Harrie Winteraeken online

Waardevast pensioen in de toekomst? Uitkeren naar mate van inleg?

2012-02-20T09:53:00.000+01:00

Pensioen uitkeren naar mate van inleg?

Ik ben over het algemeen niet pessimistisch maar het onderstaande kan een onheilsboodschap zijn. De dekking van de meeste pensioenfondsen is momenteel ver onder de maat. Daarbij moet een pensioenfonds rekening houden met een lange termijn. Voor de pensioengerechtigden die een lang leven zijn gegund. Maar ook de mensen die nog een lange periode van werken en inleggen voor de boeg hebben, moeten ervan uit kunnen gaan dat ze een waardevast pensioen in het vooruitzicht hebben.
Om de inleg en de pensioenuitkering min of meer in evenwicht te brengen, moet een pensioenfonds ook nog een vrij betrouwbare voorspelling doen van het te behalen rendement op de lange termijn.
Tevens dient het pensioenfonds nog mee te wegen dat de mensen gemiddeld langer blijven leven. Wellicht is het een voordeel dat het pensioenfonds vanwege de grote getallen uit mag gaan van gemiddelden en algemene tendensen.

Als er minder mensen werken dan is vanzelfsprekend de inleg lager. En in een vergrijzende samenleving zoals de onze zal het aantal uitkeringen stijgen. Op een gegeven moment is het rendement van de belegde miljarden onvoldoende om het gat te dichten tussen de inleg en de uitgaven. Er moet worden ingeteerd op het vermogen. En dan zullen dus ook beleggingen (aandelen, onroerend goed, staatsobligaties) te gelde moeten worden gemaakt. Daarvoor moeten dus weer kapitaalkrachtige mensen en organisaties voor aanwezig zijn. Als deze koopkracht minder wordt, dan daalt ook de waarde van de beleggingen. In een krimpende samenleving zal het dus nog een hele opgave worden om pensioenen waardevast te houden. Wellicht dat opkomende economieën dan nog in onze samenleving willen investeren?
Gezien deze onzekerheden en ook het zwabberen van de dekkingsgraden de laatste jaren, ben ik niet zo optimistisch dat de pensioenfondsen ook op de lange termijn aan de verwachtingen kunnen voldoen.

Hoewel er een zekere mate van solidariteit moet zijn tussen de jonge inleggers en de oude pensioengenieters, mag het niet zo zijn dat de jongere generatie het gelag mag betalen. De uit te keren pensioenen mogen nu dus niet te hoog zijn. Als het rendement een gegeven periode te laag is, dan heeft iedereen daar last van. De jongeren moeten meer inleggen om hetzelfde perspectief te houden. En de ouderen krijgen minder uitgekeerd. Een hard uitgangspunt.

Jarenlang te hoge uitkeringen geven en daarmee interen op het vermogen is zeer onrechtvaardig ten opzichte van de jonge inlegger. Voor hem/haar blijft minder over dan wat hij/zij zou mogen verwachten. Eventuele onevenwichtigheden mogen niet te lang duren want het wordt steeds moeilijker om deze ‘lening’ ook weer in te lossen.
De pensioenfondsen zijn, gezien het jaarlijkse pensioenoverzicht, steeds beter in staat om te berekenen waar men gezien de inleg ook recht op heeft. Dan weet men ook of er ouderen zijn die meer krijgen dan waar ze volgens hun inleg recht op hebben. Ik denk daarbij vooral aan mensen die nog een pensioen hebben op basis van eindloon en die de laatste maanden van hun werkzame leven nog een forse loonsverhoging hebben gekregen om het pensioen nog even op te krikken. Eigenlijk moet iedereen krijgen waar hij op dit moment of in de toekomst recht op heeft. Dus een pensioenuitkering op basis van de inleg. Zodat het onheil zo rechtvaardig mogelijk wordt verdeeld.

Onbehagen Limburger leidt tot proteststem.

2012-02-12T12:12:00.000+01:00

De goede serie van het Onbehagen van Limburger en Dagblad de Limburger is afgesloten met een concluderende samenvatting. Goed journalistiek onderzoek en ook een goede samenvatting.
Ik maak twee opmerkingen.
Terecht wordt geconstateerd dat de groep ‘overvraagden’, dat niet meer aan de eisen van onze maatschappij kan of wil voldoen, groeit. Daar zal ook onze maatschappij meer rekening mee moeten houden. Maar ik denk dat ook onze overheid en de politieke partijen worden overvraagd. De verwachtingen zijn op tal van terreinen te hoog gespannen (al ligt de oorzaak zeker ook bij de politiek). De overheid moet de hele samenleving in al zijn facetten dienen. Hoewel we een van de welvarendste landen in de wereld zijn en onze zaakjes over het algemeen redelijk voor elkaar hebben, moet er nog veel gebeuren op tal van maatschappelijke terreinen. Toch wordt van de overheid ook verwacht dat ze terughoudend is, minder regels produceert en vooral niet meer belasting heft. Wellicht is ook wat meer solidariteit met de overheid nodig?

Ik neem een niet zo controversieel voorbeeld als het stimuleren van de economie. De mogelijkheden van de overheid zijn hier beperkt. Toch zijn hier ook verwachtingen. Wellicht ligt het ‘overvragen ‘ hier aan het uitgangspunt dat de economie moet groeien. Is dat echt nodig? Wordt het niet tijd om dit overheersende streven van groei ter discussie te stellen of zelfs in te ruilen tegen een ‘economie van het genoeg’ (de term is van de begin 80-er jaren)? Een economie die meer in evenwicht blijft en zo langdurig duurzaam aangepast is aan de gemiddelde behoeften.

Het onbehagen van de Limburgers wordt voor een belangrijk deel verklaard uit de geschiedenis en in het bijzonder de verandering (modernisering) van zekerheden / geborgenheid / tradities naar een onzekere samenleving. De identiteit van de Limburger lost op in een ‘niemandsland’. Van hieruit zou het onbehagen leiden tot extra veel stemmen op de PVV die de Limburgse identiteit benadrukt.
Wat ik me afvraag is of dit voldoende uitleg is. Het onbehagen in Nederland is groot en ook het aantal stemmen op de partijen aan de uitersten van het politieke spectrum: SP en PVV. Voor een deel, zeker bij de PVV, komt dit voort uit het onbehagen en de daarbij horende proteststem. Angst voor de toekomst speelt hier zeker een rol. Maar de verbinding met de Limburgse identiteit lijkt mij niet doorslaggevend. Ik kan me niet voorstellen dat veel kiezers hier rechtstreeks een vervolg aan geven door hier zo de nadruk op te leggen in het stemhokje. Je laat je toch niet leiden in je politieke keuze op basis van dit gevoel, daar waar er zoveel andere meer concrete politieke onderwerpen zijn waar je belang aan kan hechten? De vele politieke partijen bieden een brede keuze aan en min of meer acceptabele oplossingen. Ik denk dat het onbehagen (ook bij de Limburgers) meer algemener is, voor zover het de in verhouding meer stemmen op de PVV verklaart, dan op het verlies aan de Limburgse identiteit. De feiten van de politieke keuzes van de Limburgers spreken voor zich. Maar de individuele keuzes zouden gebaseerd moeten zijn op een bredere kijk op het politiek spectrum?

Rijke Grieken moeten solidair zijn met hun land en landgenoten

2012-02-12T11:05:00.000+01:00

Zo nu en dan lees je berichten over de enorme hoeveelheden geld die rijke Grieken naar het buitenland hebben weggesluisd. Er is 200 miljard euro gestald in buitenlandse banken, vooral in Zwitserland. De afgelopen maand is er vanuit Griekenland 16 miljard ingelegd bij vooral Engelse en Zwitserse banken. Deze Grieken vinden de euro blijkbaar ook niet zo betrouwbaar.

Dit is toch echt de omgekeerde wereld. Er wordt een loodzwaar beroep gedaan op de Europese solidariteit om Griekenland te steunen. Europese banken worden gedwongen om zeer fors op hun Griekse staatsobligaties en leningen af te schrijven.
En de rijke Grieken hebben blijkbaar lak aan hun land en hun landgenoten. Ze brengen massa’s geld naar het buitenland; geld waar Griekenland en zijn economie om staan te springen. De Griekse regering kondigt weer nieuwe bezuinigingen aan. Maar eigenlijk zouden ze ook wetten moeten maken die dit geld terug naar Griekenland halen.

Rijke Grieken moeten (voor mijn part gedwongen) solidair zijn met hun land en landgenoten. Van hen mag een substantieel offer worden gevraagd. Waarschijnlijk hebben ze hun rijkdom ook vergaard door te profiteren van diezelfde Griekse samenleving. Want als de Grieken niet onderling solidair zijn, mag dat dan wel worden verwacht van Europese Unie?

CDA mag uitgangspunten niet weer gebruiken als dekmantel.

2012-01-22T17:03:00.000+01:00

Het CDA heeft dit weekeinde zijn nieuwe uitgangspunten en toekomstvisie gepresenteerd. ‘Radicaal voor het midden’ is de bijbehorende slogan. Goed gekozen. Radicaal in de geest van terug naar de oorsprong, de wortels van het CDA. Radicaal zijn is niet nieuw. We kenden de al voor een belangrijk deel uit de Katholieke Volkspartij (KVP) voortgekomen Politieke Partij Radicalen (PPR), die later in GroenLinks is opgegaan. De PPR was radicaal omdat ze ‘ingrijpende hervormingen’ wilde.
Het CDA hoort echter in het midden thuis. De nu gepresenteerde visie is niet vernieuwend. Beetje oneerbiedig: ‘oude wijn in nieuwe zakken’. Veel uitgangspunten zijn alleen herschreven in een wat moderner taalgebruik. En ook het huidige verkiezingsprogramma bevat al veel van het gedachtegoed dat nu weer wordt geuit. Maar de visie contrasteert wel met de huidige CDA-politiek.

Het CDA moet wel radicaal veranderen. Niet zozeer wat de politieke uitgangspunten betreft, maar meer zijn dagelijkse politiek. Op dit moment is het CDA geen middenpartij. Rechts heeft de macht overgenomen binnen het CDA. Maar de deelname aan het gedoogkabinet Rutte heeft gezorgd voor een verdere teloorgang van de partij. De partij volgt op hoofdthema’s niet haar eigen uitgangspunten. Ze doet veel te veel water bij de wijn. Het CDA is niet trouw aan zichzelf. Dat rekent de kiezer het CDA aan.

Als het CDA het vertrouwen van veel kiezers wil terugwinnen, dan zal het moeten handelen conform zijn eigen doelstellingen. Hoe eerder, hoe beter. De kiezer zal het CDA niet geloven op basis van mooie standpunten in een klein boekje, maar op de politieke besluiten. Daar zit het CDA in een spagaat. Als het CDA zo doorgaat dan zal de kiezer de mooie uitgangspunten al weer snel zijn vergeten en zich hoogstens nog herinneren hoe onbetrouwbaar het CDA is ten opzichte van de eigen idealen. Het CDA zal dus moeten bewijzen dat het radicaal wil veranderen.

Als het CDA daadwerkelijk wil breken met de huidige politiek en het bijbehorende imago, dan zal dat radicaal moeten. Het is zeker niet genoeg als de huidige gezichten alleen maar een ander verhaal vertellen. Dat is een niet geloofwaardig ‘zoals de wind waait, waait mijn jasje’.
De hele politieke top moet worden vernieuwd. Iedereen die dit gedoogkabinet van harte ondersteunt en die het CDA profileert in het Kabinet en Tweede Kamer, zal moeten plaatsmaken. Alleen zo geeft het CDA een duidelijk signaal dat het menens is, dat de daad ook bij het woord wordt gevoegd. Daarbij lijkt het wijs om ook het harde, hanige imago van de huidige invloedrijke CDA'ers te veranderen in een politiek handelen met meer ‘vrouwelijke’ karaktertrekken.
Als in de toekomst de op zich aansprekende uitgangspunten weer worden gebruikt als dekmantel voor te rechts handelen, dan is dat waarschijnlijk de doodsteek voor dit CDA. Dan kan de partij zich beter opsplitsen in een sociaal-christelijke partij en een rechtse partij.

Publicatie beledigingen Cor Bosman opent doofpot PVV.

2012-01-14T14:19:00.000+01:00

Voor de verkiezingen voor Provinciale Staten in Limburg schreef de kandidaat voor de PVV-Limburg Cor Bosman in een e-mailbericht aan partijgenoten over kandidaat voor de PvdA Selçuk Öztürk: “Hij is wat mij betreft niets meer en niet minder dan een stuk uitgekotst halalvlees, gemaakt van Turks varken”.
Enkele maanden later verlaat PVV – statenlid Harm Uringa de fractie van de PVV zonder de ware redenen te noemen.
Een jaar later, op vrijdag 13 januari 2012, publiceren de regionale kranten Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad de uitspraken van Bosman. Het bericht van Bosman en de notulen van de vergadering van de PVV-fractie hierover zijn uitgelekt, waarschijnlijk via ex-PVV-er Uringa. Bosman vindt naar aanleiding van de publicatie Uringa een “narcistische zak”.

Cor Bosman heeft met zijn schriftelijke uitspraken volledig buiten de politieke mores geplaatst en niemand zal hem ooit nog serieus nemen. Hij heeft bewezen dat hij er een dubbele moraal op nahoudt. En hier geldt de overtreffende trap van “wie wind zaait zal storm oogsten”.

De PVV-fractie onder leiding van Laurence Stassen heeft het in de doofpot gestopt in de hoop ermee weg te komen. In een reactie schreef ze vorig jaar over het bericht van Bosman dat hij een punt heeft, maar “dit soort taalgebruik kan echt niet”. Het blijft echter bij excuses van Bosman binnen de fractie.
Nu, een jaar later, is door de publicatie “de affaire te groot geworden” en is Bosman uit de fractie gezet. Maar nu nog vindt Stassen Cor Bosman een loyaal PVV-er. Ze wil wel excuus maken. Ze vindt dat ze niet de beroerdste is. Het lijken daarmee niet echt welgemeende excuses.

Volgens Thijs Coppes van de SP-fractie wisten de gedeputeerden Antoine Janssen en Theo Krebber van de PVV het en hebben hun mond gehouden. Omdat ze voordeel hebben van hun huidige positie, hielpen ze mee aan de doofpotcultuur binnen de PVV.

Ook Geert Wilders wist ervan en had zelfs beloofd in te grijpen. Dat is niet zichtbaar gebeurd. Ook Wilders heeft de doofpot gehanteerd om de schade te beperken. Maar zoals wel vaker meet Wilders met twee maten en is hij in normen en waarden veel toleranter ten opzichte van zijn PVV-ers dan anderen in de politiek en samenleving. Dat heeft hij ook bewezen binnen zijn Tweede Kamerfractie.

Het uitlekken wordt door de PVV erger gevonden dan de uitspraken. Laurence Stassen vindt het laakbaar. Harm Uringa krijgt het verwijt een verrader te zij. Het is een beproefde tactiek om de boodschapper zwart te maken en daarmee een fout te verdoezelen. Maar Harm Uringa hield de eer aan zichzelf. Hij was wellicht nog te loyaal aan de PVV omdat hij nog een half jaar heeft gewacht met uitlekken. Maar hij moet worden gewaardeerd als klokkenluider: ” Voor het slagen van het kwade hoeft niets meer te gebeuren dan dat de goeden niets doen”.

Coalitiepartners CDA en VVD vinden dat deze coalitie zo’n goed werk doet dat dit geen consequenties hoeft te hebben voor de samenwerking. Voor hun telt in toenemende mate het geloof in het niet zo Christelijke “het doel heiligt de middelen”. Maar zij moeten beseffen dat “wie met pek omgaat, wordt ermee besmet”.

We moeten met respect met elkaar omgaan. Politici moeten hierin het goede voorbeeld geven. Uit politieke motieven haat zaaien is een groot risico voor onze samenleving. En politici met een dubbele moraal of dubbele agenda zijn niet te vertrouwen. Dat geldt voor de hele PVV-top.

Kerstgedachte: graag belasting betalen.

2011-12-26T10:55:00.000+01:00

Kerstgedachte: graag belasting betalen.

Met de kerst wil je graag een goed gevoel krijgen. Iets doen waar je voldoening van krijgt. Iets buitengewoons dat eigenlijk gewoon zou moeten zijn. Meestal speelt zich dat af in de eigen kring van familie en/of vrienden. Maar veel mensen zijn met de kerst ook vrijgeviger en hebben meer compassie met medemensen die het slecht getroffen hebben.

Dit kan ook worden uitvergroot naar de hele samenleving. We staan aan de vooravond van forse bezuinigingen. Hoe kan je onze gemeenschap dan behulpzaam zijn? Door meer belasting te betalen. Dan hoeft er minder te worden bezuinigd. Dus worden minder mensen door bezuinigingen getroffen. En veel bezuinigingen benadelen vooral mensen (soms dubbelop) die toch al minder bedeeld zijn. Denk maar aan mensen met een minimuminkomen, zorgvragers, (chronisch) zieken enzovoort.
Als de overheid meer te besteden heeft, dan betaalt deze daar over het algemeen zaken mee waar we met z’n allen voordeel van hebben. Natuurlijk heeft iedereen zijn bezwaren op onderdelen, maar er zijn nu ook veel bezwaren tegen bezuinigingen. Want we geven ook graag om cultuur en natuur, onderwijs, ontwikkelingssamenwerking, een beter milieubeleid, een beter openbaar vervoer en oplossen van files.

Het is een kwestie van hoe je tegen onze samenleving aan kijkt. Meer belasting betalen geeft een goed gemeenschapsgevoel. Zo vragen in de Verenigde Staten van Amerika enkele miljardairs om meer belasting te mogen betalen. We betalen naar draagkracht. Het minste pijn doen de inkomstenbelasting en de belasting op vermogen. Dat is toch geld dat je niet echt in de handen hebt. En natuurlijk krijgen rijkere mensen een hogere belastingaanslag. De meeste mensen hebben geprofiteerd van de welvaartstijging. We kunnen wat missen omdat we materieel veel bezitten. Het kan allemaal wat soberder. Wat langer doen met wat we hebben. We leven toch al grotendeels in een vervangingseconomie met weinig echt nieuwe producten. Nu ben ik niet naar de miljonairsbeurs geweest, dus weet ik niet wat ik allemaal mis. Maar een tandje minder zou toch geen bezwaar mogen zijn. Ik geef toe dat van minder duur consumeren weer een hele hoop mensen last krijgen want minder verkopen betekent ook minder produceren en dus minder inkomen / winst. Maar daarvoor komen andere zaken in de plaats. En de overheid blijft niet op z’n geld zitten. Die belastingcenten worden weer uitgegeven en komen dus ook weer beschikbaar voor onze economie. Eigenlijk is het rondpompen van geld. Maar dan meer voor ons allen.
We gaan dus met een goed gemoed belasting betalen. Met z’n allen die wel een paar procent kunnen missen. Voor het goede doel: onze samenleving. Met ingang van belastingjaar 2012.

Een gelukkig kerstfeest en een vrijgevig 2012 gewenst,

Overheid heeft onafhankelijke toetsing fors ingeperkt

2011-12-24T14:17:00.000+01:00

Overheid heeft mogelijkheden voor onafhankelijke toetsing van plannen fors ingeperkt.

Op 20 juni jl. ben ik naar de zitting geweest van de Rechtbank van Maastricht voor mijn beroep en dat van de Vereniging Milieudefensie tegen het verlenen van een bouwvergunning voor het Arcus College voor twee vestigingen in Terworm. Ik wist dat de ontvankelijkheid van zowel mij als Milieudefensie ter discussie zou worden gesteld. Op 2 september heeft de rechtbank uitspraak gedaan: beide niet ontvankelijk. De behandeling en de uitspraak hebben me toch wel extra aan het denken gezet.

De overheid heeft in de ruimtelijke ordening de laatste jaren veel veranderingen doorgevoerd, vooral in de mogelijkheden om via de rechter een onafhankelijke inhoudelijke toetsing te verlangen. De overheid bepaalt het speelveld en dat is tegenwoordig voor de burger sterk beperkt. Het is onaantrekkelijker gemaakt om te procederen en de kans op succes is verkleind.
Zo is de toetsing van de rechterlijke macht gemarginaliseerd. De rechter toetst ‘marginaal’ en dat betekent dat de rechters vooral bekijken of de procedures juist zijn gevolgd en dat een besluit niet tegen de eigen regels van de overheid indruist: “Is de overheid bevoegd om dit besluit te nemen?” Een van de argumenten die de overheid heeft gehanteerd bij deze inperking van de inhoudelijke toetsing is dat een inhoudelijk besluit dat is genomen door een democratisch orgaan ook als zodanig gerespecteerd moet worden. De rechter moet niet op de stoel van de politiek gaan zitten.
De politici hebben de taak om deze keuzes te maken. Hier is tegenin te brengen dat tegenwoordig veel besluiten niet worden genomen door het democratische orgaan zelf, maar door de bestuurders (college van burgemeester en wethouders, gedeputeerde staten of het kabinet). Bestuurders hebben onder andere met de invoering van het dualisme en door vergaande mandatering van bevoegdheden de macht gedeeltelijk naar zich toe getrokken. Gemeenteraad, provinciale staten of Tweede Kamer kunnen en moeten hun bestuurders natuurlijk controleren, maar controleren is vanwege de veelheid aan onderwerpen en ook het lagere kennis- en informatieniveau moeilijk. Zeker bij raden en staten ‘winnen’ de professionele bestuurders, gesteund door de ambtenaren, het vaak (gemakkelijk) van de amateur – volksvertegenwoordigers. En vlak ook het politieke gehalte niet uit dat de meerderheid, zijnde de coalitiepartijen, vaak gedwongen is om zijn eigen wethouders (en politieke kopstukken) niet af te vallen.

De keuze voor welk planologisch instrument wordt gebruikt, is hierbij vaak van doorslaggevend belang. Het bestemmingsplan is het meest omvattend planologisch plan met juridische waarborgen van een zorgvuldige vaststelling door de gemeenteraad en een beroepsmogelijkheid plus (onafhankelijke) toetsing door de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State. Alleen is de rol van de provincie sinds de meest recente grote verandering van de Wet ruimtelijke ordening verkleind omdat ze geen bestemmingsplannen meer goedkeuren. Daar staat tegenover dat de provincie nu los van de gemeente een provinciaal ‘inpassingsplan’ mag maken (zie Buitenring Parkstad Limburg). En de Afdeling Bestuursrechtspraak toetst tegenwoordig marginaal. Over het algemeen worden er tegenwoordig minder project- en bestemmingsplanprocedures voor nieuwe ontwikkelingen of bouwplannen gevoerd. Maar ook vroeger werden bestemmingsplanprocedures op grote schaal omzeild door zogenaamde artikel 19 procedures.

De nieuwbouw van Arcus is een groot plan met veel ruimtelijke consequenties. De gemeente en ook Arcus erkennen dat dit bouwplan een majeur plan is. Dat is onder andere herkenbaar aan de vele belangen en ‘omgevingsvraagstukken’ die aan de orde zijn. Denk maar aan de locatiekeuze (Terworm of CBS-weg), het verkeer- en vervoerplan, parkeren (in de buurten erom heen), luchtvervuilingsproblematiek, raakvlakken met het natuurbelangen enz. Voor de twee gebouwen is een stapel papier van 20 centimeter aan teksten en tekeningen geproduceerd. Maar amper voor de gebouwen zelf. De bouwvergunning voor de gebouwen wordt in een tweede fase verleend. Tijdens de zitting ging het ook over van alles behalve de gebouwen zelf.
Je zou verwachten dat voor zo’n ingrijpend plan een stevige ruimtelijke ordeningsprocedure wordt gekozen. Het is raar maar mogelijk dat dit grote plan met al zijn consequenties procedureel via het verlenen van een bouwvergunning wordt geregeld. En dus dat al die verstrekkende belangen (de locatiekeuze, verkeer, natuur enz.) kunnen worden aangemerkt als algemeen belang van een goede ruimtelijke ordening. Met iedereen als belanghebbende, ook in de beroepfase.

Al deze belangen worden afgedaan via een procedure van een bouwvergunning waarbij vrijstelling wordt verleend van het bestemmingsplan. De Provincie Limburg heeft de mogelijkheden om deze procedure te kiezen enkele jaren geleden sterk verbreed. Vrijstelling houdt in dat het bestemmingsplan hier niet meer hoeft te worden nageleefd en dat er ook geen nieuwe bestemmingsplanprocedure hoeft te worden gevolgd als men een (bouw)plan heeft dat niet in het bestaande bestemmingsplan past. De gemeenteraad stelt weliswaar bestemmingsplannen vast, maar B&W hoeven zich daar niet aan te houden. B&W moeten dat natuurlijk wel beargumenteren. Maar in essentie hebben B&W de gemeenteraad uitgeschakeld.

Bij de procedure voor een bouwvergunning mag iedereen inspreken op het ontwerpplan. En B&W moeten ook een rapport maken hoe ze met die zienswijzen omgaan. In het geval van Arcus heeft de gemeente nog best veel aanvullend onderzoek gedaan naar aanleiding van de zienswijzen. (Onder andere een nieuw luchtkwaliteitsonderzoek).
Maar als B&W de bouwvergunning verleend hebben, zijn de mogelijkheden om in beroep te gaan bij de rechtbank ineens veel geringer. Je moet dan ook ‘belanghebbend’ zijn. Het begrip ‘belang hebbend’ wordt wel heel erg eng uitgelegd. Hiervoor geldt een soort afstandscriterium. Burgers zijn alleen ontvankelijk als ze binnen een bepaalde afstand van het nieuwe gebouw wonen. Bij grote gebouwen is dat zo om en nabij 250 – 300 meter en bij kleine gebouwen minder dan 100 meter.
Daar heeft de nieuwe Crisis- en herstelwet nog een schepje bovenop gedaan: vanuit de woonplek moet men dit gebouw ook nog kunnen zien.
De combinatie afstand en zicht leidde bij de vestiging voor de Arcus opleidingen Techniek achter de Hogeschool Zuyd ertoe dat er geen enkele burger ontvankelijk wordt verklaard. Dit bouwplan heeft daardoor helemaal geen inhoudelijke rechterlijke toetsing gekregen. Of dat de bedoeling is van de wetgever? Het komt de gemeente natuurlijk wel erg goed uit dat op deze manier het bouwplan van Arcus immuun is gemaakt voor maatschappelijke weerstand.

Deze weerstand kan ook worden geboden door rechtspersonen met doelstellingen die verband houden met ruimtelijke ordening, bijvoorbeeld de natuur- en milieuverenigingen. Vanuit de statuten worden deze verenigingen en stichtingen als belanghebbend aangemerkt als er aspecten aan de orde zijn die tot hun doelstellingen behoren. Maar in Heerlen is de kracht van de natuur- en milieubeweging de laatste jaren sterk ingeboet. Onder andere door gebrek aan menskracht is het IVN niet erin geslaagd om in beroep te gaan. De Vereniging Milieudefensie heeft wel beroep aangetekend. Pech daarbij is dat Milieudefensie (mede door mijn toedoen) een amateuristische maar cruciale vormfout heeft gemaakt bij het indienen van het beroepschrift. Het beroepschrift werd ingediend via een webapplicatie van de rechtbank in plaats van per post of fax. Via internet indienen van beroepen staat formeel alleen open voor burgers en niet voor rechtspersonen.
De rechtbank heeft deze vormfout zo zwaar geacht, dat ook Milieudefensie niet-ontvankelijk wordt verklaard. Dat is toch wel triest. Het beroepschrift was op tijd en in goede orde bij de rechtbank ontvangen getuige de ontvangstbevestiging. In deze tijd is blijkbaar de wijze van bezorgen doorslaggevend om aan inhoudelijk recht spreken toe te komen. De rechters zijn hiermee op een gemakkelijke manier van een moeilijke beslissing afgekomen? Dit was in ieder geval niet de meest moedige weg. Voor mij bewijst het ook dat deze rechters, maar wellicht ook de rechterlijke macht over het algemeen, zich hebben neergelegd bij de inperking van hun reikwijdte om beslissingen te nemen.

