganiseerd door de Millennium Werkgroep van HeerlenMondiaal. Namens de werkgroep zal Wim van Kempen de korte inleiding verzorgen. Harrie Winteraeken is zoals altijd de gespreksleider.

 

Veehouderij: voor wat, hoort wat

Boeren wentelen eigen onmacht af op de samenleving.

Varkenscyclus geldt ook voor melkveehouderij.

De agrarische sector wordt steeds gevoeliger voor de tendensen op de wereldmarkt. Daarbij is opstelling van de sector vaak behoorlijk tegenstrijdig. Als het goed gaat, dan profiteren boeren hier stilzwijgend volop van. Maar gaat het minder, dan is de roep om hulp luid. De recente protesten in Frankrijk, maar ook in ons land vanwege de gedaalde melkprijs, zijn hier voorbeelden van. Ook in de melkveehouderij is de ‘varkenscyclus’ aan de orde.

Voor wie de ‘varkenscyclus’ niet kent: als de prijs goed is, dan wordt extra geïnvesteerd om meer varkensvlees te produceren (bijvoorbeeld in megastallen). Maar die extra productie zorgt voor overaanbod en dus dalen de prijzen.  Dan blijkt dat nogal wat bedrijven te grote risico’s hebben genomen en in moeilijkheden komen.

Voor de melkveehouderij is enkele jaren geleden besloten dat het melkquotum (de totaal per land per jaar maximaal toegestaan te produceren hoeveelheid melk) per 1 april 2015 werd afgeschaft. De noodzaak voor het in 1984 instellen van dit melkquotum was gelegen in overproductie (boterberg, melkplas) en de bijbehorende, steeds meer geld kostende bedrijfssteun door de toentertijd Europese Gemeenschap.

In 2014 was de melkprijs na enkele slechte jaren weer goed. De vraag steeg, naar het leek structureel. Denk bijvoorbeeld aan babymelkpoeder richting China. Dus gingen veehouders meer produceren. Meer koeien, nieuwe, grotere stallen, melkrobots met als neveneffect minder koeien in de wei. De boete voor meer produceren dan het melkquotum, de ‘superheffing’, werd grif betaald. Men keek verlangend uit naar de vrije markt. Iedere overheidsbeperking, zoals het niet verlenen van bouwvergunningen, werd met boegeroep beantwoord.

Enkele maanden verder overstijgt het aanbod de vraag en zijn de prijzen gedaald. Men roept weer om overheidssteun. De belangrijkste oplossing is echter minder produceren. Maar dat brengt nogal wat bedrijven fors in de problemen en dan zegt de individuele ondernemer: “Wie, ik?” Afspraken maken met tussenhandel en supermarkten over hogere prijzen dan de wereldmarkt, gaat moeizaam. De sector zou zich daarvoor nog beter moeten organiseren.

De eigen onmacht van de sector dan maar via protesten afwentelen op de maatschappij? Het is beter om in ieder geval die consumenten te vriend te houden die het zich kunnen permitteren meer te betalen. Dan moet er wel iets extra’s tegenover staan, zoals streekproducten,  diervriendelijk  produceren (koeien in de wei), biologische landbouw, aantoonbaar duurzame milieuvriendelijke landbouw. Dat  vraagt meer dan een façade of goede marketing. Want daar prikken organisaties als Wakker Dier wel doorheen.

Boeren hebben het niet makkelijk. Ze moeten vanwege mechanisatie hoge investeringen doen en rendementen wisselen sterk. Het zijn allemaal ondernemers die het vrije ondernemerschap koesteren. Ze hebben echter niet altijd voldoende oog voor zwaarwegende maatschappelijke belangen, zoals volksgezondheid (luchtvervuiling, fijnstof, schoon drinkwater, gebruik medicijnen) en een duurzame leefomgeving (verdroging, vermesting, gewasbeschermingsmiddelen). Zo zorgen de recente uitbreidingen van de veestapel dat er via de mest teveel fosfaat en nitraat worden geproduceerd. Het mag niet verwonderlijk zijn dat het Rijk vanwege EU-regelgeving hier een maximum aan stelt. Een complicerende factor is dat de overheid ze als groep aanspreekt, maar het zijn allemaal zelfstandige ondernemers: “Wie, ik?”.

