B&W van Heerlen willen geen vredesboom op Promenade

Persbericht

Vredesboom hoeft niet van B&W Heerlen

  

Het Vredesplatform Heerlen (VPH) en het Dekenaal Missionair Beraad Heerlen (DMBH) hebben op Vredeszondag 20 september 2015 het initiatief genomen om de monumentale boom met zijn ontmoetingsplek op de kruising Promenade – Honigmannstraat in het winkelcentrum van Heerlen  te benoemen tot Vredesboom. Onlangs heeft het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Heerlen aan beide organisaties laten weten geen behoefte te hebben aan een Vredesboom.

B&W: “Wij geven geen toestemming voor het bevestigen van een plaquette aan een vredesboom. Wij zijn van mening dat alle trieste gebeurtenissen in de wereld die de veiligheid van mensen betreffen, ervoor zorgen dat veel mensen zich bewust zijn van en stilstaan bij het belang van vrede”. Een plaquette voegt daar volgens de gemeente niets aan toe. B&W wijzen op alle nieuws over de oorlog in Syrië en de vluchtelingen die naar Europa (willen) komen, het grillige gedrag van diverse regeringsleiders in de landen die Europa omringen, en vooral ook door de aanslagen in o.a. Parijs en Brussel.

VPH en DMBH vinden het standpunt van B&W teleurstellend en zijn van mening dat het besluit ook niet helemaal terecht is beargumenteerd. Woordvoerder Harrie Winteraeken: “Zeker in deze tijd vinden wij dat er niet genoeg blijvende aandacht kan worden gegeven aan vrede, dichtbij en veraf”. Dat ‘de mensen al veel stil staan bij het belang van vrede’, vinden beide groepen geen bewezen zaak: “De meeste mensen benaderen oorlogen en conflicten gelaten en afstandelijk. Er spreekt machteloosheid uit. Het is duidelijk dat momenteel de oorlogen en vredesbedreigende ontwikkelingen sterk overheersen en de positieve vraag om vrede wereldwijd en in Heerlen ondersneeuwt”. De hoofdredenen die de gemeente aandraagt, zijn volgens VPH en DMBH net een argument om wél ook in Heerlen een beetje tegenwicht te bieden.

Hoewel er wel een aantal gedenktekens ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog is, ontbreekt een teken van deze vredeswens in Heerlen. Daarvoor was de plaquette bij de Vredesboom bedoeld.

B&W stellen verder: “Bovendien is er rondom de door HeerlenMondiaal uitgekozen boom al veel symboliek, welke geen inhoudelijke samenhang heeft met uw aanvraag”. De constatering is terecht dat er al enkele 'herinneringen' of 'gedenktekens' zijn aangebracht rondom deze boom. De kunstenaar Pii, die ook de bank rondom deze Plataan heeft ontworpen, vond dit argument van B&W echter geen bezwaar. Hij had met de toevoeging van de benoeming tot Vredesboom geen moeite. Pii heeft namelijk al een bijpassende plaquette voor de Vredesboom ontworpen, die op de bank kon worden bevestigd.

 

Eerder hebben B&W al een financiële bijdrage aan de plaquette geweigerd. HeerlenMondiaal had voorgesteld deze te putten uit het overschot van de subsidie van HeerlenMondiaal over 2015.

Begin maart weigerden B&W vanwege een vermeend gebrek aan draagvlak ook een ‘eerbetoon aan het mijnverleden’ in het winkelcentrum dat door de kunstjury al werd geaccepteerd.

Dekenaal Missionair Beraad Heerlen en Vredesplatform Heerlen zullen vooralsnog geen nieuw initiatief nemen. Zij wijzen wel nog op de Vredeskapel / Gedachteniskapel bij de Algemene begraafplaats, Akerstraat 37.

DMBH en VPH feliciteren Burgemeester Ralf Krewinkel wel nog met de ‘Vredesprijs’ in de vorm van een vredesduif die hij op 14 augustus jl. van de Duitse gemeente Gundelfingen an der Donau (Beieren) ontving. (Zie http://heerlen.nieuws.nl/gemeente/42235/vredesprijs-ralf-krewinkel/).

En beide organisaties spreken hun waardering uit richting Burgemeester Krewinkel voor zijn bijdragen aan het tot stand brengen van het nieuwe monument in het Poolse Kedzierzyn-Kozle (voorheen Cosel), dat herinnert aan de 39 deportatietreinen die daar tussen28 augustus en 10 december 1942 arriveerden(bericht Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 3 september 2016).