In vergelijking tot de vormfout van de Vereniging Milieudefensie komt de gemeente wel erg goed weg. De overheid mag zich blijkbaar wel heel veel permitteren. Ik noem behalve de toetsing van de locatiekeuze drie planologische missers.
1. Het gebouw achter de hogeschool mag worden gebouwd op een plek waar de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State in 1999 het vorige bestemmingsplan Geleendal – Eyckholt (het huidige bedrijventerrein Coriopolis) heeft vernietigd. Dit gebied diende bij de natuurlijke bufferzone van Terworm te worden getrokken. Volgens artikel 30 van de Wet ruimtelijke ordening moet de gemeente het door een uitspraak van de Raad van State vernietigde bestemmingsplan repareren en dus voor die delen een nieuw bestemmingsplan opstellen. Dat heeft de gemeente nagelaten en dat kwam nu dus goed uit.
2. Op een groot deel van de huidige bouwlocatie achter de Hogeschool Zuyd is een tijdelijke parkeerplaats aangelegd. Hiervoor is artikel 17 van de Wet ruimtelijke ordening gebruikt die een voorziening voor maximaal vijf jaar toestaat. Na die vijf jaar is de parkeerplaats ook een poos gesloten geweest (maar nu weer in gebruik). De parkeerplaats had eigenlijk opgeruimd moeten worden en het gebied weer teruggegeven aan de natuur. De gemeente kon hier straffeloos de wet overtreden met als bijkomend voordeel dat het nu gebruikte onderzoek naar natuurwaarden op deze plek natuurlijk totaal niets opleverde.
3. De gemeente heeft aangegeven dat de oppervlakte natuur op de bouwplekken van Arcus zou worden gecompenseerd in het gebied Ransdalerveld. Op zich niet zo veel tegen in te brengen, ware het niet dat inmiddels duidelijk is dat dit in de praktijk naar alle waarschijnlijkheid niet zal lukken. Een loze belofte van de gemeente. Het betreffende project (een landinrichting nieuwe stijl) is enkele jaren geleden een stille dood gestorven. En de Ecologische Hoofdstructuur heeft sindsdien ook sterke inperkingen gekregen.
De Provincie Limburg heeft overigens zeer goed geholpen bij het mogelijk maken van bouwplannen in natuurgebieden. Potentiële natuur kan worden vernietigd door de planologische bescherming van de natuur en in het bijzonder de Ecologische Hoofdstructuur sterk in te perken. Dit geldt over het algemeen en in het bijzonder in Terworm. De formeel beschermde gebieden van Terworm zijn doelbewust krap getekend vanwege de andere bedoelingen van de gemeente. Er is bij de begrenzing geen rekening gehouden met de feitelijke (potentiële) natuurwaarden, zoals die in gedegen onderzoek is vastgelegd (en door de uitspraak van de Raad van State bevestigd). En de natuurontwikkeling langs de Valkenburgerweg is verplaatst, al is mij niet bekend waar naar toe.

Dit alles is dus niet getoetst door de rechtbank. En dit vindt zijn oorsprong in de keuze van de planologische procedure door de gemeente. En als ik dan politiek doorredeneer kom ik uit bij een wethouder die (al dan niet con amore) gesteund door de ambtenaren, zijn doorzettingsmacht gebruikt, onvoldoende gehinderd door de meerderheid van de gemeenteraad (coalitie). Deze beperkingen in de democratie en in de planologische besluitvorming kunnen niet meer worden rechtgezet in een beroep op onafhankelijke toetsing. Dat geldt voor het geval Arcus – Terworm, maar ook over het algemeen hapert hier regelmatig ons systeem van ruimtelijke ordening.

En deze planologische onvolkomenheid staat niet op zichzelf. De overheden beschermen zich vaker tegen kritische burgers. De Crisis- en herstelwet heeft de mogelijkheden voor beroep ingeperkt, overheden mogen niet meer onderling procederen (vooral van belang bij de Buitenring) en er mogen geen beroepsgronden of onderzoeken meer worden toegevoegd aan het beroepschrift.
Wordt natuur nog vaak gezien als een linkse hobby; een gezonde leefomgeving, verkeer en vervoer enz. gelden als algemene belangen. Maar met de inperking van criterium ‘belang hebben’ worden dus nagenoeg alle burgers uitgesloten van de rechtsgang. Daarnaast wordt het door de verhoging van de griffierechten zo onaantrekkelijk mogelijk gemaakt om je recht te halen. Dat ‘waag het niet om tegen een overheidsbeslissing in beroep te gaan’ is verder versterkt door verenigingen en stichtingen te dreigen om de subsidie in te trekken als men planologische procedures wil voeren als overleg niets oplevert (waarbij het regelmatig voorkomt dat de overheid zijn zin wil doordrijven).

Dit bestuurlijke handelen is dubieus omdat de overheid ten opzichte van zichzelf niet onafhankelijk is. Het is niet alleen ingegeven door de zorg voor een voldoende zorgvuldige belangenafweging en besluitvorming. Het immuun maken van zichzelf is een eigenbelang dat blijkbaar zwaar meetelt. Het is belangenverstrengeling dat de burger buitenspel zet. Overheden en daarbinnen de machtigere bestuurders drijven hun zin door. De rechtstaat brokkelt hiermee ontoelaatbaar af.

geschreven: 22 oktober 2011

Afdeling Bestuursrechtspraak RvS vernietigt plan Buitenring

2011-12-18T11:38:00.001+01:00

Hieronder het officiële persbericht over de vernietiging van de Buitenring.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft het provinciale inpassingsplan vernietigd dat de aanleg van de Buitenring Parkstad Limburg mogelijk maakt. Dit blijkt uit een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van vandaag (7 december 2011). Tegen het plan van de provincie Limburg waren bijna 125 organisaties en particulieren in beroep gekomen, waaronder de Limburgse Milieufederatie, Natuurmonumenten en de Stichting Stop Buitenring. Tegen de uitspraak is geen hoger beroep mogelijk.

Het plan maakt de aanleg van Buitenring Parkstad Limburg mogelijk. Het tracé van deze ringweg met een totale lengte van 26 kilometer loopt door de gemeenten Nuth, Heerlen, Schinnen, Brunssum, Onderbanken, Landgraaf en Kerkrade.

De Raad van State is van oordeel dat er geen 'toereikend inzicht bestaat in de gevolgen van de weg voor de beschermde natuurgebieden 'Brunssummerheide' en 'Geleenbeekdal'. De aanleg van de buitenring leidt tot meer autoverkeer ter hoogte van die natuurgebieden en dus tot een toename van de uitstoot van stikstof op de kwetsbare natuur. Het betoog van de provincie Limburg dat deze stijging voldoende wordt gecompenseerd door het schoner worden van de automotoren, heeft de Raad van State niet overtuigd. De provincie had duidelijk moeten maken hoe hoog de toename van de stikstofuitstoot is en hoe deze zich verhoudt tot de al bestaande stikstofuitstoot op de natuurgebieden, aldus de hoogste bestuursrechter. Dit inzicht is nodig omdat in de natuurbeschermingsregels is bepaald dat de provincie zich ervan moet verzekeren dat de 'natuurlijke kenmerken' van de beschermde natuurgebieden door het inpassingsplan niet worden aangetast.

Nagenoeg alle overige bezwaren die tegen het plan waren ingediend konden niet slagen, aldus de hoogste bestuursrechter.

Vanwege de samenhang van het deel van het tracé dat door de natuurgebieden loopt met het resterende tracé voor de buitenring, heeft de Raad van State besloten het gehele inpassingsplan te vernietigen. Dit hoeft niet te betekenen dat de buitenring helemaal van de baan is. De provincie Limburg kan besluiten om een nieuw plan voor de buitenring vast te stellen. Daarbij zal de provincie rekening moeten houden met het oordeel van de Raad van State in deze uitspraak.

Klik hier voor de uitspraak BU7002 van de Afdeling.

Mensenrechtendag in Heerlen 8 december 2011

2011-12-03T14:15:00.000+01:00

Persbericht

Viering Mensenrechtendag in Heerlen op 8 december 2011

Hoewel Mensenrechtendag normaal gesproken op 10 december wordt gevierd, vindt dit in Heerlen dit jaar op donderdag 8 december plaats. Het thema van Mensenrechtendag is ‘ons voedsel’. Een wereld aan voedsel ligt het hele jaar door op ons bord: waar komt dit eigenlijk vandaan, wie hebben eraan gewerkt, wie hebben eraan verdiend, wie zijn ervoor opzij gezet?

Programma Mensenrechtendag in Heerlen

1. Fakkeloptocht
De traditionele fakkeloptocht door het winkelcentrum van Heerlen start op de hoek Saroleastraat – van der Maesenstraat bij de ingang van het Coriocentrum om 17.00 uur. De optocht eindigt op het Tempsplein.

2. Maaltijd
In de ontmoetingsruimte van de kerk van de Protestantse Gemeente wordt soep en een broodmaaltijd gegeten.

3. Film Heerlen en de Wereld
Rond 18.30 uur vindt de première plaats van een korte film (3-5 minuten) over ‘Heerlen en de Wereld’. Deze film is voor Heerlen Millenniumgemeente gemaakt door 4 leerlingen van het Bernardinuscollege in het kader van hun maatschappelijke stage samen met 4 leerlingen van de Praktijkschool. De Millenniumwerkgroep heeft beide groepen aan elkaar weten te koppelen, uiteraard met hulp van docenten, waarbij Bernardinus het script en de filmsterren leverde en de Praktijkschool de filmtechniek. De film bevat 3 voorbeelden uit het dagelijks leven: voedsel, een mobieltje en kleding, die aangeven dat je van de wereld afhankelijk bent en met vele andere mensen te maken hebt.
De makers van de film geven een toelichting waarbij ze ook de verbinding leggen met de Mensenrechten. Mensenrechten spelen ook hier dichtbij ons, bijvoorbeeld in ons consumptiegedrag en levenswijze: hoe gaan we om met voedsel, de productie van welke kleding, het zuinig omgaan met grondstoffen? Maar worden ook de Mensenrechten gerespecteerd bij de productie van delfstoffen, katoen, het in bezit nemen van land hiervoor en/of het maken van kleding (waaronder kinderarbeid)?
Wethouder Peter van Zutphen van zowel Mondiale zaken, Mensenrechten als maatschappelijke stages is ook uitgenodigd.

Door andere leerlingen van Bernardinus wordt eveneens in het kader van hun maatschappelijke stage de folder ‘Duurzame kleding’ (en voeding?) in Heerlen geactualiseerd en uitgebreid, waarvoor onder andere een straatonderzoek wordt gedaan. Verder wordt een Facebook-pagina en een website voor Heerlen Millenniumgemeente gemaakt.

4. Film ‘Smakelijk Eten’
Daarna wordt een deel uit de film ‘Smakelijk Eten!’ - Hoe voedsel de wereld verandert - van Walther Grotenhuis vertoond. De film gaat over voedselproductie en wat dit voor mensen en het milieu betekent. Grotenhuis onderzoekt in deze film de herkomst en gevolgen van 3 producten (soja uit Brazilië, garnalen uit de Filippijnen en boontjes uit Kenia). In de film zie je o.a. wat de gevolgen zijn voor diverse groepen in de verschillende landen. Mensen zijn slachtoffer van onze voedselproductie. De Mensenrechten zijn in het geding vanwege ons consumptiegedrag. We beperken ons deze avond tot het deel over de soja.

Eurocrisis? Druk meer euro’s?

2011-11-18T19:51:00.000+01:00

Eurocrisis? Druk meer euro’s?

Ik heb niet vaak zo’n lange inleiding nodig om mijn stukjes te rechtvaardigen. En tot nu toe dacht ik dat ik me beter buiten de discussie over de eurocrisis kon houden. Daar zijn al te veel echte geleerden mee bezig. Maar één puntje zette me toch aan het denken. Iets waar je tot nu toe weinig over hoort, maar misschien is het een echt onbespreekbaar heilig huisje?
Ik heb wel eens geschreven dat als voor moeilijke vraagstukken eenvoudige oplossingen worden gegeven, dat die oplossingen meestal fout zijn. Waarschijnlijk is het volgende macro-economisch gezien ‘vloeken in de kerk’ en misschien moet ik nu stoppen met schrijven want dat gezegde zal ook hier wel opgeld doen? Ik weet niet welke ellende hiermee zal ontstaan, maar het kan ook veel problemen verminderen. Dus lijkt me deze oplossing het overdenken waard.

Er is blijkbaar ontzettend veel geld beschikbaar, getuige de lage rente die maar hoeft te worden betaald als men kredietwaardig is. En er is door banken en pensioenfondsen enorm veel geld dat ze niet direct nodig hebben belegd in Zuid-Europa. Het beschikbare geld is blijkbaar niet goed verdeeld. De meeste landen hebben zeer forse staatsschulden en overheidstekorten. Zij moeten daarom sterk tot draconisch bezuinigen. De toch al kwetsbare economie dreigt een nieuwe dreun te krijgen. Het zijn politieke keuzes die deze bezuinigingen in belangrijke mate ten laste laten komen van gewone en vooral ook kwetsbare burgers. Het verhogen van belastingen en het korten op de hypotheekrenteaftrek zouden leiden tot een gelijkmatigere verdeling van de lasten?

Maar wat gebeurt er als er 1.000 of 1.500 miljard euro wordt bijgemaakt? En wordt verdeeld tussen de eurolanden. Om te voorkomen dat dit een beloning is voor slecht gedrag en om niet het ene land sterk te bevoordelen boven het ander, moeten die miljarden wel gelijkmatig worden verdeeld over de eurolanden. Een verdeelsleutel kan het bruto nationaal product zijn.
De landen die het meeste gebukt gaan onder hun schulden, kunnen hun deel besteden om hun schuldenlast te verlichten. Het zou de druk op hun begroting verminderen en dus zijn minder bezuinigingen noodzakelijk. En passant wordt de positie van een aantal banken en pensioenfondsen verlicht als die landen een deel van hun schulden aflossen door de staatsobligaties terug te kopen. Maar ook Nederland hoeft hiermee minder te bezuinigen. En de echt rijke landen hebben zelfs extra geld voor het versterken van de economie, kunnen meer milieumaatregelen nemen of een minimumloon instellen (Duitsland). Voordat de euro er was, deden landen zoals Italië en Spanje wel eens iets vergelijkbaars. De lire en de peseta werden gedevalueerd (totdat ze nog maar een paar cent waard waren).

Al die nieuwe euro’s worden in de geldmarkt gepompt. Als je meer euro’s hebt, dan worden die minder waard. De munt wordt minder ‘sterk’. Maar misschien moeten de centrale banken en de regeringen een sterke euro wel minder belangrijk vinden. Devaluatie van de euro is niet zo’n probleem in de interne markt en die is economische veruit het belangrijkst. Het heeft vooral gevolgen voor de wereldhandel, want bijvoorbeeld de dollar wordt hierdoor duurder. Maar hebben de Verenigde Staten van Amerika niet hetzelfde gedaan? Grote schulden gemaakt en daarna fors dollars bijgedrukt? Toen de euro 10 jaar geleden begon, was deze ongeveer 90 dollarcent waard. Nu schommelt de euro rond de 1,40 dollar. Amerikaanse producten en reizen naar Amerika zijn fors goedkoper geworden. Een stuk terug gaan in die waardeverhouding tussen euro en dollar moet geen onoverkomelijk probleem zijn? Japan heeft ook last van een stagnerende export en onlangs de yen gedevalueerd. Devaluatie maakt in feite de concurrentiepositie in de wereld beter en daardoor kunnen handelsoverschotten wellicht zelf toenemen. Dus laat draaien die drukpersen?

Deze injectie dient wel min of meer eenmalig te zijn. Om herhaling van weer een forse schuldencrisis te voorkomen, dient Europa daarna wel een strikt begrotingsbeleid te voeren, met voldoende sancties bij overschrijdingen. Maar de mens leert niet altijd van zijn fouten?

Dubbele loyaliteit van allochtone raadsleden.

2011-11-13T18:51:00.000+01:00

Dubbele loyaliteit van allochtone raadsleden.

In de regionale kranten Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 12 november 2011 staat een tweepaginagroot stuk over de dubbele positie die veel allochtone (Turkse en Marokkaanse) gemeenteraadsleden hebben. Ik mag hier spreken uit ervaring omdat ik anderhalve periode in Heerlen raadslid ben geweest met wijlen Mohamed Ben Moussa.
Het vertegenwoordigen van de allochtone achterban gaat meestal goed samen met het vertegenwoordigen van de politieke partij waarvoor men gekozen is. Over het algemeen zijn er geen zwaarwegende inhoudelijke conflicten en draagt men gewoon bij aan de meningsvorming van de fractie. Mohamed voelde zich op de eerste plaats vertegenwoordiger van de Marokkaanse gemeenschap. En allochtonen zien over het algemeen hun vertegenwoordiger als een belangenbehartiger, wat overigens zeer verklaarbaar is vanuit de oorspronkelijke politiek cultuur maar ook hier vaak opgeldt doet.
Mohamed was echter uitermate loyaal aan GroenLinks totdat GroenLinks wilde vernieuwen. Mohamed kreeg vanwege het risico om met voorkeurstemmen rechtstreeks gekozen te worden, geen plek aangeboden op de kieslijst van 2006. En dus stapte hij over naar opponent Leefbaar Heerlen, waarvoor hij met voorkeurstemmen werd gekozen.

Politiek bedrijven is proberen om zo veel mogelijk van je politieke doelstellingen te verwezenlijken. Die doelstellingen zijn bijvoorbeeld opgeschreven in een partij- of verkiezingsprogramma. Maar vaak is het ook beslissen op basis van algemene uitgangspunten. En bij coalitiepolitiek is het eerder regel dan uitzondering dat men compromissen moet sluiten. Daar staat tegenover dat men ook niet te vast gebonden mag zijn aan een partijlijn en dat dus afwijkend stemgedrag, zeker bij principiële kwesties mogelijk moet zijn zonder dat het tot een breuk leidt.

Raadsleden en dus ook allochtone raadsleden hebben hierin een eigen verantwoordelijkheid. Het uit de fractie stappen vanwege inhoudelijk meningsverschillen is gelukkig uitzonderlijk. En als het gebeurt, dan is er vaak meer aan de hand. Uit de partij stappen vanwege een meningsverschil dat niet behoort tot de eigen verantwoordelijkheden, zoals het verbod op onverdoofd ritueel slachten (Tweede Kamer) gaat nog een stap verder. Vanwege dat éne standpunt wil men de partij niet meer vertegenwoordigen. Als men indertijd met overtuiging gekozen heeft voor die partij, dan laat men dus het overgrote deel van de uitgangspunten van die partij los. Dan is het meningsverschil wel heel principieel of de loyaliteit ten opzichte van de eigen achterban wel erg groot. Of een andere partij dat verschil wel duurzaam kan overbruggen? De overige politieke standpunten zullen dan niet zo zwaar meetellen? En dus kan men ook gemakkelijk van partij wisselen.

In de politiek moet men vaak kiezen, en dus ook als er sprake is van een knellende dubbele loyaliteit. Principes of dat ene belangrijke punt kunnen dan in de weg zitten. Vooraf kan men wellicht een inschatting maken welke partij het best bij je past, maar dat geldt ook andersom. De wervers voor kieslijsten zouden daar meer rekening mee kunnen houden. En in iedere partij, ook bij een partij voor alleen allochtonen, zal men keuzes moeten maken die niet 100 % aansluiten bij de persoonlijke visie of doelstellingen. Iemand die geen compromissen kan sluiten, is niet geschikt voor de politiek.

VVD wil Sinterkaas spelen.

2011-11-06T14:43:00.000+01:00

De VVD in Limburg wil Sinterklaas spelen met een ongelofelijk dom idee, maar de statencoalitie volgt hem.

In de krant van 4 november lanceert VVD Statenlid Clements Meerts het idee om mensen die géén bekeuring in het verkeer krijgen hiervoor te belonen. Een bonus van enkele tientjes per kwartaal. Goed gedrag moet worden beloond is de onderliggende gedachte, maar of dit moet betekenen of alle goede gedrag met geld moet worden beloond, dat lijkt me wat ver gaan. Meerts richt zich hier op de eerste plaats op mensen met een (brommer)rijbewijs, wat natuurlijk nogal wat verkeersdeelnemers uitsluit. Hieronder zijn er ook nogal wat die zich in het verkeer niet altijd correct gedragen en dus een stimulans voor beter gedrag kunnen gebruiken.

Daarbij komt dat degenen die voor verkeersovertredingen een bekeuring krijgen maar het topje van de ijsberg van de overtreders van verkeersregels vormen. Kwestie van pech hebben? Hoe vaak wordt er niet door rood licht gereden en wie rijdt er structureel harder dan de maximum snelheid? We zouden er enorm mee opschieten als het vanzelfsprekend wordt dat men zich aan de verkeersregels houdt! Het verkeer wordt niet alleen veiliger maar ook minder agressief en gejaagd en daardoor veel aangenamer om er aan deel te nemen. Als iedereen zich aan de normen houdt dan krijgt men daar een enorme maatschappelijke bonus voor.

Je kan het idee overigens ook vanuit de financiële kant beschouwen (doen politici graag). Even een rekensom met enkele grote aannames gemaakt (het gaat om een idee te krijgen van de orde van grootte). Stel er zijn gemiddeld 300.000 Limburgers met een rijbewijs die geen bekeuring krijgen. En die geef je per kwartaal € 20. Dan is dat een kostenpost van € 6 miljoen per kwartaal, dus € 24 miljoen per jaar. En dat tot in lengte van jaren? Volstrekt irreëel dus.

Het plan moet volgens Meerts worden uitgevoerd door het Centraal Justitieel Incassobureau dat ook de bekeuringen registreert en de acceptgiro’s uitschrijft. Zij weten wie ze niet moeten uitkeren, maar niet wie wel? En er staat in de krant niet bij wie het gaat betalen. Zou de VVD zo naïef zijn dat het CJIB de bonussen gaat uitkeren van het geld dat ze incasseren. Onder het motto dat het geld van de bekeuringen van de Limburgers in Limburg moet blijven? Dan wil men dus goede sier maken met het geld waarover de provincie helemaal niet kan beschikken? Dat zou politiek wel ongelofelijk dom zijn. Dus gaan we ervan uit dat de Provincie Limburg dat zelf gaat betalen. Maar waarvan? Op tal van terreinen wil de provincie bezuinigen. En provinciale staten vinden dat de € 1,1 miljard Essent-gelden op de bank moeten blijven staan om rendement op te leveren (wat in deze tijd al moeilijk genoeg blijkt).

Zouden de VVD en de rest van de coalitie dit ook al hebben bedacht? Of is hun inzicht in het functioneren van de provinciale overheid zo abominabel slecht? Of interesseert dit allemaal niet, als je maar in de krant komt en je kan profileren? Maar het kunnen toch alleen maar zeer goedgelovige en weinig nadenkende burgers zijn die je hiermee aanspreekt?
Echter, dat de PVV het bonusidee ondersteunt opent weer nieuwe perspectieven. Als we alle islamitische allochtonen die zich goed gedragen nu ook eens gingen belonen? Dat zou een aardige verbreding van het blikveld van de PVV zijn, die normaal het slechte benadrukt, dat alles in de juiste verhoudingen moet worden beschouwd.

PvdA – Kerkrade geeft Heerlen een gevangenis?

2011-10-10T21:59:00.000+02:00

De PvdA heeft opgevangen dat de staatssecretaris van gevangeniszaken Fred Teeven een nieuwe gevangenis wil laten bouwen in Limburg. Dat die nodig is, wist ik niet. De laatste berichten die ik over gevangenissen hoorde, was dat er onterecht asielzoekers in worden opgesloten en dat er eentje die toch leeg stond aan België wordt verhuurd.

Maar goed, de PvdA van Kerkrade wil die best naar Parkstad Limburg en “het liefst zo dicht mogelijk bij Kerkrade” halen en wel op het hoogwaardige bedrijventerrein Avantis plaatsen. En 200 banen, dat is niet mis. Ze willen ‘m niet in Kerkrade. Dat is toch wel erg goedgeefs, je zou het zelfs onbaatzuchtig noemen, en vooral een mooie blijk van de wil tot samenwerking in Parkstad Limburg. Blijkbaar heeft Kerkrade zelf geen mooi terrein meer binnen de gemeentegrenzen. Er mogen natuurlijk wel mensen uit Kerkrade gaan werken. En blijkbaar wil de PvdA de bezoekende familieleden en vrienden van de aldaar verblijvende Kerkradenaren geen wereldreis laten maken? (Wel via de Buitenring, zoals de provincie die gepland heeft?) En Avantis is toch wel de meest ver weg gelegen plek van Heerlen dus zullen de meeste Heerlenaren zich niet storen aan een gevangenis op Avantis.

Bedrijventerreinleider René Seijben is gelijk blij, want dan heeft hij weer een plekje gevuld. Maar hij geeft terecht aan dat het bestemmingsplan hier niet in voorziet. Daar is wel een mouw aan te passen. Avantis gaat prat op de sterke relaties tussen de onderzoekers van die hoogwaardige bedrijven en de universiteiten en hoge scholen in de buurt. We krijgen dan wellicht een productiehal voor wasknijpers of zo erbij, maar dat gevang moet wel een enorm uitdagend onderzoeksobject worden voor onze sociale wetenschappers. Die krijgen daar zeker ook nieuwe energie van.

Maar dan toch die ruimtelijke ordening. Als we al een gevangenis van Kerkrade krijgen, dan mag Heerlen toch zelf wel bepalen waar die zou moeten komen? Wij Heerlenaren en onze gemeenteraad voorop, plaatsen een gevangenis niet aan de rand van de samenleving. De vorige keer dat ons een gevangenis werd aangeboden, zou deze worden gebouwd waar nu het nieuwe gebouw van het CBS staat. Maar daar tegenover is echt nog plaats genoeg. Zelfs voor een gevangens als die een beetje schaamgroen erom heen krijgt en voor zover dan nog zichtbaar een aardige architectuur. Alleen jammer van die krimpende bevolking, dat operatie Hartslag zo geslaagd is en de opvang in Domushuizen en Exodus zo prima functioneert, dat Heerlen de bewoners bij elkaar moet schrapen.

Het bericht hierover stond in de regionale kranten Limburgs Dagblad en Dagblad de Limburger van zaterdag 8 oktober 2010.

Staatssecretaris Henk Bleker heeft het bij mij verbruid.

2011-10-10T21:57:00.000+02:00

Ik zal niet vaak zo uit mijn slof schieten als in dit stukje. Staatssecretaris Henk Bleker maakt het nu toch wel echt te bont. Eerst draait hij de natuurontwikkeling van de Ecologische Hoofdstructuur nagenoeg de nek om. Slechts een paar hectares voor de meest waardevolle Natura 2000 gebieden mogen erbij komen. Maar gronden die al gekocht waren om als ruilgrond voor natuur te dienen, moeten weer op de markt komen (lees terug naar de landbouw gaan). En naar verluid moet zelfs Staatsbosbeheer bezittingen gaan verkopen. Ik hoorde laatst dat door zijn beleid de natuur niet groener wordt maar bleker.

Maar de krant van zaterdag 8 oktober bevat nog slechter nieuws. De staatssecretaris wil in natuurgebieden de plezierjacht weer toestaan, ook op tot nu toe beschermde dieren. Dam- en edelherten, reeën, zwijnen en bepaalde soorten ganzen mogen ook worden afgeschoten als ze geen schade hebben veroorzaakt. Het eerder dit jaar afgesloten ‘ganzenakkoord’ wordt hiermee aan flarden geschoten (terwijl dit ‘akkoord’ mij als dierenliefhebber toch al behoorlijk pijn deed). Nu mag ook naar hartenlust gejaagd worden op internationaal beschermde trekvogels zoals de grauwe gans, de kolgans en de smient, aldus de Vogelbescherming.
En er mag ook gejaagd worden in Natura 2000 gebieden, gebieden met de hoogste beschermingsstatus. Zo staat er in de concept Natuurwet die binnenkort naar de Tweede Kamer gaat. En als een lafaard laat hij de uitvoering van deze jacht over aan de provincies, zodat hij er zelf geen verantwoordelijkheid voor hoeft te nemen.