Het is goed dat de Europese Unie, naast financiële steun aan bedrijven, ook regulerend optreedt om zo belangrijke maatschappelijke doelen te behartigen. Europa kan dit beter afdwingen dan een nationale overheid, enerzijds om productiefactoren in Europa min of meer gelijk te houden, maar anderzijds omdat nationale overheden vanwege politieke motieven vaak te toegeeflijk zijn.

ps.: het bovenstaande is op 18 augustus 2015 grotendeels gepubliceerd als opinie-artikel in de regionale kranten Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad.

Fraude bij ruitreparatie op parkeerplaatsen

Op 12 juni kreeg ik een brief van mijn autoverzekeraar Centraal Beheer met de mededeling dat Autoschade Meerhoven een rekening had gestuurd van de reparatie van ruitschade op 19 mei. Centraal Beheer heeft € 139,15 betaalt. Daarbij werd gesteld: “u vroeg ons het geld direct aan  Autoschade Meerhoven te betalen. Hiervoor tekende u een verklaring”.

Ik wist van niks. Op 19 mei heb ik mijn auto uitgeleend aan een kennis. Hij reed er onder andere mee naar een parkeerplaats in Heerlerheide waar hij aangesproken werd om een gratis ruitcontrole te doen. Er waren zeker geen kosten aan verbonden. Mijn kennis is op het aanbod  ingegaan. Er zijn twee minuscule oneffenheden geconstateerd,  waarvan ik niet wist dat die er waren. Die ‘sterbreuken’ zijn in ± twee minuten bewerkt. Mijn conclusie hieruit is dat er door Autoschade Meerhoven geen prestatie is geleverd die een declaratie van € 139,15 rechtvaardigt.

Daarenboven verzekerde mijn kennis mij dat uit al hun uitingen bleek dat er sprake was van een gratis actie. Er was geen enkele verwijzing naar het mogelijk declareren van een bedrag bij mijn verzekeringsmaatschappij. Hier is volgens mij sprake van oplichterij en misleiding.

Ik heb op 23 juni een brief gestuurd  naar Centraal Beheer. Ik heb namelijk geen verklaring ondertekend en dus Centraal Beheer ook niet gevraagd om  te betalen. Ik heb ze dan ook gevraagd om de rekening toe te zenden zodat ik zelf kan beoordelen of dit rechtmatig was. Ik verwijt mijn kennis niets omdat ik van mening ben dat hij te goeder trouw heeft gehandeld.

Daarbij adviseerde ik Centraal Beheer het aan Autoschade Meerhoven betaalde bedrag ad € 139,15 terug te vorderen. Of Centraal Beheer hun relatie met Autoschade Meerhoven wenst voort te zetten, mogen ze zelf beoordelen.

In de brief van Centraal Beheer was tevens aangegeven dat ik in het nieuwe verzekeringsjaar meer premie ga betalen. Ik heb door dit ‘schadegeval’ geen extra korting van 10 % meer. Ik vind dat ik geen nadeel mag ondervinden van deze fraude en verzocht Centraal Beheer dan ook om  mij geen vermindering van de extra korting ad 10 % op mijn verzekering toe te passen.

Op 8 juli werd ik gebeld door een medewerkster van Centraal Beheer. Ze gaf aan dat dit vaker gebeurde. Er wordt zeker werk van gemaakt, maar deze bedrijven zijn moeilijk grijpbaar. Maar ze overwegen om alleen zaken te doen met Focwa- en/of Bovag bedrijven. Ze adviseerde: “Ga nooit mee in zee met bedrijven op parkeerplaatsen.” Ze zou me de rekening opsturen en na een weekje nog eens te hebben gebeld, kreeg ik deze ook netjes toegestuurd.