Leaserijders plug-in hybride auto's financieel hard aanpakken

Leaserijders plug-in hybride auto's mogen financieel hard worden aangepakt.

Staatssecretaris Eric Wiebes van de VVD zal de subsidiekraan voor plug-in hybride auto’s eind dit jaar dicht draaien. (Berichten 10 augustus.) Het siert hem dat hij deze maatregel neemt, terwijl hij daarmee toch een deel van zijn eigen achterban treft. Want de maatregel is vooral gericht tegen lease-rijders en zzp-ers. Het betreft vooral luxe auto’s als de Mitsubishi Outlander PHEV, de  Volvo V60 Plug-in hybrid, de Volkswagen Golf en Audi A3 Sportback e-tron.

In de media werd dit plan vooral vanuit het gezichtspunt van de overheid bekeken. Wiebes: “We hebben er 6 miljard in gestopt maar er nul klimaateffect voor teruggekregen”. De  autofabrikanten hebben namelijk een Europees CO₂- doel. De hiervoor vereiste productie van schone auto’s ging naar Nederland omdat die hier met belastingvoordeel goedkoper waren. De gewone auto’s gingen naar andere landen. Het netto effect is dus zeer gering. Voor onze overheid dus een dure les dat je in Europa wellicht meer gezamenlijk moet optrekken. En dat we via Europa, misschien niet zo snel en maximaal als we zouden willen, wel resultaten boeken.

Op zich is er niets mis met het regelen van dergelijke milieumaatregelen via vergroening van het belastingstelsel en ook niet dat Nederland daarmee voorop loopt. Maar dan moet het wel werken. En daar zat ‘m een veel groter bezwaar. Veel van deze autorijders gebruikten het elektriciteitsdeel niet of veel te weinig: ‘de oplaadkabel lag ongebruikt in de kofferbak’. Voor velen was het gewoon een ‘pik-binnen-belastingvoordeel’, waarvoor ze niets terug deden. De maatschappelijke en ook morele verantwoordelijkheid van ‘voor wat hoort wat’ vulden ze niet in. En dus heb ik ook geen medelijden met deze ‘vrije en blije rijders’.

Het was van de grote meerderheid leaserijders blijkbaar te veel verwacht dat ze een deel van het belastingvoordeel aan het milieu ten goede lieten komen. Deels zal dat voortkomen uit gemakzucht en ongeïnteresseerdheid. Maar wat ook niet helpt is dat veel leaserijders van hun baas ook de benzine gratis krijgen. En dat ze hun auto dus niet inpluggen in een stopcontact waarvoor je voor de stroom moet betalen. Dus wat mij betreft hebben de ‘auto’s van de zaak’ voor privégebruik best een fatsoenlijke belasting (bijtelling). Want het is niets anders dan een gift of verkapt inkomen. En verdienen alleen echte elektrische auto’s een steun in de rug.

Boerkiniverbod vergroot tweedracht.

Boerkiniverbod vergroot tweedracht.

De Franse socialistische premier Manuel Valls steunt burgemeesters die een verbod op boerkini's hebben uitgevaardigd. In een interview met de krant La Provence zegt hij dat de bedekkende zwemkleding "indruist tegen de waarden van de republiek".

Volgens de premier is de boerkini "de belichaming van een politiek project". "Dat project is bedoeld om vrouwen tot slaaf te maken", zegt Valls. "Het is een provocatie van de waarden die wij in Frankrijk hanteren. De republiek moet zich hier tegen beschermen." (Bericht NOS.nl 17-8-16).

Ik vind de mening van premier Valls erg eenzijdig, discutabel maar vooral ondoordacht vanwege de consequenties hiervan.

Vrouwen mogen zich vanuit een aantal stromingen van de islam in het openbaar niet deels ontbloten. Wil een vrouw bij haar ‘groep’ blijven horen, dan is dat een beperking van gedrag en vrijheid die moet worden geaccepteerd. Het is vaak moeilijk voor deze vrouwen om meer westers te emanciperen of zelfs te seculariseren. Vanuit hun religieuze omgeving wordt er druk op ze uitgeoefend om aan de voorschriften te blijven voldoen.  Zich meer vrijheid permitteren wordt in de strenge islam niet geaccepteerd. Ze moet dan uit haar omgeving stappen.