En ik heb al zo’n hekel aan plezierjacht. De natuurbeschermingsorganisaties zijn vanzelfsprekend woest. Volgens hen wil Bleker alleen maar geld uitsparen door minder wildschade te hoeven uitbetalen.
Je zou verwachten dat een staatssecretaris met natuurbeleid in zijn portefeuille ook enige affiniteit heeft met natuur. Niets is minder waar. Bleker is alleen mensgericht. Landbouw en jacht krijgen absolute prioriteit. Voor natuur heeft hij geen cent over. Hij bezuinigt daar veel meer op dan nodig. Henk Bleker heeft niets met natuur en als hij beweert van wel, dan spreken zijn daden hem tegen. Staatssecretaris Bleker is staatsvijand nummer 1 van de natuur.

Betahuis Heerlen zoekt parkeerplaatsen.

2011-10-10T21:53:00.000+02:00

Betahuis zoekt parkeerplaatsen.

In de oude muziekschool, midden in het centrum van Heerlen opent binnenkort het Betahuis de poorten. Een hele moderne invulling van nieuw ondernemerschap en een ontmoetingsplaats voor creatieve ondernemers e.d. Een nieuwe tijd breekt aan?

En hoe komen ze voor het eerst in krant: ze zoeken goedkope parkeerplaatsen! Wat een sof. Als je op die plek wil gaan zitten, nota bene met een parkeergarage om de hoek, dan wil je toch niet met zo iets ouderwets beginnen als parkeerplaatsen zoeken. Waar is de creativiteit en waar is het primaire bewustzijn van maatschappelijk en milieuvriendelijk ondernemen? En vooral waar is het zoeken naar alternatieve vervoerswijzen om er mee voor te zorgen dat de binnenstad autovrij blijft en daarmee leefbaarder en aangenamer voor het publiek? Een laad- en losplek kan ik me voorstellen. Maar zijn die jonge ondernemers al zo blasé dat ze aan hun auto verknocht zijn?

17 oktober: bijeenkomst met Tineke en Gerrit Koenders over Ghana

2011-10-10T21:48:00.000+02:00

Bijeenkomst met Tineke en Gerrit Koenders over Ghana

Tineke en Gerrit Koenders zijn deze maand voor een bezoek terug in Nederland na bijna een jaar in Ghana te zijn geweest. Daar hebben ze zich vol ingezet voor het weeshuis "Save our Lives" in Anyakwanta (Ghana). In de nacht van 29 op 30 juni 2011 is dit weeshuis afgebrand. Inmiddels is het weer voor een groot deel opgebouwd, mede dank zij een succesvolle hulpactie via de Stichting Kans voor open doel.

Op 17 oktober is er een bijeenkomst met Tineke en Gerrit Koenders. Zij zullen dan vertellen over hun belevenissen in Ghana.
Deze bijeenkomst vindt plaats in de parochiezaal naast de kerk van de St. Joseph parochie, Dr. Clemens Meulemansstraat, Heerlerbaan, aanvang 20.15 uur.
Alle belangstellenden zijn van harte welkom.

Hoewel al een groot deel van de schade door de brand in het weeshuis is hersteld, zijn niet alle gebouwen opnieuw gebouwd. Hulp kan worden geboden via ING rekening nummer 4425042, ten name van Stichting kansvooropendoel te Utrecht.

Interview Harrie Winteraeken 'strijdbare idealist'

2011-10-08T14:23:00.003+02:00

Een aantal mensen heeft al aangegeven dat het interview me goed typeert: een paginagroot interview van mij in de editie Parkstad van de regionale kranten Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 7 oktober 2011. Familie en goede bekenden zullen er wel enkele kleine foutjes in ontdekken.
Titel van het bericht: 'Strijdbare idealist' http://bit.ly/pyQaMb, met daaronder mijn 'paspoort' http://bit.ly/qZR2Nh.

Nederland: oefen maximale druk uit op al-Assad van Syrië

2011-09-24T17:03:00.002+02:00

Heerlen, 20 september 2011

Aan: de Nederlandse regering
Ter attentie van de heer Uri Rosenthal
Minister van Buitenlandse Zaken
Postbus 20061
2500 EB Den Haag

Betreft: verhoog druk op president al-Assad van Syrië.

Geachte heer Rosenthal,

In Syrië is de bevolking opgestaan tegen het regime van president Bashar al-Assad. Er vinden wijdverbreide en ook bijzonder indrukwekkende protesten plaats. Maar bovenal zijn het (nog) vreedzame protesten, wat een enorme moed en vastberadenheid vergt. Daarnaast onderstrepen deze protesten de eenheid van het Syrische volk.
De reactie van president al-Assad is vreselijk door zijn grootschalig en onmenselijk geweld tegen de protesterende burgers van Syrië. Deze situatie mag niet blijven voortbestaan!

Wij roepen u op om de politieke en economische druk op president al-Assad tot het maximale op te voeren. Naar onze mening zijn de huidige sancties te beperkt en te weinig effectief. Een algehele boycot van niet-humanitaire goederen en in het bijzonder de import van olieproducten (Shell) is dringend noodzakelijk. Met maximale druk maakt Nederland duidelijk dat de Syrische dictatuur absoluut snel verleden tijd dient te zijn. Daarnaast verdienen de protesterende burgers en hun organisaties alle morele en materiële steun.
Vanzelfsprekend vragen wij u hierbij in overleg met de andere landen van de Europese Unie te treden, maar dit mag niet vertragend werken.

Er dient nieuw politiek leiderschap te komen dat de transitie begeleid naar een civiele, democratische staat voor alle Syriërs. Nog is er een gerede kans dat deze omwenteling vreedzaam kan verlopen. Met maximale politieke druk wordt wellicht bewerkstelligd dat president al-Assad het veld ruimt, zodat kan worden voorkomen dat er een burgeroorlog ontstaat.

Behalve door de leden en groepen die deel uit maken van het Vredesplatform Heerlen en HeerlenMondiaal, wordt dit appèl ook ondersteund door 32 bezoekers van de markt/manifestatie Heerlen in de Wereld, de Wereld in Heerlen, die plaatsvond op 17 september jl. Zie hiervoor de bijgevoegde lijsten met handtekeningen.

Wij danken u bij voorbaat voor de aandacht.

Met vriendelijke groeten,
namens HeerlenMondiaal en het Vredesplatform Heerlen

Harrie Winteraeken
(voorzitter)

ps. in het tweede weekeinde van de Vredesweek (24-25 september) ondertekenden in de Andreas parochie in Heerlen nog eens 67 mensen de petitie. Dus met mijn handtekening onder de brief zelf precies 100!

Vredesplatform enquêteert over gevoel van veiligheid.

2011-09-24T16:48:00.000+02:00

Ambassade van de vrede in Heerlen

Nadat dat op 15 september in den Haag Jan Terlouw beëdigd werd als ‘Minister van Vrede’ is in Heerlen op zaterdag 17 september de ‘Ambassade van de Vrede’ gestart met haar activiteiten.
Het Ministerie van Vrede, een initiatief van vredesorganisatie IKV Pax Christi, heeft als doel aandacht te vragen voor het belang van vrede en veiligheid.
De Heerlense 'Ambassade van de vrede' is opgericht door het Vredesplatform Heerlen, een platform zich al jaren inzet voor de bewustwording rondom vrede en veiligheid.

Afgelopen zaterdag 17 september, aan het begin van de vredesweek, hebben de Ambassadeurs van de Vrede, een enquête gehouden onder zo'n 120 bezoekers van de Heerlense binnenstad .
De bezoekers werd gevraagd zich te uiten over hun beleving van veiligheid aan de hand van de vraag: 'Ik zou me veiliger voelen als':
In overgrote meerderheid werd aangegeven dat veiligheid een groot goed is dat we met elkaar in stand moeten houden. Meer dan 90 % van de geënquêteerden zou zich veiliger voelen als we elkaar onderling meer zouden vertrouwen. Daarbij werd aangegeven dat dit ook betekent dat men dan zelf meer vertrouwen moet geven aan anderen.

Men getuigde voorts van een goede gemeenschapszin: 80% vond dat de welvaart beter verdeeld moet worden tussen arme en rijke landen. In een tijd van bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking vind het Vredesplatform dat een interessante uitslag.
Het oude vredesthema van kernwapens blijkt nog springlevend want 84% vindt dat alle kernwapens de wereld uit moeten, desgevraagd zelfs als wij daar de eerste stappen voor moeten zetten. Maar zelfkritisch was men ook: 58% vind dat er meer controle moet zijn door de overheid. Opvallend genoeg zag slechts 37% een uitbreiding van de macht van Europa bijdragen aan de veiligheid.
De enquête vond afgelopen zaterdag plaats op het Pancratiusplein te Heerlen, tijdens de manifestatie Heerlen in de wereld, de Wereld in Heerlen.

Jewish Voice for Peace roept Obama op geen veto op Palestijnse staat

2011-09-24T11:54:00.000+02:00

Dear Harrie,

Today, the President of the Palestinian Authority, Mahmoud Abbas, presented a bid for the state of Palestine, based on the 1967 borders, to be considered by the Security Council for full membership in the United Nations.

Shortly afterward, he addressed the General Assembly, where he reviewed, from the 1948 Nakba until today, the multitude of ways in which Israel has suppressed Palestinians’ rights. While the question remains if the UN statehood bid adequately addresses the larger issue of Palestinian rights, Abbas’ address importantly gave voice to the Palestinian struggle for self-determination. While there is no uniform support for this UN bid, today was undoubtedly a historic and moving day. After over 63 years struggling for global recognition, it was moving to see the countries of the world represented in the UN general assembly give President Abbas a rousing standing ovation.

Not so for Prime Minister Netanyahu, who spoke shortly after Abbas. Netanyahu responded to the Palestinian leader with diversion and doublespeak instead of honest engagement, and peace slogans couched in hostility, aggression, and denial of Palestinian claims—a continuation of the standard Israeli tactic. We know from history that this empty rhetoric has been used by Israeli government for decades and will only mean further pain and oppression for Palestinians in Gaza, the West Bank, East Jerusalem, and all over the world.

As a Jewish-American organization, we believe it is important to remain focused on our primary responsibility: having an impact on U.S. policy. As such, we will continue to speak out strongly against the U.S. using its veto power in the Security Council to reject this bid for statehood.

We know now that President Obama will not do the right thing. Speaking at the UN on Wednesday, Obama lauded the Arab Spring—but rejected the Palestinian Autumn. The president retreated from his earlier positions that demanded Israeli accountability for its military occupation, and he did not acknowledge the ongoing role of the U.S. in maintaining that imbalance through its extraordinary economic, military, and diplomatic support for Israel, even when its actions violate international law, human rights, and U.S. policy. And he didn’t acknowledge that twenty years of the “peace process” has brought only a more entrenched occupation. Instead, Obama merely said that both sides should “sit down together, to listen to each other, and to understand each other’s hopes and fears.” (1)

While this week has not been an easy one, we at JVP actually feel a redoubled assurance in the promise of our strategy to change the dynamics on display at the United Nations. We know now, more than ever, that the President or Congress will not change on their own. The array of power and money is simply too strong—for now. We know, as with the examples of the civil rights movement and the anti-apartheid movement, to name just two, that it is movements like ours that force our governments to change their policies. It was the steadfastness, the creativity, the demonstrations, the local organizing, and the BDS tactics that helped these movements and so many others for social justice eventually succeed. So we’ll let the politicians play their games, and meanwhile, our work will continue.

Onward,

Jewish Voice for Peace

Nederland: stem niet tegen een Palestijnse staat

2011-09-24T11:49:00.000+02:00

Heerlen, 17 september 2011

Aan: de Nederlandse regering
Ter attentie van de heer Uri Rosenthal
Minister van Buitenlandse Zaken
Postbus 20061
2500 EB Den Haag

Betreft: oproep te stemmen voor een zelfstandige Palestijnse staat.

Geachte heer Rosenthal,

Twintig september aanstaande wordt een belangrijke dag voor Palestina. Dan zullen de Arabische Liga en de Palestijnse Autoriteit gezamenlijk aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties vragen om de onafhankelijke Palestijnse staat te erkennen. Zo'n erkenning zal de positie van de Palestijnen tegenover Israël versterken omdat Israël dan een staat wordt die grote delen van een andere lidstaat bezet houdt. Toekomstige vredesbesprekingen worden dan onderhandelingen tussen twee gelijkwaardige staten, waarbij een van beide staten onrechtmatig handelt tegenover de andere staat. Om deze reden verzet Israël zich met hand en tand tegen de erkenning van een Palestijnse staat. De overgrote meerderheid van de VN-lidstaten zullen het Palestijnse verzoek echter steunen.

In het verleden hebben de westerse landen altijd verklaard voorstander te zijn van een Palestijnse staat naast Israël. De Europese Unie en de Verenigde Staten maakten het zelf mogelijk dat de Palestijnse regering de afgelopen jaren de structuren voor de onafhankelijke staat op kon bouwen door dit project jarenlang met adviseurs, met trainingen en met enorme geldbedragen te steunen. Het project is thans voltooid: de afgelopen maanden hebben tal van gezaghebbende internationale instellingen zoals de Wereldbank, het IMF en de Verenigde Naties verklaard dat de opbouw van de structuren van de nieuwe staat is afgerond.

Voor de Palestijnse aanvraag van het VN-lidmaatschap is het belangrijk dat Hamas zich met het project akkoord heeft verklaard. Ook vooraanstaande in Israël wonende Palestijnen en hun organisaties spraken hun steun uit. Zelfs vanuit de Israëlische gevangenissen waar 7.000 Palestijnen om politieke redenen zitten opgesloten kwam een steunbetuiging, verwoord door Marwan Barghouti. Barghouti is uitgegroeid tot het symbool van het Palestijnse verzet tegen de Israëlische bezetting. Velen zien hem als een Palestijnse Nelson Mandela en als de toekomstige president van de Palestijnse staat.
Maar terwijl veel West-Europese landen naar verwachting met de landen in Afrika, Azie en Latijns-Amerika voor erkenning van de Palestijnse staat zullen stemmen heeft de Nederlandse regering aangekondigd het Israëlische verzet tegen de erkenning van de Palestijnse staat te steunen.

Wij vragen u dringend om dit negatieve standpunt nog te wijzigen. Wellicht is het een optie dat Nederland zich uit interne en internationale politieke overwegingen van stemming onthoudt?

Behalve door de leden en groepen die deel uit maken van het Vredesplatform Heerlen en HeerlenMondiaal wordt dit appèl ook ondersteund door 40 bezoekers van de markt/manifestatie Heerlen in de Wereld, de Wereld in Heerlen, die plaatsvond op 17 september jl. Zie hiervoor de bijgevoegde lijsten met handtekeningen.

Wij danken u bij voorbaat voor de aandacht.

Met vriendelijke groeten,
namens HeerlenMondiaal en het Vredesplatform Heerlen

Harrie Winteraeken
(voorzitter)

ps.: De brief is op 13 september al per post en per e-mail gestuurd. Op 19 september heb ik de brief plus handtekeningen bezorgd bij het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Vredesplatform Heerlen opent Ambassade van Vrede

2011-09-11T18:47:00.000+02:00

Heerlen, 11 september 2011

Persbericht

Vredesplatform Heerlen opent Ambassade van Vrede

Het Vredesplatform Heerlen Tijdens opent op 17 september tijdens de markt / manifestatie ‘Heerlen in de Wereld, de Wereld in Heerlen’ op het Pancratiusplein een Ambassade van Vrede. Enerzijds is het maar een vestiging van één dag, maar het Vredesplatform wil daarna de functie van Ambassade van Vrede voor Heerlen en Parkstad Limburg continueren. De Ambassade van Vrede wordt het centrum waar lokale en regionale vredesactiviteiten samenkomen. De leden van het vredesplatform zijn daarmee de Ambassadeurs van Vrede.

De ambassade in Heerlen maakt deel uit van het Ministerie van Vrede. Dit is de nieuwe aanpak van IKV Pax Christi voor alle lokale en landelijke activiteiten, onder andere tijdens de Vredesweek (17 – 24 september).
Het thema van de Vredesweek is dit jaar ‘Elk mens een veilig bestaan’. Veiligheid is lang niet overal vanzelfsprekend. Bijvoorbeeld: wat betekent het om in Congo te wonen waar de straten en marktpleinen niet veilig zijn? Maar ook in Nederland heeft iedereen recht op veiligheid. Met het Ministerie van Vrede en de Ambassades van Vrede wil de vredesbeweging bijdragen aan een veiliger bestaan, in de buurten en de gemeente, in Nederland en ver over de grens in conflictgebieden.

Tijdens ‘Heerlen in de Wereld’ zal de ambassade specifiek aandacht vragen voor Syrië. Men kan een petitie tekenen waarin wordt gevraagd om meer druk vanuit Nederland op de Syrische regering uit te oefenen om het geweld naar de eigen bevolking toe te staken.

De Heerlense Ambassade van Vrede wil ook na de Vredesweek blijven functioneren als aanspreekpunt voor de problematiek van vrede, dichtbij en veraf. Mensen maar ook organisaties kunnen bij de Ambassade van Vrede terecht met vragen, bijvoorbeeld als men activiteiten wil organiseren. Vooral scholen zijn van harte welkom voor informatie als ze de vredesproblematiek in de lessen willen verwerken.

Namens het Vredesplatform Heerlen,
Harrie Winteraeken
(voorzitter)

SP voert actie tegen bonussen gezondheidszorg.

2011-08-27T12:28:00.000+02:00

Een van de belangrijkste oorzaken van onvrede en misstanden in onze maatschappij is het bestaan van grote verschillen in inkomen en materiële rijkdom. Heel wat mensen gaan in de fout door meer te willen dan ze kunnen betalen, mede omdat ze zien dat anderen dat ook hebben. De USA zijn een afschrikwekkend voorbeeld gezien de veel grotere verschillen én hogere misdaadcijfers.

Dat de SP ageert tegen grote inkomensverschillen is dan ook heel begrijpelijk. Maar deze weken doen ze dat met het ‘Rode Mannetje’ wel weer heel typisch op zijn SP’s.: “Het Rode Mannetje heeft een buitengewone interesse in graaiende bestuurders. Hij zet ze graag vol in de schijnwerpers. Het Rode Mannetje is kieskeurig. Het doet het voor niets minder dan de boven-Balkenende-norm graaiers.”

Het is een initiatief van de Heerlense SP en dus worden gemakshalve de doelen ook dicht in de buurt gezocht. Eke Zijlstra van het Atrium Ziekenhuis in Heerlen was op 25 augustus het doelwit. Een “onverzettelijke kampioen van het binnenharken van gemeenschapsgeld”. Dat die doelen eigenlijk maar matige voorbeelden zijn van die graaicultuur, wordt op de koop toegenomen. Het drukt gewoon de reiskosten.
Je zou mogen verwachten dat de SP hiervoor landelijk actie zou voeren. Het is tenslotte geen regionaal probleem. En als je landelijk actie voert is het waarschijnlijk effectiever? Vooral Ron Meijer heeft daar als vakbondsman goede ervaringen mee. Maar nu lijkt het erop dat het mee bedoeld is om het wat fletse imago van de grote Heerlense SP wat op te krikken omdat de bestuurders zich nog maar beperkt kunnen profileren.

Het actievoeren op zich is amper op resultaat gericht. Bedoeld om de krant te halen en wat populair reclame te maken voor de SP. Ze gebruiken ‘grappige’ beeldspraak en ‘leuke’ symbolen: het rode mannetje wordt hergebruikt, een rode kruiwagen, een gouden hark en koekjes voor het bloeden. Wat dat betreft zijn kosten noch moeite gespaard. Ze zullen wel erg veel lol gehad hebben bij het bedenken van de woordspelingen en slogans zoals “de verpleegster vult bedden en de manager vult zakken”. Het ludieke spat ervan af, maar wel nogal goedkoop. Ik vind dat de SP beter kan.

Geert Wilders werd uitgejoeld door leerlingen basisschool.

2011-08-27T11:22:00.000+02:00

Geert Wilders werd uitgejoeld door leerlingen basisschool.

Op 24 augustus is Geert Wilders uitgejoeld door tientallen kinderen van een basisschool in de wijk Binnenstad – Oost in Helmond toen hij bij het uitgaan van de school een naastgelegen buurthuis verliet. De reden van dit uitjoelen stond niet in de krant, maar Geert Wilders zal ‘m wellicht wel kennen. Het lijkt er sterk op dat de kinderen spontaan hun actie voerden. En blijkbaar hebben zij goed aangevoeld waarom ze dit deden. Zo gemakkelijk en snel zijn kinderen nu ook weer niet manipuleerbaar. Wilders reageerde laconiek op het boegeroep, maar hopelijk zet het hem toch even aan het denken.

Hij was op bezoek in Helmond om te praten met bewoners en hulpverleners over overlast door “Marokkaans tuig dat zich schuldig maakt aan bedreigingen, vandalisme, scheldpartijen en seksuele intimidatie” (citaat Wilders). Wilders wil dat de politie de harde kern overlastgevers voortvarend aanpakt en in de gevangenis zet. Maar ook verwacht hij een rol van de ouders van die Marokkaanse jongeren.
Op een of andere manier stemmen me deze standpunten van Geert Wilders tot tevredenheid. Het is stevige taal, maar eigenlijk onderscheidt hij zich hier niet meer mee van andere politieke partijen. Nagenoeg de hele politiek wil dat wat Wilders nu verkondigd. Hij maakt nu ook het noodzakelijke onderscheid tussen “de islam” en feitelijke problemen. Als Geert Wilders begint te nuanceren, dan is hij op de goede weg terug.

Harm Uringa verlaat PVV Statenfractie Limburg

2011-08-13T13:51:00.002+02:00

De PVV Statenfractie Limburg verliest lid.

Harm Uringa (nr. 5 van de kieslijst) verliet op 19 juli jl. de fractie van de Partij voor de Vrijheid in Provinciale Staten van Limburg. Hij gaat als eenmansfractie verder. Ze zijn uit elkaar gedreven. Over de redenen van het afscheid is de altijd van anderen transparantie eisende partij zeer zwijgzaam. Je kan het uitleggen als het geleidelijk van elkaar weg drijven als twee bootjes op een verder rimpelloze vijver. Maar misschien heeft hun ook wel iets of iemand uit elkaar gedreven, met een beitel gesplitst en gespleten? Dat de PVV, die meestal aan anderen strenge eisen oplegt en zichzelf meer vrijheden gunt, zo handelt, zijn we langzaamaan wel gewend.

Dit is al de tweede PVV-er in Limburg die de gewekte verwachtingen niet waarmaakt. Op 8 juli hield het Tweede Kamerlid Ronald van Vliet het voor gezien in Provinciale Staten van Limburg. Zijn zetel bleef wel voor de PVV behouden. Van Vliet was voor de verkiezingen als nummer 2 op de lijst de eerste kandidaat om gedeputeerde te worden. Maar na de verkiezingen bleek dat hij te nodig in Den Haag was om hier in Limburg voltijds aan de slag te gaan (en dan zou wellicht de allervriendelijkste James Sharpe weer terugkeren in de Tweede Kamer). Maar begin juli bleek zelfs dat van Vliet ook het statenlidmaatschap niet kan combineren met het lidmaatschap van de Tweede Kamer.
Wel op de lijst gaan staan en zo stemmen werven. Maar zoals al eerder geconstateerd: de PVV mag zich meer permitteren dan anderen.

Legalisering softdrugs beter dan alle soorten pasjes.

2011-08-09T20:09:00.000+02:00

Reactie op: ‘ban Franse drugtoerist’, gelezen in Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 4 augustus 2011.

Alleen Nederlanders, Belgen en Duitsers toelaten in koffieshops?

Het is het zoveelste verkeerde plan. Weer een idee dat het hypocriete softdrugsbeleid in stand houdt. Het wordt hoog tijd dat softdrugs gelijk worden behandeld als alcohol en tabak. Onderzoek van een half jaar geleden door de econoom Martijn Boermans van de Hogeschool van Utrecht wees uit dat de legalisatie van cannabis de staatskas jaarlijks netto 850 miljoen oplevert. (Veel geld in deze tijd van bezuinigingen.) Haal softdrugs uit de criminaliteit en de georganiseerde misdaad heeft op dit gebied geen bestaansrecht meer, wat enorm bespaart op politie en justitie. Bindt de teelt en handel van wiet net zoals iedere andere product aan er op toegesneden regels en hef er behoorlijk accijns over. Maar de conservatieve Nederlandse politiek reageert vooralsnog zoals de Engelsen zeggen: “I made up my mind so don’t bother me with the facts.”

Lees de compilatie van reacties in de kranten van 9 augustus 2011.

Weeshuis Anyakwata Ghana afgebrand.

2011-07-28T11:37:00.003+02:00

Weeshuis afgebrand maar alle kinderen zijn veilig: help en stort op 4425042.

Op 30 juni 2011 kregen we het bericht van Tineke en Gerrit Koenders dat die nacht het weeshuis "Save our Lives" in Anyakwanta is afgebrand. Tineke werkt in dit weeshuis sinds ze in november vorig jaar naar Ghana zijn gegaan. Daarvoor was Tineke onder andere actief in het Dekenaal Missionair Beraad, Missie Ontwikkeling en Vrede in Landgraaf en HeerlenMondiaal.

Zij hebben de brand van dichtbij meegemaakt: “Ons hart stond stil toen we op weg naar het weeshuis al van verre de brand zagen. Het gebouw waar de 12 peuters en 6 baby's, directrice en verzorgsters sliepen, stond in lichterlaaie. Kinderen, verzorgers, directrice en 'moeders' waren allemaal gered.
Alle spullen zijn verbrand, bedden, medicijnen, verzorgingsartikelen, kleertjes, baby flessen, cash geld (waaronder maandsalarissen) dossiers, ALLES. Ook de persoonlijke spullen van de verzorgsters en directrice. Het hele hoofdgebouw is afgebrand. Alle kinderen zijn op tijd in veiligheid gebracht!!”

“Momenteel zitten de baby's en peuters (18) in ons huis in Denyase waar wij ze opvangen. Dus nu hebben we tijdelijk het weeshuis Koenders in Denyase. Verzorging en medicatie worden ingeslagen.
Drie baby's zijn ziek, waaronder de veel voorkomende ziekte malaria. We zijn onder de indruk van de kracht van de oudere kinderen, die sterk blijven in deze moeilijke tijd. We danken God dat iedereen er levend van af is gekomen.”

“We hebben a.u.b. uiteraard dringend geld nodig in deze overbruggingsfase: opvang en voeding, nieuwe kleding en spullen voor de baby's, kinderen en verzorgsters. Alles is verbrand en vragen heel direct jullie hulp. Stort op ING rekening nummer 4425042, ten name van Stichting kansvooropendoel te Utrecht.
Zie ook onze website: www.kansvooropendoel.nl/dagboek

Bij voorbaat dank,
Tineke en Gerrit.

Wellicht mede naar aanleiding van dit stukje in mijn Vanaf de Zijlijn publiceerde Marcel de Veen in het dagelijkse stukje MijnStreek van de regionale kranten hier ook een stukje over. Klik hier voor de link http://krantdigitaal.ddl.x-cago.net/DDL/20110819/public/pages/01002HE/articles/DDL-20110819-01002HE001.html.

Stichting VLot geeft informatieve nieuwsbrief uit.

2011-07-27T11:37:00.000+02:00

De Stichting VLot zet zich in voor vluchtelingen in Zuid-Limburg. Ze begeleiden mensen met hun procedures, helpen mensen met hun terugkeer maar ook voeren ze acties voor mensen die onterecht dreigen op straat of het land te worden uitgezet. Ondanks het generaal pardon van enkele jaren geleden zijn er nogal wat schrijnende gevallen.
De Stichting VLot geeft sinds kort een nieuwsbrief uit. Zeer informatief en van harte aanbevolen voor iedereen die begaan is met het lot van vluchtelingen in Nederland / Zuid-Limburg en het hiervoor broodnodige vluchtelingenwerk.
Zie voor de tweede nieuwsbrief: http://us2.campaign-archive1.com/?u=c073d771163980076e082afc3&id=96200d78c4&e=2ec133d4fb

Koeien blijven op het rechte pad?