Die factuur was reden voor een tweede brief op 25 juli. Want op de verklaring op de factuur is mijn naam ingevuld en dat is een leugen. De handtekening (of wat ervoor moet doorgaan) is niet van mij en ook niet van mijn kennis. Dat maakt dat deze verklaring niet geldig is. Hier is dus sprake van oplichting. Ik gaf aan dat ik op geen enkele wijze wens in te stemmen met deze factuur en dat ik ook niet akkoord ga met het gevolg dat Centraal Beheer hieruit trekt dat ik geen extra korting van 10 % meer krijg.

Ik sprak de hoop uit dat mijn geval zal bijdragen aan het aanpakken van de fraude door Autoschade Meerhoven. Daarbij gaf ik nog aan dat zowel mijn kennis als ik bereid zijn hier desgewenst een formele verklaring over af te leggen die Centraal Beheer kan gebruiken om de firma Autoschade Meerhoven juridisch aan te pakken. Dat mijn kennis de verzekeringspapieren van de auto heeft laten inzien, was dom van hem, maar hij werd wel misleidt. 

Ik kreeg al vier dagen later het antwoord dat ik graag las. Ten eerste behoud ik mijn korting op de schadeverzekering. Daarbij gaat Centraal Beheer onderzoeken of ze de schade-uitkering kunnen terughalen. Ze geven wel aan dat dit vaak langlopende en moeizame processen zijn. Ik ontvang daar weliswaar geen bericht meer over, maar op basis van mijn verklaring komen de kosten die Centraal Beheer betaalde in ieder geval niet meer ten laste van mijn korting.

Op 31 juli stond in onze regionale kranten een artikel van een halve pagina: “Meeste fraude bij autoverzekeringen”. Mijn geval staat zeker niet alleen: “Bij de supermarkten  en klusbedrijven duiken ze op. Jongens in felgekleurde hesjes die aanbieden om de schade aan je autoruit te herstellen. Ze doen alsof  ze van Carglass of Autotaalglas zijn, maar in werkelijkheid hebben ze met die bedrijven niets van doen. Sterker nog, ze hebben de schade aan de ruiten zelf veroorzaakt”.

Het is een goede zaak dat verzekeringsmaatschappijen  hier werk van maken want het dreigt mee een oorzaak te zijn dat de premies worden verhoogd. Maar ze hebben, net als de politie gelijk als ze stellen dat voorkomen beter is dan uitkeren. 

18-7: Millenniumfietstocht door Parkstad Limburg

Na de succesvolle millenniumfietstocht 2014 organiseert de Werkgroep Heerlen Millennium Gemeente, onderdeel van Heerlen Mondiaal, dit jaar opnieuw een fietstocht. Op 18 juli fietsen we langs zes locaties die te maken hebben  met de millenniumdoelen.
Dit jaar is duurzaamheid het centrale aandachtspunt. We vertrekken om 10 uur voor een tocht van ongeveer 30 kilometer.

Programma

10.00 uur: Vertrek vanaf de hoek Kruisstraat/Geleenstraat in Heerlen.

10.05 uur: Honderd procent Heerlen

HonderdprocentHeerlen is een kleinschalig erkend leerbedrijf bedoeld voor jongeren en/of jong volwassenen die door omstandigheden tijdelijk in een uitkeringssituatie terecht zijn gekomen.
De producten die binnen de leer- werkplaats worden geproduceerd worden in de bij de werkplaats behorende winkel verkocht. Elk product is uniek, duurzaam, handgemaakt en dus bijzonder.

10.45 uur Kasteelhoeve Puth

Al sinds de jaren tachtig werkt Norbert Huijts op zijn bedrijf zo milieuvriendelijk mogelijk. In 2001 is het bedrijf omgeschakeld naar biologische akkerbouw.  Rondom de typisch Limburgse kasteelhoeve liggen de akkers in het golvende heuvelland. De totale oppervlakte van de akkers is 45 hectare. Elk jaar worden er op biologische wijze aardappelen, grasklaver, brouwgerst, spelt, pompoenen en doperwten geteeld.