Veel moslima’s zien de boerkini als een (nieuwe) mogelijkheid om wel naar het strand te kunnen gaan en zijn daar blij mee. Dat vrouwen in boerkini het strand op gaan of worden gestuurd om zo anderen te intimideren (het politieke project van islamisering van de samenleving), zal toch maar zeer beperkt voorkomen en gaat me als hoofdargument voor een boerkiniverbod te ver.

Premier Valls stelt ook nog: "Stranden moeten, zoals alle openbare ruimtes, gevrijwaard blijven van religieuze statements." Ik ben voor een scheiding van kerk en staat en ik heb er begrip voor dat deze ‘scheiding’ in overheidsgebouwen, scholen, ziekenhuizen wordt toegepast. Maar het uitsluiten uit de openbare ruimte van uitingen van welke levensovertuiging dan ook, gaat veel te ver. Wil Manuel Valls graag op het strand een minimaal én maximaal percentage bloot zien? Hoe we ons moeten gedragen met de vrijheid van meningsuiting en de daarbij horende beperkingen, is in onze rechtstaten best goed geregeld.

Politiek gezien is het standpunt van premier Valls een steun in de rug voor extreem rechts in Frankrijk. De socialisten hebben het electoraal moeilijk en het Front National van Marine Le Pen heeft de wind in de rug. Maar ik vind het dom als je eigen uitgangspunten overboord gooit om daarmee de kiezer positief te beïnvloeden. De kans dat een dergelijke tactiek wordt doorzien, is levensgroot en dan word je ook nog als ongeloofwaardig en onbetrouwbaar afgeschilderd. Van de regen in de drup, dus.

De Franse republiek staat voor ‘vrijheid, gelijkheid en broederschap’. Deze essentiële waarden zijn nu in het geding. Premier Valls wil nu dat de overheid de vrijheid en gelijke behandeling beperkt. Vanwege kledingstukken worden kernwaarden ingeruild tegen fascisme. Mevrouw Le Pen kan zich geen grotere politieke vrienden wensen.

Maar het kan ook worden betiteld als een overwinning voor de extremistische islam. In plaats van saamhorigheid (broederschap) binnen de bevolking te vergroten, wordt tweedracht gezaaid. Gematigde moslims mogen terecht vinden dat ze door hun samenleving worden beknot in hun vrijheid. Extreem rechts én de aan terrorisme verbonden extremistische islam hebben allebei baat bij een boerkiniverbod. En daarom moeten de gematigde Fransen waaronder de Franse gematigde moslims zoveel mogelijk als bondgenoten optreden.


Naschrift:

Op 26 augustus heeft de Conseil d’Etat, de Franse Raad van State een voorlopige streep gezet door het boerkiniverbod in het plaatsje  Villeneuve-Loubet aan de Côte d‘Azur.  De rechters noemen het verbod “een ernstige en duidelijk illegale schending van fundamentele vrijheden, de vrijheid van religie en individuele vrijheden”.  Het ging om een proefproces dat was aangespannen door de Franse Liga voor de Mensenrechten. In meer dan dertig andere Franse gemeenten zijn vergelijkbare verboden ingesteld. Er zijn burgemeesters die inmiddels hun boerkiniverbod al hebben ingetrokken, andere wachten af of zijn van plan meer ‘weerstand’ te bieden.

Volgens de advocaten van de mensenrechtenbeweging handelt het verbod in strijd met de burgerlijke vrijheden en voedt het de angst in het land. Een ‘lagere’ rechter oordeelde eerder dat het verbod in het kader van de noodtoestand en de recente aanslagen wettelijk is toegestaan. De verwachting is dat lagere rechtbanken eenzelfde oordeel gaan vellen over boerkiniverboden in andere Franse gemeenten. "Rechters moeten naar deze uitspraak luisteren, want de Raad van State is het hoogste rechtsorgaan in Frankrijk". Het betreft een voorlopige uitspraak. Dat stelt de raad in de gelegenheid om nu de tijd te nemen voor een grondiger motivering.  

Gelukkig vond Conseil d’Etat de argumenten van terroristische dreiging en provocatie ondergeschikt. Het gaat ‘slechts’ om op een bepaalde manier geklede vrouwen, waar op zich geen dreiging vanuit gaat. De individuele vrijheden wegen zwaarder.