2011-07-25T11:36:00.000+02:00

Toch wel een aardige foto van die koe op die koeienoversteekplaats. En koeien hebben voorrang. Er staan duidelijke verkeersborden voor het verkeer dat de koeienoversteekplaats nadert.
Het zal best vaak goed gaan als een koe terug naar de stal gaat om te worden gemolken. Maar naar de wei? Dan kunnen koeien ook afslaan naar die heerlijke ongemaaide berm met z’n sappige gras-kruidenvegetatie? Of ook voor koeien begrijpelijke verkeersborden bestaan om deze dames op het juiste pad te houden? Wellicht dat de boer wat koebellen uit Zwitserland kan laten komen?

Motivatie bomaanslag en moordpartij ligt deels bij boodschap Wilders.

2011-07-25T11:25:00.001+02:00

Anders Brehring Breivik pleegt op vrijdag 22 juli 2011 een bomaanslag op het regeringskwartier in Oslo met 8 doden tot gevolg. En hij doodt daarna 68 jongeren die deelnamen aan een zomerkamp op het eiland Utøya. Afschuwelijk daden, gepleegd door iemand die in zijn extremisme geen grenzen kende. Hoewel niemand zo’n daden voor mogelijk houdt, zijn er blijkbaar wel van deze maniakale mensen. En hoewel Breiviks daden weer uitzonderlijk zijn binnen deze categorie uitzonderingen, heeft hij ze wel met voorbedachten rade uitgevoerd.

Volgens de berichten hield Breivik de sociaaldemocratische partij van Noorwegen verantwoordelijk voor de islamisering van de samenleving en de immigratiepolitiek die in zijn ogen niet streng genoeg was. Breivik heeft zijn mening deels gevormd door de uitlatingen van Geert Wilders. Wilders voert een woordelijke kruistocht tegen de islam en de islamisering van onze samenleving. Als Geert Wilders reageert dat hij afstand neemt van “alles waar die man voor staat en heeft gedaan”, dan geldt dat ongetwijfeld voor zijn daden. Echter, Wilders en Breivik bekritiseren op vergelijkbare wijze de multiculturele samenleving.

Hoewel Wilders keer op keer aangeeft tegen geweld te zijn, roept dergelijke kritiek op de islam wel extreme reacties op. Denk daarbij ook aan de protesten in islamitische landen tegen de cartoons van onder andere Kurt Westergaard in de Deense krant Jyllands Posten in 2005 en de film Fitna, met brandstichtingen, geweld en doden tot gevolg. Maar ook dat Wilders bedreigd wordt waardoor hij al jarenlang politiebewaking krijgt. Deze consequenties aanvaardt Wilders. Voor een deel sterken deze reacties zelfs zijn mening over de islam. Maar moet je dergelijke reacties wel accepteren, mede in het besef dat je ze wel uitlokt? Breivik heeft die grenzen wel ruimschoots overtreden.

Had Geert Wilders de reikwijdte van zijn uitlatingen zelf beter moeten inschatten? Dat is achteraf praten. Dat iemand zijn denkbeelden zou gebruiken als reden voor dit excessieve geweld, kan Wilders niet hebben vermoed. Maar Wilders heeft wel vaak het verwijt gekregen van haat zaaien. (Zijn vertrouwelinge Laurence Stassen noemde in mei jl. een moskee een haatpaleis.)
Ondanks dat de vrijheid van meningsuiting belangrijker wordt geacht voor een veroordeling, moet deze afschuwelijke gebeurtenis Wilders toch aan het denken zetten? Wellicht dat hij vanuit zijn voorbeeldfunctie in de toekomst meer genuanceerde uitspraken doet met meer respect voor zijn opponenten?

Megastallen voor varkens? Liever niet.

2011-07-25T11:16:00.000+02:00

Een maandje of wat geleden heeft staatssecretaris Henk Bleker opgeroepen tot een nationaal debat over megastallen. De media hebben er over bericht, maar voordat ik eraan toe kwam om deel te nemen aan dit ‘debat’, was de inzendtijd al verstreken. Nu heb ik ook niet zoveel toe te voegen. Maar vier zaken wil ik wel kwijt, ook al hebben die niet specifiek betrekking op megastallen, maar meer op de nu al te grote productie.

De plannen van onze provincie en deze landbouwsector zijn vooral gericht op schaalvergroting en groei. Meer varkens en kippen. Ze hebben het over 30 % meer de komende jaren. En ze zitten nu al hoofdzakelijk op een kluitje, met alle risico’s van overproductie (de ‘varkenscyclus’) en dierziekten. Daarbij zorgt de (preventieve) bestrijding door overmatig gebruik van geneesmiddelen al te vaak voor immune bacteriën die ook de gezondheid van mensen bedreigen.

‘We’ willen allemaal graag goedkoop vlees op tafel, maar al die beesten moeten ook eten. De productie van vlees kost een veelvoud aan voedingswaarde van plantaardig voedsel. En veel van het veevoer wordt uit ontwikkelingslanden geïmporteerd. Daar is daarvoor goede landbouwgrond in gebruik en wordt tropisch regenwoud ‘ontgonnen’. We weten allemaal dat er op de wereld veel honger wordt geleden. De toename van vleesproductie zal de honger in de wereld doen toenemen. Dus verminderen zou het devies moeten zijn.

De megastallen zouden niet ten koste gaan van het dierenwelzijn. De Nederlandse varkens en kippen hebben het toch al veel beter dan de meeste soortgenoten op de wereld. Maar kippen die te kort op elkaar leven, gaan elkaar pikken. Het verbod op het knippen van hun snavels is daarom onlangs weer met 10 jaar uitgesteld. En varkens zijn intelligente beesten. Ze weten misschien niet wat ze missen, maar of een speelbal nu zo’n grote verbetering is? Vergelijk het eens met die blije koeien die echt dansen en springen als ze in de lente weer voor de eerste keer in de wei mogen. Echt dierenwelzijn voor varkens zit er niet in als ze niet ook eens mogen wroeten en luieren in de modder.

Regelmatig worden er grote branden gemeld in varkens- en pluimveestallen. Er scharrelen dan rond de boerderij wel wat kippen en varken rond, maar de meeste, en dat zijn er vaak tienduizenden, overleven zo’n brand niet. Ik moet er niet aan denken wat zich bij brand voor schrijnende taferelen in zo’n stal afspelen. De voorschriften voor het voorkomen van brand worden om bedrijfseconomische redenen minimaal gehouden. En bij méér verdiepingen is het nog moeilijker voor het vee om de nooduitgang te vinden.

Volgens mij is verdere schaalvergroting alleen goed te praten vanwege eng economische redenen (winstmaximalisatie). Maar zijn er teveel (maatschappelijke) argumenten tegen de megastallen.

B&W van Heerlen vinden dat roken van wiet niet mag op straat

2011-07-10T14:43:00.002+02:00

Ook in Heerlen mag blowen van wiet op straat.

De vergadering van de gemeenteraad van Heerlen haalde op 7 juli weer eens de krant. Nu bepaalt de krant wel mee wat belangwekkend nieuws vanuit de raad is, maar hier is toch echt sprake van een belangrijke discussie? Mogen op straat softdrugs worden gerookt? Het College van Burgemeester en Wethouders (meerderheid van SP en PvdA + PvdA burgemeester) vinden van niet. Zij stellen voor om de Algemene Plaatselijke Verordening te wijzigen. Zij willen het blowen aanpakken omdat dit vooral een probleem is nabij het NS-station en scholen.
Nu vinden veel mensen dat wiet stinkt, maar is dat een doorslaggevend criterium? Nu is in het station roken verboden, maar ik heb nog geen gemeentebestuur of -raad gehoord die zich druk maakt over het roken over het algemeen in de openbare ruimte. Dat stinkt ook. En die rook is nog ongezonder. Vooral sigaren stinken. Je ruikt het zelfs aan mensen die sigaren roken. Ik zag laatst zelfs nog iemand met een pijp lopen, maar zijn gesausde tabak rook ik niet want hij liep aan de overkant van de straat. Misschien had hij zijn pijp wel uit. Wanneer is iets een probleem? Waarom het roken van hasj wel verbieden in de openbare ruimte en roken over het algemeen niet?

Opvallend is dat de overheid vaak zoekend is naar het juiste instrument om iets te regelen en daarbij nogal eens doorschiet. Als de gezondheid van de burgers de zorg van de overheid is, dan moet deze zich meer richten op regels en gedragsbeïnvloeding (waaronder accijnzen) die roken ontmoedigen, ook buiten de openbare ruimte. Regelgeving alleen geldend voor de straat is symptoombestrijding.
Op straat moeten regels strikter toegesneden zijn op het probleem van overlast. Daarvoor kan men het zoeken bij bijvoorbeeld landloperij en openbare dronkenschap. Nu dreigt ook niet-aanstootgevend gedrag strafbaar te worden gesteld. Dat treft niet alleen onnodig veel meer mensen, het is ook voor de handhaver moeilijk om zonder extra regels onderscheid te maken tussen burgers die geen overlast veroorzaken en die dat blijkbaar om andere redenen wel doen.

De discussie in de raad werd verbreed tot het op straat drinken van alcohol (blikjes bier). Dat stinkt niet. Bier drinken in de openbare ruimte is nu volgens de APV verboden (wel toegestaan op een terrasje van een horecaondernemer). De SP lijkt dat biertje wel tolerabel te vinden. De Socialistische Partij komt daarmee op voor de vrijheid van de burgers. Mooie zaak. Een beetje meer liberalisme als contragewicht voor die rechtse partijen die de vrijheid willen inperken. Het is toch best overzichtelijk en voorspelbaar in de politiek.

Naschrift:
De Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft onlangs het blowverbod in de APV van Amsterdam vernietigd. Zo zijn er, bleek uit het bericht in De Pers van 13 juli, 80 gemeenten gecorrigeerd. Verstoring van de openbare orde als gevolg van drugs moet worden geregeld via de Opiumwet en die heeft een heel gedoogbeleid voor softdrugs. Het vermeend veroorzaken van overlast, zoals bijvoorbeeld het op je gemak blowen op een bank in het park, is geen verstoring van de openbare orde. En geen bevoegdheid van de gemeente via de APV, oordeelde de RvSt.
En Heerlen? Heerlen handhaaft het verbod, maar er zal door de politie en toezichthouders niet worden opgetreden. Een doelbewuste gedoogsituatie in plaats van het handhaven van de oude APV op dit punt. Geen ‘goed geprobeerd, maar jammer dan’, maar stug en hypocriet je eigen ongelijk volhouden.

Oorspronkelijk bericht: Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 7-7-11, nieuw bericht op 14-7.

Tolerantie neemt af

2011-07-10T11:50:00.000+02:00

De tolerantie ten opzichte van kinderen neemt af

Uit een onderzoek blijkt dat de tolerantie ten opzichte van de omgeving afneemt. Niet zo’n verbazingwekkend nieuws. Dat wisten we toch al. En hoe dramatisch is het? Valt het onder de zomerberichten die ieder jaar terugkomen: spelende kinderen, samenkomende jongeren, scheurende brommers en ander lawaai? Waar ligt de grens: bij iedereen verschillend blijkbaar. Je zult maar bij een trapveldje wonen. Maar het geluid van spelende kinderen is geen overlast. Kinderen moeten de ruimte krijgen om te spelen en elkaar te ontmoeten. Dat hoeft wat mij betreft niet alleen in een speeltuin te zijn.
Waar liggen dan de maatschappelijk te stellen grenzen? Bij het overtreden van de wet natuurlijk. Maar hoe zit dat met de gemeentelijke wetten ofwel de plaatselijke verordening? Die stelt de gemeenteraad vast. En daarmee ook gedragsnormen van kinderen in de openbare ruimte. En hier botsen het normbesef van ouderen en kinderen.

Ik ga eens terug naar mijn jeugd, zoals ik me die herinner: we kwamen bij elkaar bij een muurtje op de hoek van de straat. Een tuinafscheiding van een huis waarin een alleenstaande vrouw woonde. Ik denk dat ze oud was, maar dat ben je al gauw in de ogen van een tiener. De kinderen van onze straat schoolden er samen. Die mevrouw lied ons begaan. Ik denk niet omdat ze bang voor ons was. Althans dat hoefde ze niet te zijn. We trapten er een balletje met op de muur van het rangeerterrein van de mijn Emma de goal getekend. En in de herfst ‘flepten’ we kastanjes met een ‘kuul’. Als er verkeer kwam, dan stopten we natuurlijk. Soms bleef dat stuk hout in de boom hangen , totdat het eruit werd gegooid of vanzelf waaide. Ik denk niet dat er sprake was van overlast. We werden tenminste getolereerd.
Ook wist je toen wie in de straat minder vriendelijk voor kinderen was. Waar je moest zorgen dat de bal niet in de tuin kwam. Maar ik weet niet meer of we daar dan ook wegbleven, of toch lekker spannend een balletje trapten.
Mijn vriendjes en ik behoorden tot de gelukkigen die ook een ruig speelterrein hadden bij garageboxen en in tuinen achter winkels die helemaal niet werden beheerd. Boomhutten maken, vuurtje stoken en piepers bakken. Het kon daar allemaal en het mocht van de omgeving. Maar ons gedrag liep dan ook niet de spuigaten uit.

Het onderzoek toont aan dat de tolerantie afneemt. Blijkbaar meetbaar, ook ten opzichte van wat jaren geleden. Het is een teken aan de wand. Onze samenleving verruwd. Geleidelijk, vanaf de individualisering van de jaren ’70 van de vorige eeuw. Met de toenemende materiële welvaart en de gedachte dat je een ander niet meer nodig hebt om het zelf goed te hebben. Het is ook vaak een zichzelf versterkend effect. En van plaats tot plaats verschillend. Waren het eerst eilandjes van intolerantie in de straat en krijgt het tegenwoordig meer de overhand? Het heeft alles te maken hoe we tegenover elkaar staan. Wat onze omgangsvormen zijn. En die veranderen niet zo snel. Ook niet terug de goeie kant op.

Berichten in de kranten Limburgs Dagblad en Dagblad De Limburger van 9 juli 2011.

Vrijspraak Geert Wilders is grensverleggend.

2011-06-28T20:21:00.000+02:00

In het verleden heb ik een paar keer geschreven over het proces van Wilders. Van mij had hij veroordeeld mogen worden. De Rechtbank van Amsterdam heeft op 23 juni anders besloten. Een grensverleggend vonnis dat (gelukkig) wel weer grenzen stelt. De rechtbank heeft geoordeeld dat het beter was om Wilders vrij te spreken dan hem te straffen voor een aantal van zijn uitingen. In het vonnis wordt goed uitgelegd wat de (nieuwe) grenzen zijn van de vrijheid van meningsuiting. Maar bij de interpretatie hebben de rechters zich soms toch wel in bochten moeten wringen.

Volgens de rechters is Wilders soms “grof” geweest, “denigrerend” en “opruiend”, maar dat vinden ze niet genoeg voor het strafbare “beledigen” of “haat zaaien”. Dat lijkt op woordenboekjuristerij maar de rechtbank heeft een en ander wel beargumenteerd. Wilders heeft in het debat nieuwe grenzen opgezocht, waarbij hij soms verwees naar andere voorbeelden. De rechters zijn daarin meegegaan. Maar de vrijspraak was zeker niet vanzelfsprekend.
Van sommige uitspraken stel de rechtbank dat ze op de grens van het strafrechtelijk toelaatbare waren, maar dat de context van het debat of betreffende artikel leidde tot niet-bestraffen. Hier stellen de rechters een nieuwe grens. Het was vanwege een arrest van de Hoge Raad al bekend dat er een (mijns inziens nogal knullig) onderscheid wordt gemaakt tussen het niet kunnen beledigen van een godsdienst en het wel strafbaar kunnen zijn van het beledigen van de betreffende gelovigen. Beledigen van de islam is niet strafbaar, beledigen van moslims kan dat wel zijn. Al wordt de reikwijdte daarvan in de parlementaire behandeling van de wet beperkt.

Toch constateert de rechtbank dat nogal wat uitspraken tegen mensen zijn gericht en niet alleen tegen de godsdienst. Dat sommige uitspraken aan het adres van moslims toch niet strafbaar werden gesteld, heeft Wilders ook te danken aan de toevalligheid dat hij tegelijkertijd ook stelde dat hij niets heeft tegen moslims. Soms nuanceert Wilders zijn opmerkingen door zich ook in positieve zin te uiten over moslims en dat het voor de grote groep voordelen heeft als kwaadwillenden worden aangepakt. Maar daarin onderscheidt hij zich niet van andere politici en die nuancering behoort niet tot de beeldvorming die Wilders over zich afroept.
De rechtbank stelt dat het niet om mensen gaat, maar om hun ideeën en gedrag. Wilders heeft voorgesteld moslims die zich niet aanpassen het land uit te zetten. De rechtbank acht dit discriminerend, maar ook weer niet omdat Wilders er niet álle moslims mee treft. Ik vind dat goedpraten op basis van een flinterdunne redenering: moslims zijn een dreiging … waartegen we ons verdedigen moeten, maar ik heb verder niets tegen je.

Ook het wijzen op zijn status als politicus is grensverleggend. In feite is de onschendbaarheid in het debat van politici verlegd van de raads- en statenzaal of Tweede Kamer naar het gehele publieke debat. Wilders mag zijn uitspraken doen als politicus. Daarmee wordt een nieuwe uitzonderingspositie gekweekt. Politici zijn volgens deze beslissing geen gewone burgers en de gelijke behandeling (artikel 1 van de Grondwet) is hiermee toch wel opgerekt. De verruwing van het politieke debat is daarmee een feit, maar gewone burgers moeten toch oppassen als ze zich op vergelijkbare wijze uiten.

Geert Wilders draaft weer een stuk verder door bij het interpreteren van de uitspraak. Dat dit een overwinning is voor de vrijheid van meningsuiting, valt niet te ontkennen. Maar het vonnis heeft vooral betrekking op politici. Zijn pleitdooi dat niemand meer met haat zaaien geconfronteerd mag worden gaat duidelijk verder dan de bedoeling van de rechters. En dat hij roept dat de betreffende artikelen uit het Wetboek van strafrecht kunnen worden geschrapt, gaat ook veel te ver. Hoe moeilijk de wet ook te interpreteren is, het ontkennen van de Holocaust en islamofobie mag niet. Het is al erg genoeg dat een politicus zich mag profileren met denigreren van bevolkingsgroepen en dus met zaaien van tweedracht in de samenleving en zich hiermee populair mag maken bij zijn eigen kiezers.

Er zijn nieuwe grenzen gesteld, ook voor Wilders. Of die blijvend zijn, zullen nieuwe toetsingen uitwijzen. Geert Wilders kan er niet zomaar een schepje bovenop doen. En dat is wel weer positief. Want politici zoals Wilders moeten vaak met iets nieuws komen, willen ze blijven aanspreken. Met de islam kan hij niet meer dan min of meer in herhaling vallen. En dat is niet goed voor zijn profilering. Een politicus die in dezelfde groef blijft ronddraaien, verliest zijn aantrekkingskracht?

Verder verwijs ik naar het vonnis van de Rechtbank van Amsterdam van 23 juni 2011 en het betreffende artikel in Dagblad De Pers van 24 juni.

Gebiedsgericht werken: plantje is bijna verdord maar wel mooie bloemetjes

2011-06-14T21:12:00.001+02:00

Bloemetje Gebiedsgericht werken bloeit.

Ter gelegenheid van de opheffing van de Gebiedscommissies voor het Gebiedsgericht werken in Limburg (met een feestelijke? bijeenkomst voor bestuurders vorig najaar), kregen de medewerkers van de diverse deelnemende organisaties een miniset tuingereedschap (voor het bewerken van bloempotten) en een zakje bolletjes ‘miniatuur Agapanthus’. Dit is een versie van de Afrikaanse Lelie of ‘Lily of the Nile’? Eronder staat Brodiaea Koningin Fabiola en dat is de Triteleia ixioides ofwel (Brodiaea lutea) van de familie Alliaceae en afkomstig uit Californië. Familie van de ui (Allium) dus maar dat komt vaker voor bij bloembollen.

Tot zover de botaniek. Ik heb de bolletjes een paar maanden geleden netjes in een pot gezet en al snel kwam het groen: veel brede grasachtige stengels. Maar ondanks water geven verkleurden en verdorden veel blaadjes. Stonden die bolletjes dan symbool voor de ‘opkomst en ondergang van het gebiedsgericht werken’? Zonder veel opzienbarend resultaat?

Maar ineens kwamen er toch bloemetjes, best wel veel en ook heel aardig.

Is er weer een parallel waarneembaar: moesten de gebiedscommissies en gedeputeerde Ger Driessen eerst het veld ruimen voordat het gebiedsgericht werken succesvol wordt?

Shell, hou op in Syrië!

2011-06-13T16:41:00.000+02:00

Het Syrische regime voert een oorlog tegen zijn burgers. Oliemaatschappij Shell is een grote Europese investeerder in Syrië. Shell heeft een substantieel belang in de staatsoliemaatschappij die de binnenlandse markt beheerst. Waarschijnlijk rijden de Syrische tanks die nu burgers beschieten op brandstof van Shell.

Wie ervan overtuigd is dat een onderneming brede steun in de samenleving moet hebben, kan nu geen zaken in Syrië doen. Wie vóór de mensenrechten is, kan marteling en moord niet negeren en moet volledig afstand nemen van de daders.

IKV Pax Christi roept Shell op het geweld in Syrië publiekelijk te veroordelen en alle werkzaamheden in Syrië op te schorten tot de gewelddadige repressie van protest voorbij is. Vrijdag 17 juni heeft IKV Pax Christi hierover een gesprek met Shell Nederland. Om duidelijk te maken hoe urgent de situatie is vragen wij u om nu al uw bezorgdheid te tonen.

Help Shell om de mensenrechten te verdedigen en stuur daarom vandaag nog een digitale briefkaart rechtstreeks aan Shell!

Kom nu in actie en teken hier: http://www.ikvpaxchristi.nl/mailit/?v=2&id=30

Uri Rosenthal moet Israël ter verantwoording roepen voor beschieting Golanhoogte

2011-06-07T22:35:00.000+02:00

Aan de heer Uri Rosenthal
Minister van Buitenlandse zaken
Postbus 20061
2500 EB Den Haag

Ook per e-mail: sandra.wilton@minbuza.nl

Betreft: demonstratie en beschieting Golanhoogte

Geachte heer Rosenthal,

Namens HeerlenMondiaal vraag ik indringend uw aandacht voor de demonstratie van Syrische burgers op de Golanhoogte nabij de door Israël bepaalde grens met Syrië afgelopen zondag 5 juni. Zoals u ongetwijfeld weet werden deze demonstranten door Israëlische soldaten beschoten. Volgens de berichtgeving zijn 20 of meer doden te betreuren en waarschijnlijk enkele honderden gewonden. Hoewel de demonstratie op het vragen van aandacht voor deze bezetting gericht was, valt niet uit te sluiten dat deze ook provocerend bedoeld was en moest afleiden van interne Syrische problemen. Maar als het geboden nieuws klopt, dan was het een vreedzame demonstratie en waren deze burgers niet bewapend; althans er was geen tegenvuur waarneembaar.

Wij concluderen op dit moment dat de Israëlische soldaten eenzijdig met scherp schoten op onbewapende burgers. Dit is in ieder geval een buitenproportionele reactie, waarbij ook een vreedzame oplossing van deze demonstratie mogelijk moet zijn geweest. En al is het goed mogelijk dat gewonden en doden zijn gevallen door aanwezige mijnenvelden, het beschieten van deze burgers is een wandaad en waarschijnlijk een misdaad, een democratische beschaving onwaardig. Daarbij is het doelgericht beschieten van ongewapende burgers strijdig met het oorlogsrecht en de Conventie van Genève.
In een aantal Arabische landen proberen dictatoriale en gewelddadige regimes zo hun bevolking te intimideren in hun streven naar een betere regering. Daar waar bijvoorbeeld sluitschutters worden ingezet tegen burgers, is de roep vanuit ‘het Westen’ dat die dictators voor het internationaal strafhof in Den Haag moeten worden gebracht. HeerlenMondiaal is van mening dat het meedogenloze handelen van de Israëlische soldaten op de Golanhoogte vergelijkbaar is.

Wij vragen u om het bovenstaande te verifiëren en als het klopt dan de Israëlische regering hierover ter verantwoording te roepen. U zou tenminste de ambassadeur van Israël, de heer Harry Kney – Tal, kunnen ontbieden en hem kenbaar maken dat de Nederlandse regering zijn afkeuring over dit handelen uitspreekt. Wij dringen er bij u op aan dat u de juiste, niet mis te verstane diplomatieke bewoordingen kiest en doelgerichte acties onderneemt die Israël ertoe bewegen om dergelijke excessen niet meer te laten voorkomen.

Alvast hartelijk dank voor uw aandacht. Een reactie uwerzijds stellen wij op prijs.

Met vriendelijke groet,
namens HeerlenMondiaal,

Harrie Winteraeken,
voorzitter

Ps. 1: Deze brief zal u ook spoedig ondertekend per post worden gestuurd.
Ps. 2: HeerlenMondiaal is een samenwerkingsverband (vereniging) van vredesgroepen, milieugroepen en groepen die zich inzetten voor ontwikkelingssamenwerking en Millenniumdoelen in Heerlen.

Proces Wilders: de rechters zijn nu aan zet

2011-06-03T14:03:00.000+02:00

Rechters zijn in zaak Wilders nu aan zet.

Op de uitspraak na is het proces tegen Geert Wilders beëindigd. De rechters zijn nu aan zet. Zij hebben de taak om te toetsen of Wilders de wet heeft overtreden. Niet meer en niet minder. Ook de vrijheid van meningsuiting wordt door de wet begrensd. Volgens de wet mag je (groepen) burgers niet beledigen. Er is dus al helemaal geen recht op beledigen. In Nederland is belediging van een individuele persoon strafbaar gesteld in art. 266 van het Wetboek van strafrecht. (Smaad in art. 261 en laster in art. 262.) Uitspraken tegen de islam zijn volgens de wet niet beledigend, de uitspraken van Wilders tegen moslims wellicht wel. Het is dus goed mogelijk dat Wilders maar enkele ‘echt’ beledigende uitspraken heeft gedaan. Alleen daarvoor kunnen de rechters hem veroordelen.

Wilders kan zich waarschijnlijk niet terecht beroepen op zijn onschendbaarheid als lid van de Tweede Kamer, want hij heeft zijn betwiste uitspraken buiten deze locatie gedaan. Binnen de Tweede Kamer moet onschendbaarheid garanderen dat het debat in volle omvang mogelijk is, maar daar zijn de andere Tweede Kamerleden in de gelegenheid om weerwoord te bieden.

Voor de uitleg van de wet kunnen de rechters terugvallen op eerdere uitspraken (jurisprudentie). Hier zijn ook mogelijkheden voor interpretatie en het meewegen van bijzondere omstandigheden of maatschappelijke ontwikkelingen. De uitspraak kan dus grensverleggend worden. Of de samenleving en de rechtstaat hiermee gediend zijn, ligt in het oordeel van de rechters. Uitspraak volgt op 23 juni.

Schrappen PGB kan desastreus zijn voor gehandicapte

2011-06-02T21:36:00.001+02:00

Hieronder publiceer ik delen van de oproep van Anne Marie Fisscher - Otten om de petitie te ondertekenen tegen de exorbitante bezuinigingen bij de persoonsgebonden budgetten (PGB).