12.15 uur Ruilwinkel Kerkrade

In een Ruilwinkel worden goederen en diensten geruild voor punten: Jan komt binnen met goed gereedschap, van de punten die hij daarvoor krijgt, koopt hij een mooie trui die Bert gisteren heeft binnengebracht. De punten die Bert inmiddels met zijn spulletjes heeft verdiend wil hij graag gebruiken voor de strijkservice, want dat kan hij eigenlijk niet zo goed....
In de Ruilwinkel is ook een korte pauze met koffie/thee en vlaai.

13.15 uur De bestaande Wijk van Morgen

153 door de woningcorporatie Heemwonen duurzaam gerenoveerde woningen aan de Dahliastraat en de Kaalheidersteenweg. Door isolatie, zonnecellen en zonnepanelen zijn zeer energiezuinige woningen ontstaan.

14.00 uur Dobbeltuin Meezenbroek

De Dobbeltuin is aangelegd op een braak liggend stuk grond dat diverse malen gebruikt werd als stortplaats voor puin en ander ongerief. Een initiatiefgroep heeft zich erover ontfermd en er een fantastische buurttuin aangelegd. Het ontwerp is van de werkgroep permacultuur. Tuinieren op permacultuurbasis is samenwerken met de natuur, waarbij geen gebruik wordt gemaakt van chemicaliën zoals kunstmest of bestrijdingsmiddelen.

14.45 uur Duurzaamheidswinkel Parkstad

DUW Parkstad dé plek voor inspiratie en informatie om je een duw richting een toekomstbestendig en comfortabel leven te geven. Samen met onze duurzaamheidsexperts stomen we je woning klaar voor een gezonde en duurzame toekomst. Zo ga je niet alleen zuinig om met het milieu, maar ook met je eigen portemonnee!

 

15.00 uur Einde

Aanmelden

Deelname aan de fietstocht is gratis. Neem zelf wat te eten en te drinken mee.

We willen graag weten hoeveel mensen er meegaan. Meld je daarom  voor 15 juli aan bij frank@rochette.nl . Het maximum aantal deelnemers is 40. Wie eerst komt, het eerst maalt.

Het is mogelijk een deel van de tocht mee te fietsen. Kom dan op het aangegeven tijdstip naar één van de pleisterplaatsen. Ook in dat geval graag aanmelden.

2-7 Café Mondiaal gesprek over 'Media en waarheid'.

Persbericht

 

Café Mondiaal, 21^ste aflevering.

Donderdag 2 juli, aanvang 19.30 uur.

Café Frits Pelt, Pancratiusplein 48, Heerlen

 

Thema: ‘Media en waarheid’.

Het is niet eenvoudig om een waarheidsgetrouw beeld te krijgen van de werkelijkheid? We lezen een krant, we horen radio en kijken tv. Daarnaast zijn er nog tal van andere media die ons van informatie voorzien, waaronder de snel reagerende en soms zeer ongenuanceerde sociale media. We worden overspoeld met informatie, of is het meeste maar erg oppervlakkig? Hoeveel informatie kunnen we bevatten en hebben we ook nodig om zelf de juiste keuzes te kunnen maken (in het klein en het groot)?

Zoeken we daarbij voor een belangrijk deel een bevestiging van onze mening in de media die we tot ons nemen? Wie leest de Telegraaf en wie Trouw of de Volkskrant? De milieufanaat is geabonneerd op het blad van Milieudefensie. Wie vindt ‘Geen Stijl’ een belangrijke bron van zijn nieuws.

Een toepasselijk gezegde is: “Je hebt kleine leugens, grote leugens en statistieken”.  De krant van de vroegere Communistische Partij Nederland heette ‘De Waarheid’ (toen deze op tabloidformaat overging ‘de halve waarheid’). De Russische media  geven een heel ander beeld van de gebeurtenissen in de Oekraïne dan onze media. Nieuws en achtergronden zijn gefragmenteerd en geven een gekleurd beeld van wat er allemaal daadwerkelijk is gebeurd en waarom? Het kost veel tijd om de objectieve waarheid te achterhalen, als dat al mogelijk is.

Jezus zei staande tegenover Pilatus dat hij was gekomen om te getuigen van de waarheid. Hierop zei Pilatus: “Wat is waarheid?” Daarmee bracht hij de “Waarheid” terug tot een filosofische vraag. Hoe gaan wij om met de vraag “Wat is waarheid?” Kennen we de werkelijkheid om ons heen? Dat is het centrale thema van deze Café Mondiaal.

******************************************************************************************************

Achtergrondinformatie:

·         Deze aflevering van Café Mondiaal wordt georganiseerd door HeerlenMondiaal.

·         Harry van Sleeuwen zal de korte inleiding verzorgen. Harrie Winteraeken is zoals altijd de gespreksleider.

Minder belastingvermindering? Betere belastingverdeling door vergroening.

Vergroening van belasting moet belangrijke prikkel zijn voor duurzamer handelen.

De laatste grote politieke operatie van het kabinet van VVD en PvdA is een belastinghervorming. Die is niet zo zeer aan regels gebonden maar wel uitermate geschikt om politieke doelen mee te bereiken. En dus zet ik graag een aantal punten op een rijtje waar deze belastinghervorming volgens mij aan zou moeten voldoen.

Een belangrijk doel van nogal wat partijen is belastingverlaging. Daar is zo’n € 5 miljard voor beschikbaar. Door de economische crisis hebben ‘de mensen’ behoorlijk moeten inleveren aan koopkracht. En dus zal netto meer in de beurs door veel mensen worden toegejuicht.

Maar hoever reikt de solidariteit? Er zijn door de bezuinigingen van de laatste jaren nogal wat mensen meer dan gemiddeld slachtoffer geworden. Ook is er fors op natuurontwikkeling bezuinigd. Er zou op de eerste plaats overwogen moeten worden om een substantieel deel van het geld dat nu ‘over’ is, ingezet wordt om de pijn van de recente bezuinigingen te verzachten.

Ik denk daarbij ook vooral aan armoedebestrijding. De laatste jaren hebben de mensen met lage inkomens in verhouding meer ingeleverd. En de voedselbanken kunnen het werk niet meer aan. Ik vind dat met deze ombuigingen op de eerste plaats de mensen die het het hardst nodig hebben, ook het meest moeten kunnen profiteren. En ik vind dat ook de Rijksambtenaren na vier jaar weer recht hebben op een redelijke cao.

Het Rijk heeft in gedachte dat de gemeenten meer belasting moeten kunnen heffen. Dit deels om de bezuinigingen die werden ingeboekt bij de drie grote decentralisaties in de zorg, te kunnen compenseren. De indirecte belastingverlaging bij het Rijk gaat dus gepaard met een belastingverhoging bij de gemeentes. Met dergelijke ombuigingen schiet je als burger natuurlijk niets op. Maar politici trekken blijkbaar graag zo’n façade op.

Een ander doel is dat het allemaal eenvoudiger dient te worden. Nu is het zo dat nogal wat regels ingewikkeld geworden zijn, ook omdat we met meer gevallen of situaties rekening willen houden. Bij vereenvoudigen wordt het wel meer eenheid, waar minderheidsgroepen slachtoffer van kunnen worden. Die slachtoffers mogen natuurlijk niet tot je de primaire politieke doelgroep horen.

En nu volgen nog een aantal inhoudelijke doelen die met belastingombuigingen kunnen worden bereikt of gestimuleerd. De economie en de werkgelegenheid moeten er door groeien. Dat wordt waarschijnlijk door iedereen onderschreven. Een belangrijk middel hiervoor is dat de belasting op arbeid wordt verlaagd. Als de loonkosten omlaag gaan, dan worden producten en diensten goedkoper en zal er ook meer worden verkocht. Ook de concurrentiepositie met het buitenland neemt toe en dus de mogelijkheden voor export. Natuurlijk hebben ‘lageloonlanden’ een grote ‘voorsprong’, maar werknemers daar hebben ook recht op meer welvaart en tenminste ‘loon naar werken’. Hier zijn duidelijk tendensen waarneembaar dat de ‘maakindustrie’ weer meer levensvatbaar wordt.