Anne Marie is rolstoelafhankelijk en kan haar handen niet meer gecontroleerd gebruiken: "Jullie weten ook allemaal dat ik niet zielig ben en zeker ook niet zielig gezien wil worden. Dit goede gevoel, tussen de mensen te staan en toch nog redelijk zelfstandig te kunnen leven dank ik aan het feit dat er een PGB bestaat. Ik kan tot op een grote hoogte zelf bepalen wanneer ik op wil staan en aangekleed wil worden, wanneer ik ontbijten wil en wanneer ik (heel basaal) naar het toilet wil gaan".

Het PGB maakt het voor mij mogelijk tussen de mensen te staan, voorzitter te zijn van het Vrouwengilde in Kerkrade en workshops te geven over het leven met een handicap en wat de (on)mogelijkheden zijn in een groot stuk van ons land. Ook sporten behoort tot de mogelijkheden."

Anne Marie is twaalf jaar met veel plezier raadslid geweest in de gemeente Kerkrade: dat dit, ook toen ik ziek was en zieker werd, mogelijk was dank ik voor een groot gedeelte aan de lieve mensen om me heen en aan het PGB". "Lieve mensen om me heen kan ik toch niet met een soort dagtaak opschepen? Nu doen ze het met plezier en durf ik hulp te vragen".

"Wat gaat het voor mij betekenen als ik door de plannen van de gezonde premier Rutte maar steeds afwachten moet wie er komt en wanneer, want op afroep is niets meer mogelijk? Wachten, daaruit zal mijn tot nu toe actieve leven gaan bestaan?"
"Het onzalige plan van deze regering met de gedoogsteun van de PVV zorgt ervoor dat het fundament onder mijn rolstoel wegzakt, en voor veel mensen het leven niet meer levenswaard zal zijn!"

Dat er bezuinigingen moeten komen, snapt Anne Marie ook, maar zij vindt dat er genoeg mogelijkheden zijn om te bezuinigen zonder dat er een botte bijl aan te pas moet komen, Nadenken, ook over de mensen die aan de zieke kant van onze maatschappij staan, laat hen ook met trots in de spiegel kunnen kijken".

Anne Marie en ik vragen dan ook iedereen om de petitie te tekenen die staat op:http://petities.nl/petitie/maak-de-zorg-thuis-en-in-pgb-wooninitiatieven-niet-kapot--2

PVV creëert zelf problemen.

2011-05-14T15:25:00.000+02:00

PVV voorvrouw Laurence Stassen noemt een moskee een haatpaleis. Dit naar aanleiding van de bouw van een nieuwe moskee in Roermond in plaats van twee bestaande gebedshuizen. Deze moskeeën hebben bij mijn weten nooit aanleiding gegeven voor deze kwalificatie. Er is volgens mij nooit wat gebeurd dat zo belangrijk was dat het ook de editie van Parkstad van de krant haalde.

Zo’n uitspraak, waarschijnlijk gemaakt uit profileringsdrang, is intriest. Wellicht overziet ze de reikwijdte niet en was het pure dommigheid. Er volgde echter bij nader inzicht geen excuus. Dan lijkt het erop dat het ook doelbewust is gezegd en dat is veel gevaarlijker. Belediging en provocatie. Het verziekt de samenleving en het leidt tot tweespalt. Verstoring van onderlinge verhoudingen tussen groepen mensen, wat weer een voedingsbodem wordt voor nieuwe onverkwikkelijkheden. Zo draagt Stassen zelf bij aan de problemen waar de PVV dan weer tegen tekeer kan gaan.

Dit lijkt een herhaling in de geschiedenis. Later zal de PVV verontwaardigd zijn en als de kritiek tegen hen keert de vermoorde onschuld spelen. Ik vind dit dergelijke geniepigheid een teken van fascisme. Veel gewelddadige regimes maken gebruik van deze tactiek om later geweld te rechtvaardigen.

Bron: Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad, 13-5-11.

Gemeente Heerlen misdraagt zich ten opzichte van Chardiné

2011-05-14T15:22:00.000+02:00

De eigenaar van het restaurant Chardiné is in opspraak geraakt. Hij heeft een paar weken in voorarrest gezeten en moet zich in juli voor de rechter verantwoorden. Daar gaat dit stukje verder niet over. De burgemeester van de gemeente Heerlen, Paul Depla, vindt dat vanwege de beschuldigingen aan het adres van de eigenaar het restaurant dicht moet en wil daarvoor de vergunning intrekken.

Het eerste slachtoffer van deze dadendrang is het eetfestijn Heerlen Serveert. (Bericht Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 7 mei). De organisator Toine Vincken wil dat Chardiné niet meedoet aan het culinaire evenement. Omdat de andere restauranthouders, naar mijn mening volkomen terecht, vinden dat iemand onschuldig is totdat het tegendeel bewezen is, gaat het hele festijn niet door. Dan maar wat minder ‘culturele lente’. Ik denk dat Toine Vincken hier in opdracht van de gemeente handelt. En dat de gemeente het eetevenement Heerlen Serveert de nek omdraait.

Het tweede slachtoffer van het nemen van “maatschappelijke verantwoordelijkheid” door burgemeester Depla is het restaurant zelf. Naast een goede keuken moet een restaurant ook een goede naam hebben. Door het willen intrekken van de vergunning en de bijbehorende publiciteit wordt de goede naam van het restaurant schade toegebracht. Meer schade dan alleen door de rechterlijke procedure. Deze schade heeft niet alleen gevolgen voor de eigenaar, ook het niet beschuldigde personeel is hier zwaar de dupe van. Dit laatste weegt de gemeente naar mijn mening onvoldoende mee. Op dinsdag 10 mei staat in beide regionale kranten dat de rechter het besluit om de vergunning in te trekken heeft geschorst. Goede beslissing van de rechter, vind ik.

Normaal gesproken wordt iemand gestraft als deze persoon schuldig is bevonden. En wordt dan ook maar één keer gestraft voor hetzelfde feit. Nu beroept de gemeente zich (ook) op het feit dat de eigenaar in Nederland en België veroordeeld is voor flessentrekkerij, fraude en valsheid in geschrifte. Ik neem aan dat bij deze veroordelingen ook een passende straf is voltrokken. Waarom dat dan nu weer oprakelen?
De gemeente heeft wel een taak in het voorkomen dat crimineel geld in de legale wereld wordt ingezet. Daarvoor worden initiatieven getoetst / gescreend aan de bepalingen van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob). Als een initiatief niet pluis is dan wordt (meestal na een advies bij het Bureau Bibob) een vergunning niet verleend. Restaurant Chardiné heeft alle benodigde vergunningen. Als hiervoor voldoende redenen waren, dan had de gemeente de vergunningen niet mogen uitgeven. Maar voor de start van Chardiné heeft de gemeente blijkbaar geen aanleiding gezien om vergunningen te weigeren. Dan moeten die oude zaken nu niet weer erbij gehaald worden. Dat is natrappen. Ik vind het dan ook volkomen begrijpelijk dat Chardiné een schadeclaim indient.

De Heksenketel gaat naar Disneyland Parijs

2011-04-30T15:45:00.000+02:00

De Heksenketel gaat naar Disneyland Parijs

De vrijwilligers en bezoekers van De Heksenketel zijn van plan om tijdens de herfstvakantie een driedaagse reis te maken naar Disneyland Parijs. Dit in plaats van het traditionele zomerkamp. Er wordt uitgegaan van 50 volwassenen en 50 kinderen. Voor de mensen die meegaan is deze reis zeker bijzonder. Bijna zonder uitzondering leven deze mensen op het sociale minimum, wat eigenlijk armoede betekent. Op vakantie gaan is normaal gesproken voor ze niet mogelijk.

De vrouwen van De Heksenketel zorgen ook voor de organisatie. Dit bevordert hun vaardigheden, organisatorisch vermogen en daarmee ook hun zelfvertrouwen. Een deel van de reis wordt betaald door het gebruiken van hun bijzondere bijstand. Daar werkt de gemeente volop aan mee. Nadeel is wel dat men voor andere activiteiten voor 2011hier geen beroep meer op kan doen. Daarnaast worden er door de deelnemers diverse activiteiten georganiseerd waarvan de opbrengst voor deze reis is bestemd. Ook het hieraan meedoen is positief voor deze mensen, die veelal minder participeren aan onze maatschappij.

Hoewel er al enkele sponsoren zijn gevonden om het begrotingstekort te verkleinen, zijn er zeker nog bijdragen welkom. U kunt dit hoogtepunt voor deze mensen en kinderen mee mogelijk maken door een bijdrage te storten op rekeningnummer 130 86 22 74 ten name van Stichting Moedercentrum De Heksenketel, onder vermelding van Disney. Meer informatie is te krijgen van Marij van Cleef of Ellie Consten, tel.nr. 045 561 54 90.

Discussieavond over de toekomst van Afghanistan

2011-04-28T21:49:00.000+02:00

Persbericht - uitnodiging

De toekomst van Afghanistan?

Discussieavond op 10 mei, aanvang 19.30 uur, Luciushof - Heerlen.

Georganiseerd door het Vredesplatform Heerlen en de Stichting Solidariteitscomité Afghanistan Nederland.

Afghanistan houdt de gemoederen bezig. Vorig jaar is een militair missie in Uruzgan, met als mededoelstelling ‘opbouwen’ beëindigd. En begin februari heeft de Tweede Kamer onder voorwaarden besloten tot het sturen van een politie trainingsmissie naar de provincie Kunduz met als doel het opleiden van politie. En nog pas geleden zijn er in Kunduz enkele zware aanslagen geweest met vele tientallen doden en gewonden en is het hoofd van de politie vermoord.

Wat is de toekomst van Afghanistan? Dat is het thema van deze discussieavond. Is er hoop? En kunnen we vanuit Nederland bijdragen aan een betere toekomst van Afghanistan of moeten we de bevolking aan hun lot overlaten? Wat leren ons de fouten uit het verleden en wat is er wel bereikt? Welke verwachtingen mag men hebben als je de ontwikkeling van de samenleving daar ondersteunt?

Wij hebben voor deze bijeenkomst Seddiq Mossadeq uitgenodigd. Hij is na 21 jaar in Nederland te hebben gewoond, waarvan de laatste 11 jaar Heerlen, in 2003 weer naar Afghanistan teruggekeerd. Hij heeft de afgelopen 6 jaar in Afghanistan geprobeerd weer een bestaan op te bouwen en een bijdrage te leveren aan de opbouw van de samenleving. Nu woont hij weer voorlopig in Nederland.

Verder hebben we Albert van Hal uitgenodigd. Hij werkt bij Cordaid, een Nederlandse organisatie voor ontwikkelingshulp. Van Hal is sinds januari 2008 verantwoordelijk voor de ontwikkeling en de uitvoering van de activiteiten van Cordaid in Afghanistan. Albert bezoekt Afghanistan drie keer per jaar. Cordaid werkt sinds 10 jaar in zes Afghaanse provincies aan gezondheidszorg, landbouwontwikkeling, versterking maatschappelijk middenveld en versterking van de positie van de Afghaanse vrouw.

U bent van harte uitgenodigd om naar onze gasten te luisteren en mee te praten.
De bijeenkomst vindt plaats op dinsdag 10 mei, (een dag die ons herinnert aan de 5 donkerste jaren van de Nederlandse samenleving). De aanvang zal zijn om 19.30 uur (tot uiterlijk 22.00 uur), Luciushof. Putgraaf 3, Heerlen.

Met vriendelijke groeten,

Namens het Vredesplatform Heerlen, Harrie Winteraeken en
Namens het Solidariteitscomité Afghanistan – Nederland, Ali Daliry

Afghanen bijzonder optimistisch

2011-04-23T11:58:00.000+02:00

Op woensdag 20 april ontving het Waterschap Roer en Overmaas een excursie van een delegatie van 9 personen van het ministerie van Verkeer en Water van Afghanistan. Samen met een collega mocht ik ze rondleiden door ons Zuid-Limburgse landschap en ook nog een uurtje naar de Maas en de Jeker in Maastricht (en de ommuring + Helpoort wat ons ook wel aardig leek voor de warlords onder hen).
Zij waren een maand in Nederland voor een training in watermanagement, voor ons een kennisexportproduct. En hoewel de waterhuishouding, het landschap, het klimaat, eigenlijk alles anders is, zijn de basisbeginselen het zelfde. En ze hadden vooral interesse over hoe we het waterbeheer hier hebben georganiseerd. Nog enkele opvallende punten.

Ze begrepen niet dat we geld durfden te vragen voor water. Dat is hier toch zo uitbundig voorradig, dat moet toch gratis zijn. Wel vonden ze dat de overheid verantwoordelijk moet zijn voor de distributie. Dit vooral gedacht vanuit schaarste en een zo eerlijk mogelijke verdeling. Die overheidsbemoeienis is in Nederland wel weer min of meer het geval, ook om de beschikbaarheid van water te garanderen. De overheden zijn de aandeelhouders van onze waterleidingbedrijven. En verder krijgt hier iedereen het water via leidingen fijn thuis bezorgd. Dat kost ook geld.
Ik heb ook een handelwijze verteld bij de Masaï in Kenia. Daar worden grondwaterputten geslagen. De mensen kunnen daar gratis water halen. Maar voor het drenken van het vee moet worden betaald. Daar hebben ze ook financieel profijt van omdat het vee hun inkomstenbron is. Dat ze voor een productiemiddel moeten betalen, ondervond meer begrip.

Ze waren buitengewoon dankbaar voor de hulp die ze uit Nederland kregen en ook dat ze deze opleiding mochten krijgen. Ze weten ook dat ze nog een enorm lange weg te gaan hebben bij het opbouwen van het waterbeheer in Afghanistan. Maar we hebben wel een onvolledig beeld omdat we ons vooral laten leiden door het nieuws over geweld in Afghanistan. Ze zijn bijzonder optimistisch dat hun land weer de ontwikkeling van een gewone samenleving krijgt.
En het eerste wat ze deden toen ze aan de lunchtafel zaten, was het tietsjen van een paaseitje.

Intensieve veehouderij met biogas is gewoon de verkeerde kant uit boeren

2011-04-21T21:36:00.000+02:00

Niks ‘hele keten in één hand', gewoon de verkeerde kant uit boeren.

Vandaag werd in het L1 programma Koplopers een agrarisch ondernemer geïnterviewd. Hij had weliswaar al in 8 stallen samen 50.000 varkens maar hij wilde fors verbreden. Hij wilde zelf de varkens gaan kweken met een zeugenbedrijf. Dan had hij aan 30.000 varkens voldoende (exclusief die zeugen en biggen). Daarvoor wil hij in een ‘landbouw ontwikkelingsgebied’ een nieuwe twee etages hoge stal bouwen, die overigens veel beter is (in)gericht op het welzijn van zijn varkens dan die oude stallen. Zou heeft hij de hele keten in de varkenshouderij in eigen hand. Daarnaast vond hij dat hij vleeskuikens (die worden niet zo oud dat ze zich kip mogen noemen) moest gaan houden. Alles bij elkaar één miljoen. Bij dat aantal loont het zich ook om een eigen kippenslachterij erbij te nemen.
Het geheel sjiet ook genoeg stront om een eigen verwerkingsinstallatie erbij te bouwen die goed verwerkbare mestkorrels en met vergisting biogas produceert. Dat is allemaal heel erg duurzaam en groene energie, was het betoog van de boer.

De interviewster ging mee in dit verhaal van ‘innovatie’. Ze vergat maar één vraag: “Wat eten al die beesten?” Er is namelijk als je de voedsel en energiebalans bekijkt, helemaal geen sprake van een ‘keten in eigen hand’ en helemaal geen kringloop. Ik denk dat al die beesten en beestjes amper voer krijgen (en dat geldt voor een groot deel van de intensieve veehouderij) uit de eigen omgeving dat met eigen mest is geteeld. Niet alleen gaat er in die varkens en kippen veel meer voedsel en energie in, dan dat ze aan vlees produceren.
Het meeste veevoer komt van andere werelddelen. Daar ligt een forse voetafdruk van onze intensieve veehouderij. De schaalvergroting van onze intensieve veehouderij kost energie en voedsel die elders beter gebruikt kunnen worden. En het kost ruimte die de druk op de schaarse grond vergroot. Het landbouwareaal voor de export neemt toe ten kosten van eigen voedselproductie. Het is zeer vergelijkbaar met suikerriet in Brazilië voor alcohol in plaats van benzine of palmolie uit Indonesië onder andere als bijmenging bij onze benzine: het tropisch regenwoud wordt gekapt voor plantages. Dat biogas is geen duurzame energie.
En onze provincie wil dat allemaal stimuleren onder het motto ‘innovatie’ en ‘duurzaamheid’. Wie even doordenkt ziet dat we hiermee gewoon de verkeerde kant uit boeren.

GOEDE VRIJDAGVIERING IN HEERLEN

2011-04-18T22:05:00.000+02:00

Op goede vrijdag vindt in het Savelbergklooster een Goede Vrijdagviering plaats. Deze Goede Vrijdagbijeenkomst wordt georganiseerd door HeerlenMondiaal, een samenwerkingsverband in Parkstad Limburg dat zich bezig houden met mondiale thema’s.
Deze dag staat in het teken van lijden – wereldwijd, mensenrechten, strijd en inzet, verbondenheid en solidariteit, maar ook van bezinning. De naam van Jezus van Nazareth is verbonden aan deze dag. Iemand die te maken kreeg met bruut geweld, zoals zo vele mensen elke dag.

Inzet voor een duurzame wereld
Deze keer wordt stil gestaan bij de mensen die zich ver weg en hier werken aan een duurzame wereld, aan een samenleving waarin gerechtigheid en rechtvaardigheid de boventoon voeren. Nog steeds lopen mensen daarbij levensgrote risico’s. Wellicht niet hier, maar zeker wel in op veel plaatsen het Zuiden en (Verre) Oosten.
In de Filippijnen bijvoorbeeld, waar onlangs de activist Gerry Ortega vermoord werd. Hij verzette zich met vele anderen tegen de dreigende mijnbouw op het eiland Palawan. Mijnbouw waarvan de rijke, vaak buitenlandse investeerders profiteren, maar waarvan de inheemse bevolking de lasten als milieuschade en verlies aan landbouwgrond moet dragen.
In een project van de Vastenactie maken mensen zich weerbaar tegen die dreigende mijnbouw en vechten voor eigendomspapieren van de grond. Mensen in de Filippijnen kunnen ons zo een spiegel voorhouden. Ook wij zullen in actie moeten komen tegen onrechtvaardigheid en uitbuiting. En daarbij geldt ook voor ons dat het hart van de duurzaamheid de duurzaamheid van het hart is. Het motto van de Vastenactie in 2011 is dan ook: ‘Plant iets moois voor een ander’.

Programma:
14.30: ontvangst met koffie
15.00: viering geleid door Guus Prevoo met muzikale omlijsting door Ben Dassen.
Na afloop gelegenheid tot napraten.
Plaats: Savelbergklooster, Gasthuisstraat 2, Heerlen – Centrum
Organisatie: HeerlenMondiaal - Informatie: 045 – 5724626.

Wilders proces: aanval op rechter Ton Schalken is grote luchtballon.

2011-04-14T21:57:00.002+02:00

Als de berichtgeving in onze regionale kranten Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 14 april correct is en geen belangrijke zaken onvermeld zijn, dan kan ik maar één conclusie trekken over de aanvallen op rechter Ton Schalken in het kader van het proces over de discriminatie door Wilders: hier is sprake van een grote afleidingsmanoeuvre.

De aanval van arabist Hans Jansen op rechter Tom Schalken is een grote luchtballon. Opgeblazen vragen om aandacht. In een column kan Janssen van alles beweren, maar het is hoogst onwaarschijnlijk dat zijn aantijgingen ook aannemelijk zijn. En dan ook nog zo belangrijk zijn dat het proces niet meer zou kunnen doorgaan? Door de opmerking: “Maar gezien alle commotie was het niet handig om bij dat etentje te zijn” verontschuldigt raadsheer Ton Schalken zich al veel meer dan nodig.

Het was voor Wilders c.s.. een goede gelegenheid om wraak te nemen op de rechter die er mede voor gezorgd heeft dat hij nu terecht staat. En verder is het vooral ‘rechtbankje pesten’, een instituut dat ook al eerder de hoon van Wilders kreeg, omdat die onafhankelijkheid niet in zijn kraam te pas komt (een kwalijke politieke aanval op onze rechtstaat overigens).
Of er is sprake van ‘een kat in nood maakt rare sprongen’, een wanhoopspoging om het proces te beëindigen? Geert Wilders en zijn advocaat Bram Moszkowicz weten dat Wilders schuldig is aan de in de aanklacht genoemde feiten. De vraag is of hij ervoor wordt veroordeeld of dat de politicus Geert Wilders zich beduidend meer mag permitteren dan gewone burgers?

Maar de dag erna (vrijdag 15 april) blijkt dat het nog allemaal veel idioter is. Eerst bericht Dagblad De Pers dat arabist Hans Jansen zichzelf tegenspreekt. In de rechtszaal houdt hij bij herhaling vol (onder ede, neem ik aan) dat rechter Schalken hem heeft geprobeerd van mening te laten veranderen tijdens dat beruchte etentje. Dat is ook de kern van het betoog van de verdediging om het proces voortijdig te kunnen beëindigen. De Pers duikelde echter een citaat op uit het boek De onzichtbare Ayatollah van Carel Brendel (nov. 2010) waaraan Janssen heeft meegewerkt. Jansen schreef achter zijn opnieuw gepubliceerde column het compleet omgekeerde: "achteraf is het bovenstaande op een aantal plekken net niet nauwkeurig genoeg geformuleerd. Schalken heeft geprobeerd mij van de 'redelijkheid van zijn standpunt' te overtuigen, die woorden herinner ik mij precies, maar hij heeft geen moment geprobeerd, of gezegd, dat ik mijn mening, dat het hier een ketterproces betrof, diende te herzien".
Het is waarschijnlijk ondoenlijk om bijna een jaar later de precieze toedracht tijdens dat etentje (mei 2010) te achterhalen gebaseerd op indrukken van dergelijk selectieve geheugens. Maar uit het citaat blijkt in ieder geval hoe slecht het geheugen van Hans Jansen tijdens de rechtszitting is. Of zou het moedwillig zijn? Dat maakt hem dan ook volstrekt ongeloofwaardig.

Wilders en Moszkowicz halen alles uit de kast om het proces maar niet tot een inhoudelijke behandeling te laten komen. Tijdens de zitting zelf richten zij hun peilen gelijk op een andere getuige van dat etentje: organisator en Midden-Oostendeskundige Bertus Hendriks. Hij zou twee totaal verschillende verklaringen hebben afgelegd over het thema van het etentje (islamisering) en de reden om Jansen uit te nodigen (hij is als arabist getuige-deskundige in het proces Wilders). De verdediging beschuldigt Hendriks van meineed. De rechtbank vindt met Hendriks dat beide verklaringen in elkaars verlengde liggen en gaat niet in op het verzoek om Hendriks voor meineed te vervolgen. Dat leidde weer tot een verzoek tot wraking van de rechtbank. Weer oponthoud, weer een schijnbeweging.

Dat opvoeren van het etentje en alles erom heen komt uit de koker van de verdediging. Maar de 'vondst' begint tegen de verdediging te werken. Wilders c.s.. lopen in hun eigen valkuil. Bertus Hendriks, waarvan ik aanneem dat hij ook door de verdediging is opgeroepen, zegt niet wat van hem wordt verwacht en dus krijgt hij de wind van voren. Jansen beweert echt tegenovergestelde zaken. Hij zou eerder voor een beschuldiging van meineed in aanmerking moeten komen.

Ik kan me niet voorstellen dat de rechtbank uiteindelijk in al deze escapades trapt. Er ligt (gelukkig) een stevige wens om tot vervolging over te gaan. Alle ophef heeft eigenlijk alleen maar geleid tot veel media-aandacht en beïnvloeding van de publieke opinie. Nu wordt het tijd dat er daadwerkelijk wordt overgegaan tot de orde van de dag. En dat is rechtspreken over de uitingen van Geert Wilders. Want je zou bijna de indruk krijgen dat niet Wilders maar de rechtbank en de getuigen terecht staan.

Naschrift: Op maandag 18 april werd het (derde) verzoek om wraking van de rechtbank afgewezen. Geert Wilders moet volgens de Wrakingskamer maar een procedure voeren tegen Bertus Hendriks en zich niet afreageren op de rechtbank als die een andere afweging maakt.
Misschien dat het proces zich dan nu toch op Wilders zelf gaat richten.

Aardige campagne vriendelijk verkeer

2011-04-07T21:48:00.002+02:00

Op 4 april mocht ik weer naar TV Limburg (netjes met de vouwfiets in te trein naar Roermond, want de studio ligt in het nieuwe winkelcentrum aan de rand van stad). De secretaris van het Regionaal Orgaan Verkeersveiligheid Limburg Bart Pastoor heeft me voor een dubbelinterview uitgenodigd in de (gekochte) zendtijd van het ROVL. Het onderwerp is ‘vriendelijk verkeer’. Dit is een initiatief van de Fietsersbond waar inmiddels al heel wat verkeersorganisaties aan deelnemen. Belangrijkste doel: minder ergeren in het verkeer door een vriendelijker gedrag. Voor meer informatie zie ook de website www.vriendelijkverkeer.nl. Aardig is dat er behalve een enquête voor je eigen weggedrag ook een dubbele kolom ‘ergeren’ in is opgenomen. Wat zijn je grootste ergernissen bij fietsers, en waar erger je je het meest aan bij automobilisten. Gelijke behandeling en daar wordt ook behoorlijk gebruik van gemaakt. Maar misschien krijgt men wel meer oog en meer begrip voor elkaar.
Hierbij de link naar het onderwerp vriendelijk verkeer op TV Limburg waar ik op figureer. Klik voor de link naar het item op TVL op de titel van dit stukje of neem over: http://www.tvl.nl/nl/programmas/limburg-vandaag/rubrieken/gasten/wat-houdt-de-campagne-vriendelijkverkeer-nl-in/

Rover 75 Y174 PGM

2011-04-07T21:06:00.001+02:00

Are you looking for a dark blue Rover 75? Number Y174 PGM. It is parked in in front of our house for I think 10 months. Please contact me with a reaction on this blog.

Gerd Leers kiest voor menselijkheid.

2011-04-07T20:50:00.001+02:00

Vernederlandste meisjes. Meestal dochters van asielzoekers die dreigen te worden teruggestuurd naar het land van herkomst van de ouders. Minister Gerd Leers schat in dat er ongeveer 400 meisjes zijn die zo lang zijn opgegroeid in Nederland dat zij geen binding hebben met de cultuur in het oorspronkelijke land van hun ouders. Veel van deze meisjes zijn zelfs in Nederland geboren.
In die culturen hebben meisjes en vrouwen een totaal ondergeschikte positie en worden volgens onze normen gediscrimineerd. Een aantal meisjes dreigt te worden terug gestuurd naar Afghanistan.
Niet alleen zouden die meisjes de grootst mogelijke moeite krijgen met het zich aanpassen. Een ambtsbericht dat op verzoek van Leers werd opgesteld, sprak van vernedering door leraren, mishandeling waaronder stokslagen, op straat lastig worden gevallen. Voor deze meisjes dreigt een perspectiefloos en ongelukkig leven, zo niet erger.
Wellicht wist Leers dit en vroeg hij om de bekende weg, mede om beter gefundeerd te handelen tegenover de PVV? Want de PVV is hardvochtig. Bij de PVV tellen de mensenrechten niet voor deze meisjes?

Op 8 april heeft Gerd Leers besloten dat het Afghaanse ‘voorbeeldmeisje’ Sahar met haar familie een verblijfsvergunning voor Nederland krijgt. Een terugkeer van Sahar zou door haar westerse
levensstijl zorgen voor ‘een onevenredige psychosociale druk’.
Leers heeft gekozen voor een individuele aanpak, waarbij wel vergelijkbare gevallen gelijk zullen worden bevallen. Pluspunt is dat ‘verwestering’ van Afghaanse meisjes een vast onderdeel
wordt van de beoordeling of ze mogen worden teruggestuurd. Vrees voor een onmenselijke behandeling is een van de criteria die het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens noemt tegen terugsturen van asielzoekers.
Wanneer wel een beroep kan worden gedaan op ‘verwestering’ en wanneer gevraagd kan worden dat meisjes zich (nog of weer) aanpassen, blijft natuurlijk moeilijk. „Als je twee jaar oud bent, is er geen sprake van verwesterd zijn, maar als je ergens tussen de tien en achttien jaar oud bent en al acht jaar hier bent waarschijnlijk wel”, zei minister Gerd Leers in een toelichting.
Maar ook andere zaken worden meegewogen, zoals medische omstandigheden, de samenstelling van het gezin en hoe sterk de band met Nederland en Afghanistan is. Elke aanvraag zal individueel worden beoordeeld. De bewindsman denkt dat tussen de veertig en honderd meisjes zich kunnen beroepen op verwestering. Eerder noemde Leers een getal van vierhonderd meisjes die in eenzelfde situatie zouden zitten als Sahar.

Het leek erop dat Gerd Leers moest kiezen voor een crisis met de PVV als hij voorkomt dat zoveel mensen in het ongeluk worden gestort. Menslievendheid boven politiek. Gerd Leers heeft hiermee fors punten gescoord bij de Tweede Kamer, waaronder zijn CDA maar ook de VVD en de voltallige oppositie.
Zo kan steun aan het kabinet op een moment dat de PVV afhaakt op een ander moment ook tot een positieve bijstelling leiden. Want het kan niet zo zijn dat oppositiepartijen alleen het kabinet uit de brand moeten helpen als dit het kabinet goed uitkomt. Meer oppositionele inbreng is in ieder geval beter dan dat het kabinet zich volledig laat gijzelen door de PVV.
En als het weer zo lang duurt eer veel asielprocedures zijn doorlopen, dan wordt het wellicht ook weer tijd voor een tweede generaal pardon.

Maar het belangrijkste winstpunt is dat ook de PVV het besluit kan ‘billijken’. De stoere taal die geldt voor ‘het grote geheel’ is blijkbaar niet van toepassing als het om het beoordelen van individuele en daarmee persoonlijke gevallen gaat. Als het probleem een gezicht krijgt, dan is de keuze om meedogenloos te blijven een stuk moeilijker. De soep wordt blijkbaar ook bij de PVV niet zo heet gegeten als dat ze ‘m opdienen. Dat mag voor mij een trend worden.

Bronnen: De Pers van 7 april en Dagblad De Limburger / Limburgs Dagblad van 9 april.

Gard Simons moet discussie over klimaat met respect voeren.

2011-03-20T14:15:00.003+01:00

Columnist en programmamaker Gard Simons moet de discussie de klimaatverandering met meer respect voeren.

De regionale kranten Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 19 maart bevatten enkele tegenstrijdigheden die het vergroten van inzicht niet bevorderen. Daar kan de krant niets aan doen. Eerst een verhaal over kernenergie en daarbij wordt de macht van de kernenergielobby geëtaleerd. Een machtig industrieel complex met verre vertakkingen die de publieke opinie en de politiek al jaren beïnvloeden om een pro-kernenergiestandpunt in te nemen. Ook zijn wetenschappelijk onderzoekers verstrengeld met deze macht, deels omdat dit onderzoek betaald wordt door de kernenergie-industrie. Onafhankelijke of kritische wetenschappers worden gekleineerd of belemmerd. Ik ben dan geneigd om ook die kritiek serieus te nemen, maar de laatste jaren won kernenergie bij algemene publieke opinie en de politiek terrein.

De bladzijde erna schrijft Gard Simons een uitermate kritisch stuk over de klimaatverandering. Woordelijk brandt hij de mensen die de klimaatverandering voorspellen tot de grond toe af: “De apekool der alarmisten” en “Hogepriesters van de broeikastheorie kramen zo’n onzin uit dat je er bijna medelijden mee zou krijgen” zijn de koppen. De openingszin is ook veelzeggend: “Vier jaar geleden besloot ik mijn pen te scherpen en ten strijde te trekken tegen de leugenaars die ons de broeikastheorie door de strot zaten te wurmen”. De toon is gezet. Simons gooit het hele onderzoek van klimatologen en geologen in de goot en diskwalificeert de onderzoekers. Hij doet dat in dit stuk op basis van twee verder niet nader toegelichte fouten, die overigens al zijn toegegeven en belangrijker: geen wezenlijke invloed hebben op het grote geheel van wetenschappelijke resultaten.

De integriteit van de klimaatonderzoekers wordt in twijfel getrokken, onder andere doordat ze baat hebben bij bevestigende resultaten, omdat dit weer nieuw onderzoek genereert en dus brood op de plank biedt. Maar ook de mensen die zich hebben laten overtuigen dat er iets fors mis dreigt te gaan met de klimatologische ordening op aarde, worden fors gekleineerd . Hij noemt ze religieuze fanatici, hogepriesters van de kooldioxidereligie, klimaatalarmist, met clowneske fratsen en die lariekoek de wereld in slingeren”. Beweringen worden belachelijk gemaakt, zonder toelichting over de gehanteerde argumenten over en weer.

De discussie over klimaatverandering is niet gediend met verkettering van voor- en tegenstanders. Simons geeft veel voorbeelden waar de klimaatdeskundigen dat blijkbaar doen met de klimaatcritici. Maar zelf gaat hij hier nog een forse stap verder in. Waar hij stelt dat je als klimaatcriticus “op z’n minst een universitaire graad in de meteorologie moet bezitten eer je je mond mag openen”, serveert de programmamaker zelf ook iedereen af die niet aan het klimaatwetenschappelijk front zit. Nu is Gard Simons ook columnist, en die mogen onder die vlag blijkbaar provoceren. Maar ik denk dat hij ook graag serieus genomen wil worden. En hij deelt deze plek in de krant met onder andere Luc Soete, die bij mij veel geloofwaardiger overkomt. Of heeft Gard Simons zelf een zware natuurwetenschappelijke achtergrond, die hem voldoende autoriteit geeft om zijn stellingen aannemelijk te maken?

Gard Simons kan bij mij veel sympathie winnen als hij eens een even kritische opstelling kiest ten opzichte van de kernenergielobby. Wil hij de zwaar door de kernindustrie gefinancierde onderzoeken eens vergelijken met de door de overheid betaalde klimaatstudies? Wie is meer onafhankelijk en welke resultaten zijn meer betrouwbaar? Hoe geloofwaardig is de wetenschap? Of zijn het allemaal partijdige belangenbehartigers? Als hij erin slaagt om een duidelijk keurmerk te bieden, dan zal ik Gard Simons ook meer serieus nemen.

Ps.: ik hoop dat ik voor Gard een redelijk serieuze gesprekspartner ben. Ik heb tijdens mijn studie Geografie slechts enkele vakken Klimatologie, Meteorologie en Geologie gehad. Daarmee kan ik de klimaatdiscussie hooguit volgen.

Naschrift
Daags erna kreeg ik al een reactie van Gard Simons (zie ook onder dit stukje). Ik had de krant namelijk gevraagd mijn stukje naar hem toe te zenden. Hier zijn reactie:

“Beste Harrie,

Je hebt nogal veel woorden nodig over iemand die je niet serieus neemt. Je hele stukje bevestigt bovendien mijn artikel. Waar die aantijging cq insinuatie over banden met de kernenergielobby vandaan komt, is me een raadsel. Ik schrijf in opdracht van niets en niemand, in tegenstelling tot veel klimaatgelovigen. Ik heb je inmiddels een artikel van mijn hand over kernenergie gemaild, waarbij je duidelijk zal worden dat die aantijging belachelijk is.
IK schrijf overigens geen columns omdat ik hoop op iemands sympathie. Dat ik daar niet op kan rekenen van mensen uit jouw "hoek", staat van tevoren vast. Daar is het me dan ook niet om te doen.”

Ik kreeg van Gard Simons een fors koekje van eigen deeg. Het artikel dat hij me toestuurde was een column van 17 oktober 2009. Zijn verhaal van toen ging volledig over het kritisch zijn op mensen die vanuit de producenten van kernenergie te geruststellende verhalen vertellen over de veiligheid van kerncentrales. Hij schatte de partijdigheid van de boodschapper in en daarmee zijn geloofwaardigheid. In feite deed hij dat afgelopen week ook met de boodschappers van de klimaatverandering.
Mijn link naar de kernenergiediscussie was overigens niet bedoeld als een aantijging, maar als een aansporing voor een kritische beschouwing over welke onderzoeker je nu mag geloven en welke niet. Mijn opmerking over het schrijven van zijn kritiek in opdracht van de kernenergielobby was wel te hard onder de gordel. Ik heb ‘m dan ook geschrapt. Hier past niets anders dan een oprecht excuus.

En omdat ook ik in negatieve zin heb bijgedragen aan de sfeer van de discussie over klimaatverandering, ben ik mijn doel voorbij geschoten. Want mijn belangrijkste boodschap was dat de discussie over klimaatverandering meer gediend is met wederzijds respect, dan met het verketteren van voor- en tegenstanders van de klimaattheorieën.

De Vossekuil: herinnering en leergeld?

2011-03-19T14:02:00.001+01:00

Vrijdag 18 maart stond er een terugblik in de regionale kranten over de flats van de Vossekuil in de buurt Molenberg (Heerlen). Vier grote woonflats die in de 60er jaren zijn gebouwd en in 1993 weer gesloopt. De woonomgeving en de flats zijn totaal verpauperd. Criminaliteit, drugshandel (er werd heroïne verhandeld vanuit 30 van de 400 appartementen) en asociaal gedrag bedierven het woonklimaat. Andere aspecten waren het hoge aantal mensen met een uitkering, laag opgeleiden, zwak begaafden, armoede, veel mensen van andere etnische afkomst, drugs- en alcoholverslaafden enz. Mensen kregen een stigma dat ze woonden in de Vossekuil, waardoor ze bijvoorbeeld gediscrimineerd werden en minder gemakkelijk werk kregen. Wie weg kon, trok weg, wat weer forse leegstand tot gevolg had en veel illegale bewoning. Het lukte gewone mensen steeds minder om hun waardigheid te behouden. Het was verworden tot een echte probleembuurt.

Er zijn lessen uit te trekken die nu ook van toepassing zijn. Want nu dreigen ook segregatie en eilanden in de samenleving. En daarmee getto’s en tuigdorpen. En niet alleen omdat de bouwkundige staat er zeer slecht is. De enige oplossing van de problemen was toen het slopen van de flats. Alle pogingen van buurtwerk, samenlevingsopbouw, interne verbeteringen, brandbrieven aan de gemeente enz. hebben de flats niet gered en er een leefbare situatie van gemaakt. De onleefbaarheid was in dit geval niet meer om te buigen.
Grote risico’s ontstaan door een te eenzijdig woningtoewijzingsbeleid en het teveel samenbrengen van mensen met problemen of die problemen veroorzaken. Maar ook het ontstaan van buurten met te veel niet-westerse allochtonen die zich te veel afkeren van onze samenleving. De problemen in buurten in Brussel, Antwerpen of het Belgisch Limburgse Genk zijn hier voorbeelden van.

Ergens is er blijkbaar een omslagpunt voor een buurt. Dan is de veerkracht niet meer voldoende en zijn verloedering en verpaupering onomkeerbaar. De belangrijkste les is dat alles op alles moet worden gezet om te voorkomen dat het zo ver komt. Signalen dienen dus op tijd te worden opgevangen en tot actie te leiden. Gecombineerde maatschappelijke actie, die de problemen aan de bron aanpakt. Niet alleen inzet van politie, maar ook het maatschappelijk werk, de woningstichting, stevig buurtwerk enz. Een dergelijke inzet helpt erger te voorkomen. En we hebben er met z’n allen belang bij, want slopen is een te grote (maatschappelijke) kapitaalvernietiging.

Veel Limburgers ontevreden: een maatschappelijk probleem

2011-03-13T14:08:00.002+01:00

De regionale kranten Dagblad de Limburger en Limburgs Dagblad van 11 maart 2011 berichtten over het onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau waaruit onder andere blijkt dat de ontevredenheid van veel Limburgers groot is. Het betreft heel kort samengevat vooral mannen (46 %) met als bijzondere kenmerken: laag opgeleid, Telegraaf lezen en PVV stemmen. Landelijk leeft bij meer dan een kwart van de mensen een gevoel van onbehagen. Dat is ook veel. Het is een maatschappelijk probleem dat serieus genomen moet worden, omdat het de samenleving kan ontwrichten.

Bij velen leeft het gevoel dat vroeger alles beter was. Dit is een teken dat men zich bij hun gevoel van onbehagen vooral laat leiden door een selectief geheugen, gevoelens, indrukken en minder door objectieve waarnemingen en feiten. Er zijn tal van zaken aan te dragen die vroeger niet beter waren dan nu. In ieder geval ging men vroeger gemiddeld eerder dood dan tegenwoordig.
Ook als je nu (wat verder) om je heen kijkt, dan is objectief te constateren dat Nederland tot de rijkste landen van de wereld behoort. Maatschappelijk gezien hebben we onze zaken redelijk op orde, zeker vergeleken met tal van andere landen.
Dat neemt niet weg dat ook in Nederland veel mensen voldoende reden hebben om ontevreden te zijn met hun situatie. Ondanks onze algemene welvaart verkeren veel mensen in een penibele situatie van armoede (Heerlen 17 % van de bevolking op minimumniveau). Hier zijn veel mensen bij die er niet in zullen slagen om op eigen kracht hun situatie te verbeteren. Denk ook aan veel hulpbehoevenden die niet de zorg krijgen die ze nodig hebben en die ze ook zouden mogen verwachten.

Maar de ontevredenheid is veel breder. Veel mensen die behoren tot de brede middenmoot, die veelal werken tegen een modaal loon, waar ze blijkbaar niet mee uitkomen. Het betreft vaak onbehagen over maatschappelijke aangelegenheden. Dat het over het algemeen hier niet slecht is, is ondergeschikt aan pregnant slechte situaties. Vaak zijn het onderbuikgevoelens die maar mager onderbouwd zijn met kennis of te veel worden gegeneraliseerd: ”Ik moet maar zien hoe ik rond kom, terwijl die asielzoekers en buitenlanders alles krijgen”.
Grote maatschappelijke verschillen zorgen ook voor jaloers zijn. Mensen zijn ontevreden met hun eigen situatie omdat ze die vergelijken met anderen die het beter hebben of lijken te hebben. Onze consumptie-, reclame- en informatiemaatschappij laat zien wat ‘zij’ wel kunnen of hebben. Daarbij lijkt het of de ontevredenheid toeneemt met de grotere materiële welvaart. Het welzijn en het welbehagen nemen blijkbaar niet evenredig toe.
Veel ontevredenen voelen zich machteloos en zijn berustend passief. Ze verwachten van anderen – de politiek – dat ze overal oplossingen voor aandragen. Meer bewust worden van je eigen kracht als persoon en als groep zou helpen.

Maakt het onbehagen deel uit van onze Limburgse volksaard? Zijn we een volkje van knoteraars en mopperaars vol zelfbeklag? Deels zijn het notoire pessimisten die niet te veranderen zijn. Er zullen ook mensen boos op zichzelf zijn vanwege de gemiste kansen. Die merken dat een lage of afgebroken opleiding leidt tot minder mogelijkheden, slecht beloond werk, vaker werkeloos zijn en dus minder inkomsten hebben. Hadden we vroeger maar beter ons best gedaan? Hier ligt een opdracht aan alle opvoeders, onderwijzers en leraren: “Wil je later niet blijven zitten met je kater, doe dan nu meer je best”. Maar of de jeugd van nu wil leren van de fouten van hun ouders?

Mensen voeden hun eigen ontevredenheid met de informatie die ze tot zich nemen, met ‘slecht’ nieuws waar ze blijkbaar ontvankelijker voor zijn. Bevestigt de Telegraaf gemakkelijker gevoelens van onbehagen? Wakkert de wakkere krant van Nederland de ontevredenheid aan? En helpt het je eigen gemoedsrust als je die andere kwaliteitskranten leest? Van de andere kant mag je de boodschapper van het nieuws niet alles kwalijk nemen. Wel wordt ‘slecht nieuws’ vaak uitvergroot en worden incidenten gegeneraliseerd.

Stemmen op de PVV is voor velen een uiting van ontevredenheid. Het zijn ‘proteststemmen’. Maar aan de andere kant is de PVV van Geert Wilders ‘goed’ in het bevestigen van onbehagen. Ze leggen veel nadruk op het mislukken van de integratie en de multiculturele samenleving. Als voorbeeld geldt dat de PVV bij de verkiezingen voor provinciale staten pleit voor een verbod op de bouw van moskeeën. Het kan niet volgens onze Grondwet en de provincies gaan er niet over, maar veel kiezers maakt dat niet uit. Wilders cs. doen dat ook doelbewust omdat ze weten dat dit stemmen trekt. Ze versterken de sfeer waarin onbehagen gedijt door veel aandacht te vragen voor de misstanden van onze maatschappij die de ontevredenheid voeden. Mensen hebben daar blijkbaar een goed geheugen voor. Daarbij overheersen incidenten of relatieve uitzonderingen vaak het gemiddelde.

Alleen ontevreden zijn lost niets op. En waar de ontevredenheid toeneemt, moeten er ook mogelijkheden zijn om het onbehagen weer te doen afnemen zodat tevredenheid weer terrein wint. We hoeven het dus niet erbij te laten zitten. Het is niet slecht dat misstanden worden aangekaart, maar wel in de juiste proporties. En misstanden dienen te worden opgelost, op een duurzame manier, waarbij ook de oorzaken van de misstanden worden aangepakt. Zorg ervoor dat dit doel en doelgroepgericht (bv. kutmarokkanen) gebeurt, want anders verpest een (soms kleine) minderheid het voor de grote groep. Leg ook goed uit waarom je wat doet, bijvoorbeeld bij het geven van subsidies. Als er negatief nieuws is, breng ook positieve zaken, die tegenwicht bieden. Laten zien dat het ook anders kan.

Een aantal mensen heeft het ook zelf in de hand. Kan zelf verantwoordelijkheid nemen. Daarbij zal meer nadruk moeten liggen op welzijn. Dit is eigenlijk een oud verhaal, maar omdraaien in denken kan verbetering brengen. We zullen wel moeten, omdat onze ongebreidelde consumptiedrang anders hardhandig zal worden gekeerd door gebrek aan grondstoffen en fossiele energie. We zullen ervoor moeten zorgen dat onze maatschappij meer mededogen kent. Dat er weer meer sociale cohesie komt en solidariteit. Laat mensen zien dat je inzetten voor de samenleving ook voldoening geeft, bijvoorbeeld met vrijwilligerswerk. Dat het fijn is om bij die positieve beweging te horen.

Uit het onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau is ook gebleken dat de PVV en GroenLinks tegenpolen zijn. GroenLinks is blijkbaar de partij met de meeste positievelingen. Maar GroenLinks wil ook optimisme uitstralen: “De linkse lente”, “Zin in de toekomst”, “Stem op de toekomst”, “Wij zijn Pro”. GroenLinks, maar dat geldt gelukkig ook voor een breder politiek krachtenveld, vindt dat de wereld niet reddeloos verloren is. Maar dat de samenleving toch voor een deel maakbaar is. Wellicht helpt het om op partijen zoals GroenLinks te stemmen of aan die bredere beweging deel te nemen en daar een meer tevreden gevoel van te krijgen?
Maar ook over het algemeen hoop ik dat de optimisten erin zullen slagen om de ontevredenen voor een deel op sleeptouw kunnen nemen.

PVV-er met twee paspoorten: dan maar wat minder principieel.

2011-03-12T11:04:00.004+01:00

Iedereen zal zich nog het gekrakeel van Geert Wilders bij de aanvang van het vorige CDA – PvdA kabinet kunnen herinneren toen de PvdA staatssecretarissen Nebahat Albayrak en Ahmed Aboutaleb met hun dubbele nationaliteit door hem aangevallen werden. „Een blinde kan zien dat een dubbele nationaliteit ook een dubbele loyaliteit betekent” citeerde Dagblad de Limburger vandaag (11-3-11). Het werd bij de aanvang van het huidige kabinet al veel minder heftig overgedaan toen bleek dat staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van de VVD ook een dubbele nationaliteit had.
En nu blijkt het in Gelderland gekozen PVV-Statenlid Petra Kouwenberg zowel de Turkse als de Nederlandse nationaliteit te bezitten. Kouwenberg heeft een Turkse vader, maar omdat ze ook een stiefvader heeft, ga ik ervan uit dat haar ouders gescheiden zijn. Ze hecht waarschijnlijk niet zo zwaar aan haar Turkse nationaliteit. Ze wil ook naar de ambassade om er afstand van te doen.

Maar de PVV zal voor haar verder geen belemmeringen opwerpen. Ze kunnen haar niet uit de fractie zetten, want Kouwenberg telt te hard mee om de beoogde coalitie van CDA, VVD, SGP en PVV aan een meerderheid te helpen. Bovendien heeft de PVV ook alle stemmen van de PVV-Statenleden nodig om tien zetels in de Eerste Kamer te krijgen. De noodzaak voor Wilders om Kouwenberg aan boord te houden, is daarom groot. Aldus ons dagblad.

Hieruit blijkt weer de dubbele moraal van Geert Wilders. Niet alleen zijn fractiegenoten in de Tweede Kamer krijgen een fluwelen behandeling (zie mijn blogbijdrage van 27 november 2010: 10 van de 24 PVV Kamerleden in opspraak. Ook voor zijn Statenleden zijn praktische argumenten belangrijker dan principiële.

Tevreden over de verkiezingsuitslag

2011-03-12T10:34:00.001+01:00

De verkiezingen voor Provinciale Staten van Limburg zijn voor GroenLinks best goed verlopen. Eén zetel winst: van twee naar drie. Dat is bijzonder prettig voor de werkkracht van de fractie. Ik wens Margriet van Tulder, Carla Brugman en Gert-Jan Krabbendam veel succes. Maar ik heb er ook alle vertrouwen in dat dit een goed functionerende fractie wordt met bovenmatige inbreng in de staten.

Ik mag ook met tevredenheid terugkijken op deze verkiezingen. Ik heb mijn 6de plek redelijk kunnen waarmaken met 288 stemmen in het zuidelijke district en 30 in Midden- en Noord-Limburg. Dat is de 8ste plek wat aantal stemmen betreft. Vanzelfsprekend heb ik de top drie ruim voor laten gaan. En verder nummer 7 Hayat Barrahmum uit Venlo-Blerick die ook kandidaat was voor de Tweede Kamerverkiezingen met 333 stemmen en 8 Marieke Korstenhorst, raadslid van Leudal met 329 stemmen. Ook de nummer 10, Saskia Hermens, raadslid in Maastricht met 796 stemmen mag ik met een ruime buiging voor laten gaan. Lijstduwer en lijsttrekker voor GroenLinks in de Eerste Kamer Tof Thissen had het respectabele aantal van 819 stemmen. Nipt verslagen ben ik door ex-collega Statenlid Helma Gubbels uit Landgraaf (plaats 13, 320 stemmen).

De andere Heerlense kandidaten deden het ook best wel goed:
12 Elly Phijl (nu wonend in Brunssum): 191 stemmen,
24 Fer Gubbels: 111 stemmen,
36 Karin van Doormaal: 103 stemmen en
40 Aloys de Haan: 70 stemmen.

In totaal heeft GroenLinks in Heerlen 1463 ofwel 4,5 % van de stemmen gehaald. Ten opzichte van de vorige verkiezingen voor provinciale staten een winst van 0,8 % bij nu een hogere opkomst.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen verleden jaar maart haalden we 1178 stemmen ofwel 3,6 %. Dus ook hier een verbetering. De resultaten van GroenLinks in Heerlen voor de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni 2010 heb ik niet meer kunnen achterhalen. (Zie ps.)

Tot slot wil ik mijn kiezers bedanken en ook alle andere stemmers op GroenLinks. Voor mij persoonlijk is het wel leuk dat meer dan 300 mensen op me gestemd hebben. Allemaal mensen die maar één stem hebben en die aan mij hebben gegeven. Ondanks de grote keuze op de kieslijst. Dat schept natuurlijk ook verplichtingen. Ik zal me ook de komende periode inzetten voor GroenLinks in Limburg en in het bijzonder voor de Statenfractie. Op welke wijze (bijvoorbeeld weer lid van de steunfractie?) zullen we nog wel zien. Daarbij stel ik kennis en wat tijd beschikbaar en zal desgewenst ook aanspreekpunt zijn voor Parkstad Limburg. U weet me wel te vinden, neem ik aan.

Ps. 2 augustus 2011.
Uitslag GroenLinks Tweede Kamerverkiezingen 9 juni 2010:
5,2 % ofwel 2456 stemmen
Opkomst toen 67,4 % tegen nu 45,8 %.
Conclusie: ten opzichte van de Tweede Kamerverkiezingen hebben we in Heerlen 0,7 % ingeleverd. Als ik de reden niet in de buurt wil zoeken: het Kunduz-effect?

Harrie Winteraeken ook op Wie kies jij?

2011-02-20T11:33:00.004+01:00

Tijdens de verkiezingscampagnes wordt steeds meer gebruik gemaakt van internet en sociale media. Het bereik is erg hoog en rechtstreeks contact tussen kandidaat en kiezer is vrij eenvoudig tot stand te brengen. Het kost veel minder inspanning dan folderen en het spaart papier. Als kandidaat moet je natuurlijk wel gemakkelijk vindbaar zijn. In mijn geval: google maar op mijn naam. Sinds een maand twitter ik ook (zo nu en dan): http://twitter.com/#!/hwinteraeken.
In Limburg doen veel kandidaten mee aan de kandidatensite Wiekiesjij?: Zie daarvoor http://www.wiekiesjij.nl/politician/199/ of klik op de link in de titel. Op deze website kan men dus ook makkelijk informatie krijgen over de andere kandidaten, ze vergelijken en uiteindelijk de meest aansprekende ook kiezen.

Voor inhoudelijke informatie kunt u terecht op de website van GroenLinks Limburg: http://limburg.groenlinks.nl/. Daar vind u natuurlijk het verkiezingsprogramma, de overige kandidaten van GroenLinks in Limburg en het campagnemateriaal. GroenLinks voert ook campagne met de slogan: WIJ ZIJN PROvincie Limburg. Zie daarvoor www.wijzijnpro.nl. Daarmee komt u ook direct op de website van GroenLinks Limburg.

Debuut op You Tube

2011-02-19T19:35:00.004+01:00

Op vrijdag 18 en zaterdag 19 februari heb ik meegelopen met de ‘wandelende vergaderingen’ die zijn georganiseerd door de Limburgse natuur- en milieubeweging inclusief de organisaties die de meeste natuurterreinen in Limburg beheren (Natuurmonumenten, Limburgs Landschap en Staatsbosbeheer). Doel van de wandelingen was het doen van een appèl op Provinciale Staten van Limburg en Staatssecretaris Henk Bleker van o.a. landbouw en natuur, om niet te rigoureus te bezuinigen op het natuurbeheer. Vooral het plan om een deel van de nog te realiseren Ecologische Hoofdstructuur te schrappen, ontmoet veel weerstand. Als er al geld te kort is op de korte termijn, (wat zeker voorstelbaar is), dan moeten eerste de belangrijkste delen van de nog te realiseren EHS aangepakt worden. De rest kan dan worden getemporiseerd of gefaseerd (later dus) aan de beurt komen. Schrappen is dus niet nodig, want dan is dat blijvend verloren. En dat mag niet gebeuren, vooral niet wat betreft de verbindingen tussen de grote natuurgebieden, de zogenaamde ecologische verbindingszones, omdat die essentieel zijn voor de uitwisseling en verplaatsingen van dieren en planten(zaden).