Echter, loonkosten verlagen betekent bij gelijkblijvende overheidsuitgaven, (nog meer bezuinigen wil eigenlijk niemand meer), dat de Staat elders de inkomsten moet verhogen. De eerste uitgelekte voorstellen hiervoor zijn in dit verband uitermate onbeholpen. Met wil de Belasting Toegevoegde Waarde (BTW) van vrij veel diensten van het lage 6 % naar het hoge 21 %-niveau brengen. Hierbij moet worden gedacht aan de horeca, kappers, fietsenmakers, boeken en kranten, enz. Dit is natuurlijk tegenstrijdig aan het willen stimuleren van deze meestal arbeidsintensieve bedrijfstakken. Dat gaat werkgelegenheid kosten in plaats van opleveren. De BTW-verhoging zou ook van toepassing worden op het openbaar vervoer. Dat is natuurlijk niet acceptabel als je het gebruik van het openbaar vervoer wil stimuleren.

Een andere belasting die bij de ombuigingen in beeld is, is de Belasting op nieuwe Personenauto’s en Motorrijwielen (BPM). Staatssecretaris Wiebes (VVD) zou die willen afschaffen (zie hiervoor mijn stukje van eind mei). Uit de meest recente (uitgelekte) voorstellen blijkt dat door het verlagen van deze belasting over de gehele linie het aanschaffen van auto’s goedkoper wordt. Zet dit tegenover een BTW-verhoging van het openbaar vervoer, en dat wordt duidelijk dat deze belastingoperatie een zwaar politiek instrument is om partijpolitieke doelen te bereiken.

Dat houdt dus ook in dat je dit instrument ten goede kan gebruiken. Zeker als je stemmen hard nodig zijn om in de Eerste Kamer een meerderheid te vormen. En hier richt ik me tot GroenLinks en in het bijzonder de nieuwe politieke leider Jesse Klaver: stem alleen in met een pakket maatregelen waarmee eenduidig de politieke doelen van GroenLinks worden gerealiseerd. Acceptatie moet uitermate bestendig zijn tegen kritiek vanuit de eigen gelederen en doelgroepen. GroenLinks heeft nu een opleving in de opiniepeilingen. Maar GroenLinks is uitermate kwetsbaar als het gaat ‘meedenken’ en compromissen sluiten. Denk nog maar terug aan het ‘Lente-akkoord’ of ‘Kunduz-akkoord’, wat bij de Tweede Kamerverkiezingen van 13 september 2012 een van de belangrijkste oorzaken van de enorme nederlaag van 11 naar 4 zetels van het GroenLinks van Jolande Sap was. (Overigens vond ik het Lente-akkoord wel een aanvaardbaar politiek compromis.)

Hierbij volgen nog een aantal aanbevelingen voor de omvormingen van de belastingen. Deze worden gevat onder de noemer ‘vergroening van de belastingen’. Met vergroening wordt bedoeld de belastingen mee inzetten om onze samenleving duurzamer te maken door ons handelen milieuvriendelijker te maken. Onderdeel hiervan zijn natuurlijk de klimaatverandering en het verminderen van het gebruik van fossiele brandstoffen. Gedragsbeïnvloeding dus, en ook nog op vrij grote schaal. Duurzamer handelen wordt goedkoper en milieuonvriendelijke activiteiten worden duurder. De eerder genoemde BPM is daar een voorbeeld van, waarbij het lage tarief wordt gebruikt voor het (echt) stimuleren van zuinige en schone auto’s (zie mijn stukje van eveneens eind mei. ))Beleid sturen met de BPM verdient wel nog wat aanscherping, maar gooi hier niet het kind met het badwater weg.

Andere belastingverhogingen kunnen zijn: de accijns op fossiele brandstoffen (steenkool, aardolie, aardgas) verhogen. Vooral grootgebruikers (energiebedrijven, landbouwkassen) betalen veel te weinig belasting.