Onderweg werden er korte filmpjes gemaakt van de deelnemende natuurmensen en politici. Die zijn terug te vinden op You Tube. De filmpjes zijn het gemakkelijkst te benaderen via de website van het Limburgs Landschap: www.limburgslandschap.nl. Daar ook meer over het Appèl van Maastricht waarin de provinciale politiek wordt opgeroepen om de Ecologische Hoofdstructuur uiteindelijk geheel te realiseren.
Mijn filmpje is rechtstreeks te zien via: http://www.youtube.com/watch?v=DkHbTvHEnyM&NR=1 (of klik in de titel van dit bericht). Ik verwacht niet genomineerd te worden voor een Oscar voor de Short Statement Movie. Ben wel benieuwd of mijn filmpje 3 of 300 keer wordt bezocht.

Verkiezingen PS in Limburg, lijst 5, nummer 6: Harrie Winteraeken

2011-02-19T19:08:00.001+01:00

Mijn introductie als kandidaat voor GroenLinks, lijst 5, plek 6.

Ik ben eigenlijk politicus buiten dienst, maar ik wil me nog graag politiek inzetten en me nuttig maken met mijn kennis en ervaring. Ik heb wel al een redelijke staat van dienst voor GroenLinks al wil ik me zelf nog geen politieke mastodont noemen.
Mijn belangrijkste politieke functies waren:
1990 – 1998: lid van de gemeenteraad van Heerlen
1999 – 2000: lid van Provinciale Staten van Limburg
2000 – 2006: lid van de gemeenteraad van Heerlen
Vanaf 2007: lid van de steunfractie van GroenLinks in Limburg

Ik werk sinds 1987 bij het Waterschap Roer en Overmaas. En ik heb ook enkele maatschappelijke functies:
Secretaris van het bestuur van de Stichting Moedercentrum De Heksenketel te Zeswegen, Heerlen.
Voorzitter van HeerlenMondiaal en van het Vredesplatform Heerlen
Voorzitter van de Fietsersbond, afdeling Parkstad Limburg.
Provinciaal vertegenwoordiger van de Fietsersbond in Limburg.

Ik ben graag maatschappelijk bezig. Daarnaast geef ik graag mijn mening, meestal via mijn weblog Harrie Winteraeken online www.hwinteraeken.blogspot.com maar ook wel via de krant. En daarnaast geef ik zo nu en dan deze e-mail nieuwsbrief Berichten Vanaf de Zijlijn uit.

Ik heb een breed interesse- en kennisgebied: natuur, landschap en milieu, plattelandsontwikkeling, duurzaamheid, verkeer en mobiliteit, ruimtelijke ordening, waterbeheer, de toekomst van Parkstad Limburg, maar ook mondiale problematiek en millenniumdoelen. En doordat ik in kleine fracties heb gewerkt (fractievoorzitter) ben ik bekend me alle facetten van de politiek op plaatselijk en regionaal niveau.

Ik ben nu verkiesbaar op plaats 6. Daarmee is de kans om gekozen te worden niet zo groot en dat vind ik ook niet zo erg. Mijn oproep is daarom: Stem GroenLinks. Maar ik ben wel op de lijst de hoogste Parkstedeling. Dus wil ik in de toekomstige (steun)fractie ook Heerlen en Parkstad Limburg vertegenwoordigen. Maar vooral wil ik van dienst zijn met mijn adviezen aan de fractie van GroenLinks en daarmee het bestuur van Limburg.

25 februari, 15.00 uur: demonstratie Componenta Hoensbroek

2011-02-19T16:06:00.001+01:00

Voor de duidelijkheid, ‘IJzergieterij’ Componenta ligt bij de woonbuurten Nieuwe Rennemig, Nieuw Lotbroek en Ten Esschen ofwel tussen Hoensbroek-Zuid en Heerlerheide in, in de gemeente Heerlen.

Wilders benadert spotprenten totaal tegenstrijdig

2011-02-15T21:12:00.005+01:00

Geert Wilders is boos op de Vara omdat ze op hun website Joop een cartoon publiceerden die een vergelijking maakte tussen het voorstel van de PVV voor de inrichting van 'tuigdorpen' en concentratiekampen. "Op de spotprent is te zien hoe bewoners van zo’n dorp naar een douche worden geleid, zoals dat in de oorlog gebeurde met gevangen in een concentratiekamp.In die ‘douche’ werden ze vergast." Aldus onze Limburgse kranten op 14 februari.
„Een walgelijke cartoon”, liet Wilders weten. „Hij moet acuut van die website af, anders gaan we woensdag niet naar het lijsttrekkersdebat in het VARA-programma Pauw & Witteman.”

Als ik het me goed herinner dan was Geert Wilders een van de eersten die de spotprenten tegen Mohammed van Kurt Westergaard in de Deense krant Jyllands Posten in 2005 werden gepubliceerd, overnam. Door veel islamieten werden die cartoons als beledigend ervaren. Maar de vrijheid van meningsuiting vond Wilders een groter goed.

Beide cartoons zijn een vorm van spelverruwing die ik niet onderschrijf. Maar het gedrag van Geert Wilders is opvallend tegenstrijdig en inconsequent. En bij die constatering wil ik het nu bij laten.

Wilders zoekt in 'tuigdorp' woonplek voor fractiegenoten

2011-02-15T20:49:00.002+01:00

Geert Wilders heeft weer een idee gelanceerd. Breng moeilijke gevallen samen in een 'tuigdorp'. Om ze te concentreren en daarmee ook deels af te zonderen van de rest van de samenleving. De helpende hand bieden en ondersteunen van mensen zodat ze weer volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving, is niet zijn hoofddoel.

Maar eigenlijk zoekt hij een woonplek voor enkele van zijn PVV - Tweede Kamerleden.
Ze mogen dan niet allemaal veroordeeld zijn, ze zijn verre van smetteloos: Hero Brinkman (in een dronken bui ruzie met een barman), Dion Graus (aangifte mishandeling van zijn zwangere vrouw), Eric Lucassen (misdraging ten opzichte van zijn buren en veroordeeld voor ontucht met ondergeschikten), Marcial Hernandez (gearresteerd voor openlijke geweldpleging - kopstoot), en wellicht James Sharpe (gevochten met collega atleet en twee keer veroordeeld voor oplichting), mocht hij weer terugkeren.
Voor een tuigdorp zoals Geert Wilders dat bedoelt, behoren ze alle 5 tot de doelgroep.

50Plus Limburg profileert zich bijzonder ongenuanceerd.

2011-02-06T18:37:00.000+01:00

Op 4 februari jl. staat in Dagblad De Limburger en het Limburgs Dagblad een paginagroot interview met Albert Leppers, lijsttrekker van 50Plus voor de verkiezingen van Provinciale Staten in Limburg. Een interview zoals je mag verwachten van een nieuwkomer die bij de eerste peiling 4 zetels of wel dik 8 % krijgt toegeworpen. Blijkbaar is 50Plus voor veel ouderen een aansprekende naam. De partij heeft nog geen op Limburg toegesneden verkiezingsprogramma. Hoe kan je je dan onderscheiden van de andere partijen?

Om zich een plekje binnen het politieke spectrum toe te eigenen dat zo uniek is dat er op je gestemd wordt, moet men zich fors profileren. Nuanceren hoeft blijkbaar niet als men zich tot het grote publiek richt. Afgeven op de politici van de gevestigde politieke partijen dat het “carrièrejagende politici” zijn, “allemaal dertigers en veertigers” en “zij verwijten de ouderen de misère waarin Nederland zit”. Maar met het afkatten van de ambtenaren erbij (wat door meerdere partijen gebeurt), is dit echter niet voldoende.

“Oudere nu zondebok” is de kop van het artikel. “Mensen zijn altijd op zoek naar zondebokken” (wat een mensbeeld). “Geert Wilders (waar Albert Leppers niets van moet hebben) vindt die bij de moslims.” En dan komt het: “Zoals in de geschiedenis de joden en de zigeuners zondebok waren”. Deze vergelijking gaat volledig mank. Ook al refereert Leppers niet naar de tweede wereldoorlog, dan nog staat de situatie van de ouderen nu in geen verhouding tot de vroeger zeer ernstige discriminatie van joden en zigeuners. Leppers doet hiermee bijzonder populistische uitspraken (waarin hij zich dus niet van Geert Wilders onderscheidt).

Ik stel er hier een uitspraak tegenover van Luc Soete, hoogleraar economie aan de Universiteit Maastricht, gedaan in onze regionale kranten van 9 oktober 2010. In zijn commentaar op het nieuwe ‘zilvergrijze’ regeerakkoord van CDA en VVD constateert hij dat vooral de ouderen worden gefaciliteerd en dat alles wat jong en innovatief is, het gelag moet betalen: “Wat de jongeren in de categorie 25 – 40 jaar de rest van hun leven aan belastingen en premies moeten afdragen, is veel meer dan ze ooit zullen ontvangen in de vorm van uitkeringen en publieke voorzieningen als zorg en onderwijs. En dit alles ter faveure van de babyboomers zoals u en ik die tot aan hun dood miljarden aan pensioenpremies, ouderenzorg en meerwaarde op huizen zullen opstrijken”.

Ik hecht heel wat meer geloof aan professor Luc Soete dan aan de lijsttrekker Albert Leppers van 50Plus. Ook al behoor ik blijkbaar qua leeftijd inmiddels tot zijn doelgroep. Maar belangrijker is dat er geen overdreven onderscheid wordt gemaakt tussen leeftijdsgroepen en dat groepen niet tegen elkaar worden uitgespeeld, in de politiek niet en in onze samenleving niet.

Huizen goedkoper is ook vaak nadelig.

2011-02-06T18:14:00.000+01:00

Op zaterdag 5 februari berichten Limburgs Dagblad en Dagblad De Limburger dat in Heerlen in 2010 de gemiddelde prijs van een woning met 6 % is gedaald ten opzichte van 2009. In 2010 kostte een woning gemiddeld € 143.523. Elders in Parkstad is de situatie vergelijkbaar, met Brunssum als uitschieter.

Een lagere prijs is goed nieuws voor iemand die een woning wil kopen, maar het kan verkopers behoorlijk in de problemen brengen. Tel een lagere opbrengst maar eens bij de regelmatig jarenlange tijd die nodig is voor een woning te verkopen. Zo stond een dag eerder in de kranten dat woningen van 55plussers in Kerkrade gemiddeld 18 maanden te koop staan. En woningen van meer dan 2 ton zelfs 30 maanden!
En dan volgt een echt verkooppraatje van de makelaar: “Senioren die nu gaan huren, zijn de echte verliezers op de woningmarkt. Zij profiteren niet van de eveneens lage verkoopprijs en moeten vaak hogere huren betalen vanwege de hogere bouwkosten”. Dat is maar half waar. Een senior blijft vanwege zijn leeftijd gemiddeld minder lang in zijn nieuwe huis wonen. En dus loopt hij bij verkoop een reëel risico dat hij minder voor zijn woning krijgt dan dat hij/zij ervoor betaald heeft. Hypotheekverstrekkers spelen hierop in door een maximale hypotheek te verlenen. Zo wordt het risico voor de verkoper in ieder geval kleiner dat deze met een restschuld achterblijft. Omdat iedere koper ooit weer verkoper wordt, is de dalende huizenprijs zorgelijk voor iedere huizenbezitter.

Een puntje van aandacht is de gemeentelijke onroerende zaakbelasting (OZB). Die is afhankelijk van waarde in het economisch verkeer (WOZ). Nu de huizenprijzen dalen, dient ook de WOZ te dalen. Daar mag de gemeente bij de belastingaanslag wat aan doen. Maar een slimme gemeente zal de dalende WOZ compenseren met hogere tarieven?

Campagne voor Eerste Kamer lokt ook PVV-stemmers?

2011-02-04T20:08:00.001+01:00

Veel partijen, vooral uit het linkse kamp, leggen er de nadruk op dat bij de aanstaande verkiezingen voor Provinciale Staten ook de Eerste Kamer weer gekozen wordt. Het lijkt wel het belangrijkste besluit van PS in de hele periode? Nu is de samenstelling van de Eerste Kamer van wezenlijk belang voor de politieke verhoudingen en de daadkracht van het kabinet met zijn gedoogde coalitie.

Maar is het zo verstandig om zo veel aandacht aan besteden aan de Eerste Kamer? Want de PVV-stemmer hoort / leest dit ook. Ik schat in dat het de gemiddelde PVV-stemmer niet zo veel uitmaakt waarover en wat Provinciale Staten beslissen (als ze al weten wat PS doen). Met het bericht dat ruim 25 % van de PVV-stemmers denkt dat Geert Wilders minister is, is bij mij de PVV-stemmer niet in aanzien gestegen.

Waarschijnlijk zouden veel PVV-stemmers niet gaan stemmen als er niet zoiets belangrijks als het landsbelang aan de orde zou zijn: het steunen van de landelijke PVV via de Eerste Kamer. Deze aandacht zal dus ook de opkomst van PVV-stemmers verhogen. En dan mist de campagne voor een andere Eerste Kamer zijn doel. Misschien moet je de PVV-stemmer niet veel slimmer maken dan dat ie al is.

Proteststem gaat naar de PVV?

2011-02-04T19:45:00.001+01:00

De komende verkiezingen voor Provinciale Staten roept de SP op tot protest!
Ik denk dat ze gelijk krijgen, maar dat protest zal minder via de SP klinken? Voor veel kiezers is het stemmen op de PVV een proteststem.

Afghanistandebat: GroenLinks op zijn best!

2011-01-30T11:42:00.002+01:00

Een paar dagen na het Afghanistandebat heb ik mijn gedachten op een rij gezet. Wellicht wat tegendraads, bezien vanaf de zijlijn en ook niet alles afwegend. Ik vraag begrip voor GroenLinks; bij iedereen die hierover een afwijkende mening heeft of zich in de discussie mengt.

Afghanistandebat: GroenLinks op zijn best!

Veertien dagen staat GroenLinks in de schijnwerpers: wel of geen politie opleiden in Kunduz, Afghanistan? Een sleutelpositie innemend, is het voor mij GroenLinks op zijn best. Dit debat bewijst mee dat GroenLinks grote meerwaarde heeft voor de Nederlandse politiek en het buitenlandsbeleid in het bijzonder. Met alle discussies en meningsverschillen, met het onderhandelen en met het afwegen van argumenten om tot een standpunt te komen, voert GroenLinks politiek zoals het hoort. Dat zou een compliment waard moeten zijn van zijn leden, van de media en alle burgers.

GroenLinks nam in dit debat een eigen positie en standpunt in. Aan de basis stond de deze zomer gezamenlijk met D66 ingediende en door de Tweede Kamer aanvaarde motie die vroeg om opleiden van politie. GroenLinks wil helpen in Afghanistan, hoe moeilijk dat ook is. De partij wil een bijdrage leveren aan het proces dat van Afghanistan weer een rechtstaat maakt. Het is onwaarschijnlijk dat de Afghaanse bevolking dat zonder hulp van buiten zal lukken. En zelfs met hulp wordt dit een zeer zware opgave. Vanzelfsprekend verschillen de meningen ingrijpend over het wel of niet hulp geven én hoe dat dan moet. Maar GroenLinks maakt deze fundamentele politieke keuze, die op zich door veel mensen binnen en buiten GroenLinks wordt onderschreven.

Als het kabinet de voorstellen voor uitvoering van deze motie doet, dan houdt dit voor de indieners, maar ook voor elke partij die indertijd voor deze motie heeft gestemd in, dat de voorstellen tenminste positief worden benaderd. Dat ben je verplicht om geloofwaardig en betrouwbaar politiek te kunnen bedrijven. En als de uit de motie voortkomende voorstellen niet beantwoorden aan je politieke streven, dan is de keuze: afwijzen of proberen aan te passen. GroenLinks koos (terecht) voor het laatste. Toen het debat en de onderhandelingen leidden tot een aangepast voorstel was het aan GroenLinks om te bepalen of er voldoende was bereikt. Dat is de primaire taak en verantwoordelijkheid van de fractie. En alles afwegende was het oordeel van de fractie op een lid na (dat evenveel respect verdient) daarop ‘ja’. Ik ben ervan overtuigd dat die afweging op een integere en politiek correcte wijze heeft plaatsgevonden.

Dit complexe probleem is een schoolvoorbeeld voor hoe politiek te bedrijven. Hoe gemakkelijk of snel neem je een standpunt in? Hoeveel kennis van zaken is daarvoor nodig? Ben je te overtuigen met nieuwe informatie en argumenten? Wie beïnvloeden je mening en welke deskundigheid en/of motieven hebben zij? En wat is de positie die je zelf inneemt? Beredeneer je vanuit alleen dit onderwerp of stel je het in een breder verband? Moet dit een ijkpunt zijn voor het gehele kabinetsbeleid of de coalitie? Stel je je vooral oppositioneel op of probeer je maximale invloed uit te oefenen en door met compromissen je doelen ten minste ten dele te bereiken? Moet de mening uit de opiniepeilingen zo vlak voor de verkiezingen zwaar meewegen?

Deze en nog meer van dit soort vragen stelt iedereen zich min of meer bewust in een dergelijke discussie, zowel kamerleden als burgers die zich een mening vormen. Iedereen stelt zich daarvoor grenzen, heeft principiële uitgangspunten, brengt wel of geen nuances aan en heeft zijn eigen doorslaggevende argumenten. Wie te kort door de bocht is bij deze complexe discussies, is eigenlijk niet geschikt voor de politiek? Al komt het in de politiek waarschijnlijk veel te vaak voor dat standpunten worden ingenomen op basis van een kleine selectie argumenten.

De realiteit is ook dat GroenLinks het zich niet gemakkelijk heeft gemaakt, zich niet heeft verscholen maar zich kwetsbaar heeft opgesteld. Binnen de partij een hooglopende discussie en 200 opzeggingen van het lidmaatschap binnen één dag. Maar ook mikpunt voor andere politieke partijen, al moet men beseffen dat partijdige kritiek (zeker in de aanloop van de verkiezingen) meestal niet opbouwend is. En de media, die eveneens selectief zijn, zorgen meer voor een uitvergroting van problemen en minder voor nuancering en verdieping. Wat de één politieke zelfmoord noemt, is voor de ander een goed besluit. Draaikonterij of evenwichtig standpunt innemen?

De toekomst zal uitwijzen of GroenLinks een goed besluit heeft genomen. Of de als voorwaarden gestelde doelen ook worden bereikt? PvdA, SP en PVV (ook een aardige dwarsdoorsnede binnen de politieke verhoudingen) hebben de voorstellen bij voorbaat afgewezen op basis van voor hun valide argumenten (die onderling ook sterk verschillen). Te zijner tijd zal blijken of dat een betere keuze was en dat hun voorstellen voor de wederopbouw van Afghanistan (die ik onvoldoende ken) beter hadden kunnen worden gevolgd.

Harrie Winteraeken

Heerlen voert geen beroep tegen Buitenring.

2011-01-16T11:32:00.001+01:00

Waarom is Heerlen niet in beroep gegaan tegen de Buitenring?

Dat de gemeente Heerlen geen beroepschrift ingediend heeft tegen de Buitenring werd op 14 januari bekend gemaakt via de regionale kranten.
De gemeente had deze zomer wel een goede zienswijze ingediend. In het Rapport over de Zienswijzen dat de reacties van de Provincie Limburg bevat, zijn in de meeste gevallen slechts algemene standpunten en herhalingen van eerdere informatie opgenomen. De argumenten van de gemeente zijn niet gegrond verklaard en er zijn ook geen waarborgen gegeven dat anderszins tegemoet is gekomen aan de eisen van de gemeente.
Naar mijn mening dienen Burgemeester en Wethouders zich hier te verantwoorden naar de gemeenteraad toe.

Waarom is de gemeente Heerlen niet in beroep gegaan?
Zijn B&W van mening dat voldoende tegemoet is gekomen aan de zienswijze van de gemeente? Om dat zelf ook mee te kunnen beoordelen, dienen B&W aan de raad een puntsgewijze analyse voor te leggen van de zienswijze, met daarbij gevoegd de reactie van de provincie plus eveneens puntsgewijs de mening van B&W hierover.
Zijn B&W van mening dat er voldoende garanties zijn gegeven dat het eerder aangegeven standpunt toch tot resultaat leidt?
Op welke wijze worden de belangen van de gemeente Heerlen en zijn burgers nu behartigd?
Leidt het ongegrond verklaren en het niet hiertegen in beroep gaan onherroepelijk tot een verzwakking van de positie van Heerlen?
Zijn B&W van standpunt veranderd?
Liggen niet de inhoudelijke maar vooral politiek – bestuurlijke argumenten ten grondslag aan het achterwege laten van het beroep? Heeft de gemeente zich laten overdonderen door machtsvertoon van de provincie, daar waar de gemeentebesturen van Kerkrade, Onderbanken en Schinnen zich wel voor de belangen van hun burgers zijn blijven inzetten? Heeft de gemeente de bepalingen van het Verdrag van Aarhus (voldoende) meegegewogen in haar standpunt?

Ik heb Sajjad Rahnama’i van de gemeenteraadsfractie van GroenLinks in kennis gesteld van mijn vragen zodat hij ze (wellicht aangepast) ook rechtstreeks aan B&W kan stellen.

Harrie Winteraeken twittert (zo nu en dan)

2011-01-15T13:41:00.002+01:00

Het is er dan toch van gekomen. Na een jaar of vier bloggen en een jaartje of wat LinkedIn ben ik sinds kort ook actief op het sociale medium Twitter. Dat is even wennen voor mezelf, want ik moet me nog de stijl aanwennen. 140 tekens is erg kort. Maar ik heb wel al door dat je daar ook een link in kan stoppen naar bijvoorbeeld een publicatie in mijn weblog Harrie Winteraeken online (www.hwinteraeken.blogspot.com). Dan zie ik het maar als het ‘meer bekend maken van wat ik toch al kwijt wil’.
Mochten er mensen zijn die me willen volgen, dan beloof ik bij voorbaat dat ik niet veel berichtjes zal sturen en al zeker niet van die flutberichtjes. Zo van nu doe ik dit en nu doe ik dat. Niet dus. Mijn lage frequentie wordt gewaarborgd omdat ik niet twitter via de telefoon maar alleen via de computer. Ik heb namelijk al door dat als je veel personen volgt, dat er per persoon niet zoveel berichten nodig zijn.
En zijn er mensen die graag door mij gevolgd willen worden, geef dan maar een seintje.

Schade inschatten door onvoldoende gladheidsbestrijding.

2011-01-15T11:35:00.002+01:00

De regionale kranten van vrijdag 14 januari berichten dat de gipskamer van het Atriumziekenhuis in Heerlen een ‘gipsrecord’ heeft bereikt. De afgelopen sneeuw- en ijsperiode van in totaal 6 weken heeft men bijna dubbel zoveel gips gebruikt dan normaal. Gips wordt natuurlijk gebruikt voor gebroken benen, enkels en polsen. Nu houdt het Atrium geen statistiek bij van de oorzaken van deze botbreuken en of er extra veel gladheidsbreuken bij zijn. Maar de gipsmeesters constateerden wel dat er behalve ouderen ook veel jongeren slachtoffer waren omdat ze met de fiets waren uitgegleden.

Het beleid bij de gladheidsbestrijding wordt sterk bekritiseerd. Het is naar mijn mening de taak van de gemeente om goed inzicht in te krijgen in de negatieve gevolgen van niet of minder bestrijden van gladheid. Het niet-uitvoeren van sneeuwschuiven en strooien op veel fietspaden, fietsstroken maar ook in de meeste buurten, heeft naast groot ongemak ook meer ongelukken tot gevolg. Niet alleen kost het gipsen van gebroken ledematen geld. Mensen zijn hierdoor ook minder productief of hebben nog andere hulp nodig. Daarnaast er zijn ook veel glijpartijen geweest met alleen materiële schade. Heel wat auto’s hebben deuken opgelopen. Voor een deel zal dat bekend zijn bij verzekeringsmaatschappijen, maar bij oudere auto’s laat men ‘m waarschijnlijk gewoon zitten.

Nu krijgen gemeenten wel veel klachten binnen en wellicht ook wat schadeclaims. Maar ik vind dat eens goed onderzocht moet worden hoeveel schade er daadwerkelijk is opgetreden als gevolg van de onvoldoende gladheidsbestrijding. Die optelsom zal waarschijnlijk fors zijn.
Gladheidsbestrijding is duur. En als het, zoals de afgelopen drie winters, fors nodig is geweest, dan werd daar in de meeste gemeentebegrotingen onvoldoende rekening mee gehouden. En dus zet de wethouder van financiën vlot een rem op de gladheidsbestrijding.
Maar als alle kosten en schades bekend zijn, dan kan de gemeente bij de aanstaande evaluatie ook gemakkelijker een goede afweging maken tussen het wel of niet uitvoeren van gladheidsbestrijding. Het maatschappelijk rendement van gladheidsbestrijding, ook op fietspaden en in buurten, kan wel eens veel groter zijn, dan waar men tot nu toe vanuit ging.

Beroepsschrift Buitenring Fietsersbond: persbericht

2011-01-04T21:56:00.001+01:00

Heerlen, 4 januari 2011

PERSBERICHT

Fietsersbond in beroep om belangen fietser veilig te stellen

Provinciale Staten van Limburg hebben met het vaststellen van het plan voor de Buitenring Parkstad Limburg alle argumenten en verbeteringsvoorstellen van de Fietsersbond van tafel geveegd. En waar sporadisch tegemoet werd gekomen aan de wensen van de Fietsersbond blijkt dat de toezeggingen geen garantie bieden dat de belangen van de fietsers ook daadwerkelijk worden gewaarborgd.

De Fietsersbond heeft de plannen beoordeeld uit oogpunt van het belang van de fietsers. Daarbij staan de verkeersveiligheid en de gebruikersvriendelijkheid centraal voor de fietsers op alle wegen die geraakt worden door of in verband met de aanleg van de Buitenring. De Fietsersbond heeft geconstateerd dat PS de zienswijze geheel ongegrond heeft verklaard. Daarbij waren de antwoorden vaak herhalingen van eerdere informatie en werd amper ingegaan op de door de Fietsersbond gesignaleerde tekortkomingen.

Tegenwoordig mag van de overheid worden verwacht dat grootschalige infrastructuurplannen ook een integrale aanpak hebben met maatregelen voor meerdere vervoerswijzen. De plannen voor de Buitenring bieden echter geen enkele verbetering voor de fietsers. Op veel plekken dreigen de verkeersveiligheid en het comfort (omrijden) in het gedrang te komen. Op een aantal wegen in de omgeving van de Buitenring zal de verkeersdruk ernstig toenemen, terwijl er geen ordentelijke fietsvoorzieningen zijn gepland.

Soms wenst de provincie zich niet te houden aan algemeen erkende uitgangspunten voor de inrichting van wegen en fietsvoorzieningen, maar wordt ‘maatwerk’ aangekondigd. Het plan laat in het midden hoe dat maatwerk eruit komt te zien en/of dit voor de fietsers acceptabele oplossingen zijn. Op een aantal plekken laat de provincie belangrijke besluiten over aan de gemeente of de rijksoverheid (opritten te Nuth). Daarmee wentelt de provincie zijn verantwoordelijkheid af.
De Fietsersbond vindt dat een plan met dermate grote gevolgen duidelijk moet zijn in wat er daadwerkelijk gaat gebeuren en niet nog diverse open einden en substantiële onzekerheden mag bevatten. Een groot aantal van deze nadelen vindt de Fietsersbond niet acceptabel. De Fietsersbond is dan ook in beroep gegaan tegen de beslissing van Provinciale Staten.

Het beroepsschrift van de Fietsersbond bevat naast algemene standpunten over de Buitenring een analyse over antwoorden van PS op de belangrijkste aspecten van de zienswijze en een opsomming van de belangrijkste 11 knelpunten die gaan ontstaan door de aanleg van de Buitenring.

De Fietsersbond heeft goede hoop dat de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State wel tegemoet zal komen aan de standpunten van de Fietsersbond en het plan voor de Buitenring ten minste ten dele zal vernietigen. De Fietsersbond kan zich namelijk niet voorstellen dat de Raad van State akkoord gaat met zo’n eenzijdig en onvoldragen plan, waarbij geen andere belangen zijn gewaarborgd dan die van het snelverkeer. Gezien de zeer matige reacties van de provincie op onze zienswijze (de Nota Zienswijzen is opgesteld in ongeveer een maand tijd) is de Fietsersbond extra bezorgd over het verweer dat de provincie bij de Raad van State gaat voeren. Gezien de dan beschikbare tijd van twee weken (vanwege de Crisis- en Herstelwet), zal een zorgvuldige benadering van het beroep waarschijnlijk niet mogelijk zijn.