Denk in het bijzonder aan de vliegtuigbrandstof kerosine om het bijzonder milieuonvriendelijke vliegen te verminderen. Over de volle breedte wordt er te veel gereisd en getransporteerd. (Gisteren lagen er alleen maar appels uit Nieuw Zeeland in de winkel.) Minder transport stimuleert ook de regionale economieën. En wat al jaren storend is, is dat ontwikkelingslanden goed voedsel produceren voor in de winkel hier en ook veel veevoer, terwijl de eigen bevolking te maken heeft met voedseltekort en honger. Een verhoging van de BTW op vlees is dan ook heel logisch.

In dit verband streeft GroenLinks ook naar een hogere belasting voor internationale ondernemingen. Nederland is een belastingparadijs voor multinationals. Onder andere ontwikkelingslanden hebben hier veel last van omdat die multinationals door allerlei constructies hier weinig belasting betalen en daardoor in het land waar de omzet plaatsvindt, nog minder belasting betalen. We kunnen best meer doen aan ontwikkelingssamenwerking, maar op deze manier houdt Nederland veel landen arm! (Zie hier ook mijn stukje van eind april.)

Ik hoop dat het GroenLinks, met een aantal min of meer gelijkgestemde partijen lukt om een belangrijk deel van het voorgaande te realiseren. Anders moet Wiebes c.s. het maar zien te redden met hun belastinghervorming zonder de steun van GroenLinks.

 

In Memoriam Frits Dragstra

Frits Dragstra mag trots zijn op zijn lange leven, dat voor een belangrijk deel politiek was ingevuld. Hij heeft een onuitwisbaar stempel gedrukt op het politieke landschap in Heerlen en eigenlijk ook van Nederland.

Hij heeft voor de Communistische Partij Nederland diverse functies vervuld, waaronder lid van de Tweede Kamer, de Provinciale Staten van Limburg en de Gemeenteraad van Heerlen. Hij was ‘vrijgestelde’ voor het politieke werk en dat was toentertijd ook nodig omdat actief zijn voor de CPN lang niet overal in Limburg maatschappelijk aanvaard was. Zijn sociale ombudswerk was echter van grote waarde in de toen sterk verzuilde samenleving, waar de verschillende stromingen vooral met de rug naar elkaar toestonden.

Ik ken Frits sinds de begin 80-er jaren van de vorige eeuw, onder andere vanuit de vredesbeweging in de strijd tegen de Amerikaanse kruisraketten en de Russische tegenhanger, de SS20. Hij was toen al in de tweede helft van zijn politieke leven. Maar dat was wel de tijd van zijn grote ‘omdenken’. Hij transformeerde van een ‘echte communist’ naar een bruggenbouwer. Vanuit zijn eigen overtuigde én overtuigende verandering heeft hij ook bij anderen het vertrouwen gewonnen dat nodig was voor deze samenwerking. Hij was de drijvende kracht achter de samenwerking van de CPN, PPR, PSP en EVP in Heerlen, die als enige volledige combinatie van de voorlopers van GroenLinks in Nederland, in 1986 aan de gemeenteraadsverkiezingen heeft meegedaan. Hij is tot 1990 gemeenteraadslid in Heerlen geweest, waar ik hem samen met Paul Simons mocht opvolgen. 

Frits heeft niet zomaar fors bijgedragen aan mij opleiding tot politicus, hij is een groot voorbeeld voor mij. En daar ben ik hem dankbaar voor. Hij bewees wat de kracht is van samenwerking die is opgebouwd vanuit een open houding zonder vijanddenken.

Frits is op 5 juni 2015 op 87-jarige leeftijd overleden. Bij mij zal Frits Dragstra nog lang in goede herinnering blijven voortleven.

Harrie Winteraeken

Voor wie wil reageren naar zijn vrouw Gré Dragstra – Schutte en familie Dragstra: Ottersaat 7, Oudeschild (Texel).