Beroepsschrift Buitenring Fietsersbond

2011-01-04T21:53:00.002+01:00

Ten Esschen – Heerlen, 4 januari 2011

Aan: de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State
Postbus 20019
2500 EA ’s-Gravenhage

Onderwerp: Beroep Fietsersbond met betrekking tot het 'Inpassingsplan Buitenring Parkstad Limburg' en/of, '1e Aanvulling MER' en/of '2e Aanvulling MER' en/of 'Tracé/nota MER Aansluiting Nuth'.

Geachte voorzitter en leden van de Afdeling Bestuursrechtspraak,

Wij gaan bij u in beroep tegen het op 8 oktober 2010 door Provinciale Staten van Limburg (PS) vastgestelde Inpassingsplan Buitenring Parkstad Limburg met de bijbehorende documenten zoals deze met ingang van donderdag 25 november 2010 tot en met woensdag 5 januari 2011 ter inzage is gelegd en daarmee vrijgegeven voor beroep.

Essentie van ons beroep
Wij stellen bij u beroep in omdat PS naar onze mening in hun besluit plus de bijbehorende Nota van Zienswijzen en de Nota van Wijzigingen onvoldoende tegemoet zijn gekomen aan de in de zienswijze aangegeven standpunten van de Fietsersbond. Hierbij wordt u verwezen naar blz. 6607 – 6628 van de Nota van Zienswijzen.
Wij constateren dat PS onze zienswijze geheel ongegrond hebben verklaard. Hoewel wij enige waardering hebben voor de puntsgewijze aandacht die in de Nota van Zienswijzen aan onze zienswijze is besteed, zijn de antwoorden van PS teleurstellend. Over het algemeen verwijst men naar dezelfde informatie die ook bij het ontwerp ter inzage heeft gelegen of wordt deze herhaald met licht aangepaste teksten. Deze informatie was en is voor ons niet overtuigend.

PS zijn amper ingegaan op onze specifieke problemen, die wij net hebben aangedragen omdat het ontwerpplan ons inziens onvoldoende was. Bij een aantal aspecten is de reactie te beperkt in die zin dat onvoldoende duidelijk is of de zienswijze ook wordt opgevolgd door concrete, acceptabele maatregelen en dat hiervoor ook voldoende waarborgen zijn gegeven. Zo voorziet men in een aantal gevallen bij de uitvoering in maatwerk omdat de algemene aanvaarde uitgangspunten van een Duurzaam Veilige weginrichting niet mogelijk zijn. Of dit ‘maatwerk’ voldoende tegemoet zal komen aan de uitgangspunten van Duurzaam Veilig, of andere acceptabele oplossingen worden gevonden en de belangen van de fietsers voldoende in acht worden genomen, is onduidelijk.

De Fietsersbond is van mening dat het vastgestelde plan deze duidelijkheid wel moet bevatten en dat er afdoende rekening wordt gehouden met de belangen van de fietsers. Een vastgesteld plan dient eenduidig te zijn en niet nog diverse open einden en substantiële onzekerheden te bevatten. Nu, bij de vaststelling van het plan, dient met voldoende waarborgen te zijn vastgelegd welke compenserende en mitigerende maatregelen bij aanleg van de Buitenring voor de fietsers worden genomen. Dit plan biedt hiervoor echter onvoldoende rechtszekerheid en garanties.
Daarmee worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Dit vinden wij niet acceptabel. Daarbij komt dat de Fietsersbond geen middelen heeft om bij de uitvoering dusdanig invloed uit te oefenen dat er dan nog bijstelling van plannen kan worden afgedwongen.
Wij zijn derhalve van mening dat PS het inpassingsplan ca. derhalve niet als zodanig hadden mogen vaststellen. Wij verzoeken u dan ook om deze besluiten van PS te vernietigen.

Ons beroepschrift bevat de zienswijze zoals wij deze hebben ingediend bij PS. Daarbij is puntsgewijs de reactie van PS gevoegd. Deze heeft geleid tot een nader standpunt van de Fietsersbond dat wij bij dezen aan u voorleggen. Onze zienswijze bestaat uit deze brief met ons algemeen standpunt ten aanzien van de plannen voor de Buitenring alsmede in bijlage 1 de algemene toelichting op ons standpunt. Bijlage 2 bevat een opsomming van een aantal naar onze mening concrete knelpunten. Voor de volledige lijst van bijlagen verwijs ik u naar het einde van deze brief.

Context
Wij beseffen dat met de aanleg van de Buitenring verbeteringen worden beoogd van de verkeersstructuur en dat PS een aantal positieve neveneffecten willen bereiken. Met de investeringen in de Buitenring zijn ook enorme bedragen gemoeid. Wij constateren ook dat een dergelijk plan niet kan worden gerealiseerd zonder dat er nadelige consequenties aan zijn verbonden. Zo zal deze weg diep zal ingrijpen in de huidige sociale en landschappelijke structuren.
Ons uitgangspunt en toetsingskader voor het wel of niet acceptabel achten van (delen van) deze plannen, zijn dat deze plannen grote maatschappelijke voordelen moeten bieden én dat de nadelen die het fietsverkeer gaat ondervinden niet onevenredig groot mogen zijn. Voor ons staan de verkeersveiligheid en de gebruikersvriendelijkheid centraal voor de fietsers op alle wegen die geraakt worden door of de gevolgen ondervinden van de aanleg van de Buitenring. Dit betekent niet alleen dat de onvermijdelijke barrièrewerking voor de fietsers volledig en op een verantwoorde wijze dient te worden ondervangen maar ook dat er maatregelen moeten worden genomen om de naar verwachting verminderde verkeersveiligheid voor de fietsers op de aanliggende routes te verbeteren.

In het antwoord op onze zienswijze wordt gesteld dat: “Bij de uitwerking zal worden voldaan aan de principes van Duurzaam Veilig. Ten aanzien van de Barrièrewerking is telkens nauwgezet een afweging gemaakt of en waar voor alle bestaande modaliteiten een verbinding hersteld zal worden.”
Dit antwoord is een voorbeeld van de onduidelijkheid die in dit plan aan de orde is. Elders worden zonder specificatie uitzonderingen mogelijk gemaakt op de ‘principes van Duurzaam Veilig’. Wat betreft de barrièrewerking is het vanzelfsprekend dat PS een ‘afweging’ maken. Wij zijn van mening dat deze afweging in de door ons aangedragen voorbeelden onevenredig nadelig uitpakt voor de fietsers.

In dit verband vragen wij ons nog steeds af of het maatschappelijk ‘loont’ om de weg aan te leggen omdat de mogelijke maatschappelijke voordelen grotendeels teniet worden gedaan door nadelen. In het bijzonder wijzen wij daarbij op de te verwachten nadelen voor fietsers door de barrièrewerking en de verminderde verkeersveiligheid (vooral bij kruisingen met op- en afritten en toevoerwegen), c.q. de kosten die nodig zijn om de genoemde nadelen weer te corrigeren.

Algemeen standpunt
De Fietsersbond is ook na kennis te hebben genomen van de antwoorden op de zienswijze ten aanzien van de plannen voor de Buitenring, zoals deze weer ter inzage zijn gelegd, van mening dat deze plannen zo niet hadden mogen worden vastgesteld en uitgevoerd. Wij achten het niet aannemelijk dat de maatschappelijke en in het bijzonder verkeerskundige voordelen in overwegende mate groter zijn dan de nadelen en kosten. De verstrekte verkeersprognoses zijn onvoldoende onderbouwd en daarmee is het onvoldoende aannemelijk dat deze weg in deze omvang noodzakelijk is. Daarbij is het opvallend dat in de antwoorden op onze zienswijze geen nadere onderbouwing van de verkeersprognoses wordt gegeven (doch slechts een herhaling van het Verkeerskundig Onderzoek).
Wij blijven dan ook van mening dat de te verwachten verbeteringen in de verkeersstructuur met de aanleg van de Buitenring onvoldoende zijn om een weg met deze allure als een effectieve maatregel te beschouwen.
Uit oogpunt van de belangen van de fietsers zijn er met de nu voorliggende plannen hoofdzakelijk nadelen te verwachten. Nadelen waarmee talrijke fietsers gedurende tientallen jaren worden geconfronteerd! Deze nadelen zijn niet acceptabel. De gepresenteerde plannen dienen dan ook te worden aangepast.

Wellicht blijkt uit beter onderbouwde plannen dat kan worden volstaan met een gedeeltelijke aanleg van een 2-strooks weg die een meer menselijke maat benadert, wat zowel de impact op het landschap verkleint alsook de barrièrewerking voor het kruisend (fiets)verkeer aanzienlijk reduceert. Daarbij dienen wel enkele verspreid liggende verkeersknelpunten te worden aangepakt.

Verzoek
Wij verzoeken u om de voorliggende plannen voor de Buitenring te vernietigen omdat op wezenlijke punten de belangen van de fietser niet voldoende zijn meegewogen.
Daarbij vragen wij u richtlijnen mee te geven om de plannen zodanig bij te stellen dat de nadelen voor de fietsers tot een minimaal en daarmee acceptabel niveau terug worden gebracht. Wij verzoeken u hierbij vooral de vermindering van de barrièrewerking voor de fietsers expliciet te betrekken.

Wij nemen aan dat wij u hierbij vooralsnog voldoende hebben geïnformeerd. Wij zijn desgewenst graag bereid om ons standpunt aan u nader toe te lichten.

Met vriendelijke groet,
namens de Fietsersbond,

Harrie Winteraeken
(voorzitter Fietsersbond afdeling Parkstad Limburg
en provinciaal vertegenwoordiger van de Fietsersbond in Limburg )

Beroepsschrift Buitenring Fietsersbond: toelichting

2011-01-04T21:44:00.003+01:00

Bijlage 1

Toelichting op het algemene standpunt

Hieronder zijn de meest relevante aspecten genoemd die hebben geleid tot het in ons beroep genoemde algemene standpunt.

1. Een fietsroute effectrapport ontbreekt.
Wij zijn van mening dat de geboden informatie onvoldoende toegankelijk is. Tevens wordt ook hier en daar aangekondigd dat nog nadere informatie beschikbaar komt. Wij spraken daarbij de verwachting uit dat Provinciale Staten vanwege de veelheid en onoverzichtelijkheid van de geboden informatie niet in de gelegenheid was om te kunnen beoordelen of alle consequenties voor het fietsverkeer voldoende in beeld zijn en op hun waarde kunnen worden meegewogen in de besluitvorming. In onze zienswijze over de Tracénota/MER Buitenring van 14 juli 2008 hebben wij Gedeputeerde Staten dringend verzocht om een aanvullende nota ‘fietsroute effectrapport’ op te stellen, zonder welke deze plannen niet mogen worden vastgesteld. Dit is niet gebeurd. Wij achten dit een omissie die hersteld diende te worden voordat PS deze plannen goedkeurde.

Antwoord op de zienswijze:
Ook na aanleg van de Buitenring blijft er parallel aan de Buitenring een fietsstructuur aanwezig. Fietsers kunnen gebruik maken van de Parallelweg langs woonwijk de Gracht en het bedrijventerrein Willem Sophia. Ondanks dat er geen vrij liggende fietsstructuur meer aanwezig is, zullen fietsers door middel van fietssuggestiestroken een duidelijke plaats krijgen op de parallelweg. Deze wordt ingericht als erftoegangsweg buiten de bebouwde kom (60 km/uur). Bij de aansluiting van de Hamstraat zal wel worden voorzien in vrijliggende fietsvoorzieningen.
Uit het bovenstaande vloeit voort dat voldoende rekening is gehouden met de effecten van het plan op het fietsverkeer. Er bestond geen verplichting om een fietseffectrapportage op te stellen. Ook anderszins vloeit uit de wet geen verplichting voort om een fietsroute effectrapport op te stellen. Voor wat betreft de toegankelijkheid van de informatie wordt opgemerkt dat het ontwerp-inpassingsplan en bijbehorende stukken gedurende 6 weken voor een ieder ter inzage hebben gelegen op diverse plaatsen in de regio Parkstad. Een ieder heeft in die periode de gelegenheid gehad om in de gemeentehuizen of het provinciehuis de stukken in te zien. Daarnaast zijn de stukken ook gepubliceerd op de website van de Buitenring en de provincie Limburg. Ook op die manier heeft men kennis kunnen nemen van de stukken. De informatiemarkt is een extra service geweest om mensen nadere uitleg bij de stukken te kunnen geven en eventuele vragen te beantwoorden. Men heeft dus de volledige 6 weken de tijd gehad om stukken in te zien en een zienswijze voor te bereiden en in te dienen.

Zie voor reactie 1e alinea bij bijlage 2, nr. 9. Fietspaden Hamstraat.

Uit het antwoord concluderen wij dat PS onvoldoende tegemoet zijn gekomen aan onze zienswijze. De opvatting dat de plannen ter inzage hebben gelegen en er een informatiemarkt is gehouden, en daarmee de plannen voldoende toegankelijk waren, is een miskenning van de feitelijke versnipperde plannen. Het fietsroute effectrapport is geen verplichting maar net als het voeren van vooroverleg met belangenorganisaties een uitstekend middel om de belangen van fietsers in beeld te brengen. De fietseffecttoets wordt in Nederland bij steeds meer plannen toegepast. In een fietseffecttoets wordt namelijk inzichtelijk gemaakt welke planbegeleidende maatregelen vereist zijn om de fietsroutes en fietsvoorzieningen te handhaven en kwaliteitsbehoud te waarborgen.
Als gevolg van de aanleg van een 28 km lang nieuw wegtraject ontstaat er een waaier aan grote en kleine knelpunten voor fietsverkeer op doorgaande routes. Het is niet de Fietsersbond, maar de provincie die de taak heeft de realisering van een omvangrijke claim voor uitsluitend de automobiliteit te onderzoeken op de gevolgen voor het fietsroutenetwerk en dit inzichtelijk te presenteren. In het vervolg van ons beroepsschrift blijkt echter telkens weer dat de fiets geen integraal onderdeel van de besluitvorming is geweest.
Gelet op het grote maatschappelijke belang van het fietsen kan zonder fietseffecttoets geen zorgvuldige besluitvorming plaatsvinden. Het geformuleerde in Deelrapport 4 kan niet worden beschouwd als een voldoende substantiële effectenanalyse en toetsing waarin de talrijke nadelige gevolgen adequaat worden opgevangen. De Fietsersbond spreekt hier dan ook van onzorgvuldig, zo niet onbehoorlijk bestuur.
Dit plan bevat dus nog steeds een wezenlijke omissie. Wij verzoeken u het plan vanwege dit gebrek te vernietigen.

2. Toetsingskader voor de Fietsersbond
Wij hebben de plannen beoordeeld uit het oogpunt van de belangen van de fietsers. Daarbij hebben wij nadelen geconstateerd. Wij hebben ons vervolgens de vraag gesteld of deze nadelen beperkt zijn en geaccepteerd moeten worden vanuit onze maatschappelijke verantwoordelijkheid, of dat deze nadelen niet acceptabel zijn en dat de voorliggende plannen aangepast dienen te worden.
In het verkeerskundig onderzoek is aangegeven dat ook voor fietsverbindingen het inrichtingsprincipe van Duurzaam Veilig richtinggevend is. Echter, tevens wordt de mogelijkheid geopend om hiervan af te wijken en zogenaamd maatwerk te leveren. Het risico is hierbij groot dat dit maatwerk niet volgens de uitgangspunten van Duurzaam Veilig wordt uitgevoerd.
Wij zijn van mening dat bij de aanleg van deze nieuwe weg uit oogpunt van verkeersveiligheid en comfort voor de fietsers te allen tijde gekozen moet worden voor een weginrichting van de wegen die worden beïnvloed door de Buitenring met de bijbehorende fietsvoorzieningen die volledig beantwoordt aan de voorwaarden van Duurzaam Veilig.
Daar waar in dit plan alle ruimte en geld wordt vrijgemaakt voor een nieuwe autoweg, zijn wij van mening dat de fietsers hiervan geen nadelen hoeven te accepteren die zodanig slecht zijn dat ze niet voldoen aan Duurzaam Veilig. Dit is op een te groot aantal plekken wel het geval. Hier dienen dan ook betere oplossingen te worden voorgesteld.

Een aanvullende belemmering bij het geven van dit oordeel is dat veel voorzieningen in een later stadium nog moeten worden uitgewerkt. Het ontwerpplan is daarmee onvoldoende volledig en biedt daarmee onvoldoende rechtszekerheid. Na deze procedure is er wellicht nog overleg mogelijk, maar een (nieuwe) juridische toetsing van de genomen beslissingen voor maatregelen en weginrichting is dan niet meer aan de orde.
Deze onzekerheid wordt extra groot omdat Gedeputeerde Staten willen kiezen voor een uitvoering of aanleg van de weg via de werkwijze van ‘design, construct, built and maintenance’. De uiteindelijke aannemer ontwerpt zelf de weginrichting en kan zelf afwegingen maken en prioriteiten stellen, daar waar dit plan niet eenduidig is in de te stellen randvoorwaarden. Hoewel dit ook een aantal voordelen kan bieden, mag de formulering van de uitgangspunten die hieraan ten grondslag moeten liggen, niet aan interpretatie of keuzevrijheid onderhevig zijn. Deze waarborgen worden in het ontwerpplan niet geboden.

Wij concluderen dat het ontwerpplan onvoldoende zekerheden en waarborgen biedt dat noodzakelijke fietsvoorzieningen ook daadwerkelijk worden uitgevoerd conform de uitgangspunten Duurzaam Veilig. Wij zijn van mening dat bij de vaststelling van het plan deze garantie gegeven dient te worden. Wij dringen er dan ook op aan dat bij de eventuele (latere) vaststelling van dit plan alle onduidelijkheden zijn weggenomen en de te hanteren ontwerpnormen en inrichtingen eenduidig als randvoorwaarden worden opgenomen.

Antwoord op de zienswijze:
Richting de aannemer worden voorwaarden gesteld om de richtlijnen volgens de principes van Duurzaam Veilig als uitgangspunt te hanteren. Echter blijft overeind dat op die locaties waarbij op basis van goed gefundeerde argumenten toepassing van deze Duurzaam Veilig principes niet mogelijk is, hiervan afgeweken kan worden. Bij deze afwijking dient de verkeersveiligheid gewaarborgd te worden.

Het antwoord biedt geen nieuwe informatie. De door de Fietsersbond gewenste waarborgen worden niet gegeven. Daarmee worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Wij verzoeken u het plan op dit onderdeel te vernietigen.

3. De plannen zijn onevenredig nadelig voor het fietsverkeer
Voor ons oordeel hebben wij maatschappelijke en verkeerskundige voor- en nadelen afgewogen, en dit bezien vanuit het oogpunt van de fietser. Wij constateren dat er voor de fietser amper voordelen te verwachten zijn. Waar wellicht wel voordeel ontstaat, bijvoorbeeld door een meer verkeersluwe situatie, worden er geen garanties geboden dat dit ook gevolgd wordt door passende maatregelen.
Wij constateren tevens dat de algemene balans van de kosten-batenanalyse, zoals deze is gepresenteerd, onvoldoende in het voordeel van aanleg van de Buitenring is. Dit verlaagt onze acceptatiegrens. Als de buitenring zeer veel meerwaarde zou bieden, dan is het gemakkelijker te accepteren dat hier of daar wat moet worden ingeleverd. Het omgekeerde lijkt het geval. De kosten en nadelen zijn groter dan de voordelen die de weg kan gaan bieden.
Het bovenstaande probleem had wellicht minder kunnen zijn als de Buitenring zou worden gecompleteerd met fietspaden zodat ook de verbetering van het netwerk van doorgaande fietsroutes een impuls zou krijgen. Een gewone provinciale weg met twee rijstroken en aan weerszijden vrijliggende fietspaden, had meer kansen geboden en minder barrièrewerking veroorzaakt.

Antwoord op de zienswijze:
De provincie is van mening dat nut en noodzaak van de Buitenring duidelijk zijn en zij verwijst hiervoor onder meer naar het ECORYS-rapport Buitenring Parkstad Limburg - Toetsing op doelbereik & MKBA, zoals bijgevoegd bij het Inpassingsplan. Met de realisatie van de Buitenring wordt beoogd verschillende problemen in Parkstad Limburg op het gebied van onder meer bereikbaarheid, verkeersleefbaarheid, en de verkeersveiligheid tegen te gaan. Zoals uiteengezet in paragraaf 3.3 van het Deelrapport 4A verkeerskundig onderzoek zijn voor het jaar 2025 met behulp van het Verkeersmodel Regio Parkstad
(versie maart 2010) de verkeersintensiteiten op de wegvakken berekend. De verkeersintensiteiten liggen voor het jaar 2025 rond de 25.000 tot 35.000 mvt / etmaal.

In de rapportage Buitenring Parkstad Limburg ‘Toetsing op doelbereik & MKBA’ van ECORYS is getoetst of met de Buitenring aan deze doelstellingen van het project wordt voldaan. De MKBA is opgesteld conform de nationaal voorgeschreven richtlijnen. In deze rapportage is de Buitenring getoetst op de zeven doelstellingen die de provincie Limburg met de realisatie van het project nastreeft en zijn alternatieven voor de Buitenring vergeleken met het voorkeurstracé.
De conclusies van het rapport zijn dat de Buitenring op de meeste punten goed voldoet aan de doelstellingen die met de realisatie van de Buitenring worden nagestreefd. De alternatieven scoren minder in doelbereik en resulteren naar verwachting eveneens in een lagere netto contante waarde en baten-/kostenverhouding. ıDe MKBA laat voorts zien dat de Buitenring een baten-/kostenverhouding heeft van 1,1: de baten zijn tien procent hoger dan de kosten, waarbij de netto contante waarde 43 miljoen Euro positief is.

Het antwoord op onze zienswijze bevat geen nieuwe informatie. De gegeven informatie is onvoldoende overtuigend. Dit geldt in het bijzonder voor verkeersprognoses en de Maatschappelijke Kosten-batenanalyse (zie hierna). Wij handhaven ons standpunt zoals hierboven omschreven.

4. De verkeersprognoses zijn niet transparant en niet aannemelijk
In het Verkeerskundig Onderzoek wordt verwezen naar het geactualiseerde Verkeersmodel Buitenring Parkstad Limburg. Daarbij wordt gesteld dat dit model rekening houdt met de bijgestelde bevolkingsprognoses. Volgens de huidige inzichten gaat de bevolking van Parkstad Limburg terug van nu 252.000 inwoners naar 180.000 inwoners in 2040 (Dagblad De Limburger van 14 juli 2010). Dit is 28,6 % afname. Hoewel er wellicht optimisten zijn die dit proces denken fors te kunnen beïnvloeden, in casu te vertragen, mag, gezien de bevolkingdalingen in het oosten van Duitsland en in Frankrijk, daar niet vanuit worden gegaan.
Desalniettemin wordt met het gehanteerde verkeersmodel geconcludeerd dat het aantal verkeersbewegingen nog fors zal toenemen. Dit is onvoldoende aannemelijk gemaakt. Voor het Verkeersmodel Buitenring Parkstad Limburg zijn aannames gehanteerd (zoals het niet meewegen van de krimpende arbeidsmarkt en de voorkeur om grotere afstanden af te leggen) die onvoldoende zijn onderbouwd of zelfs onvoldoende waarschijnlijk zijn. Dit leidt ertoe dat het omrekenen van de demografische ontwikkelingen naar de mogelijke verkeersintensiteiten inconsequent is. Daarbij is het verkeersmodel onvoldoende transparant gepresenteerd.

In dit verband verwijzen wij naar de Nationale bereikbaarheidskaart (Goudappel Coffeng, 2008, www.bereikbaarheidskaart.nl) die de autonome ontwikkelingen tot 2020 in beeld brengt. Deze studie gaat niet uit van de aanleg van de Buitenring. Uit dit onderzoek blijkt dat er bij autonome ontwikkelingen in Parkstad Limburg geen grote veranderingen zijn te verwachten in de verkeersdrukte tot 2020.

Wij hebben de stellige indruk dat het model Buitenring zo is opgezet dat dit het ‘gewenste resultaat’ geeft, namelijk dat het leidt tot forse verkeerstoenames om daarmee de buitenring te rechtvaardigen. Met andere woorden, er is naar een doel toe geredeneerd. Daarmee is het gehanteerde Verkeersmodel Buitenring Parkstad Limburg onvoldoende betrouwbaar om als een van de belangrijkste onderleggers te dienen voor de aanleg van de Buitenring. Daarbij is dit verkeersmodel wel het meest belangrijke argument voor deze plannen en de hieruit voortkomende maatregelen voor de fietsers. Wij achten deze onvoldoende onderbouwing niet acceptabel.

Antwoord op de zienswijze:
De verkeersontwikkeling is afhankelijk van vele factoren die allemaal in een bepaalde mate en richting invloed hebben. Deze verklarende factoren bepalen samen uiteindelijk hoe de verkeersontwikkeling per saldo uitvalt. Voor het inpassingsplan van de Buitenring is gebruik gemaakt van het verkeersmodel Parkstad Limburg waarbij rekening is gehouden met de ontwikkeling van het aantal inwoners en de leeftijdsopbouw conform de Etil bevolkingsprognose 2008-2040 (januari 2008) volgens het hoge scenario. Zodoende is onder andere rekening gehouden met de vergrijzing en bevolkingskrimp. Met behulp van het verkeersmodel kan op basis van de gehanteerde uitgangspunten een verwachte verkeersontwikkeling per wegvak worden weergegeven. Uit de verkeersprognoses blijkt echter, dat een afnemende bevolkingsomvang niet per definitie leidt tot een algehele afname van verkeersintensiteiten in de regio.

Het antwoord is weinig specifiek, gaat amper in op de aangedragen argumenten en biedt weinig nieuwe informatie. Wij hebben ernstige twijfels bij de gehanteerde uitgangspunten voor en ten gevolge van de vergrijzing en krimp van de bevolking die dienen als een belangrijke peiler voor de verkeersprognoses. Vanwege de te gebrekkige onderbouwing van de verkeersprognoses en het verkeersmodel, bieden deze onvoldoende basis voor de realisatie van de Buitenring.
Theoretisch zou uit oogpunt van fietsbeleid de aanleg van de Buitenring ook bij weinig groei van het autoverkeer nog verdedigbaar zijn als er daarvoor voldoende andere verkeerskundige argumenten zijn. Bijvoorbeeld ter ontlasting van veel drukke erftoegangswegen zodat met de aanleg van de weg sluiproutes kunnen worden geknipt en zo de kleine weggetjes (terug) worden gegeven aan de fietsers (een Houtens model op regionale schaal). Deze wijze van omgaan met fietsverkeer is echter geen onderdeel van beleid: de weg wordt aangelegd, maar er komt geen begeleidend stelsel van autoluwe maatregelen op de fietsroutes of dat wordt overgelaten aan gemeenten.
Wij handhaven ons standpunt zoals hierboven omschreven. Daarbij zijn deze fundamentele gebreken ons inziens voldoende reden om het gehele plan te vernietigen.

Vervolg zienswijze
Het verkeersmodel heeft geleid tot het plan voor de aanleg van een autoweg met 2 x 2 rijstroken. Dit is volgens ons een overgedimensioneerde weg die veel ruimte in beslag neemt en op veel plaatsen een grote barrière vormt. Op een aantal plaatsen ontstaat door het grote ruimtebeslag van de Buitenring plaatsgebrek voor goede fietsvoorzieningen. Ook worden (optimale) maatregelen voor fietsers en ander langzaam verkeer duurder en daardoor deels geschrapt. Er worden omrijroutes voorgesteld of oplossingen voor het fietsverkeer voorgesteld die niet beantwoorden aan Duurzaam Veilig. Een groot aantal van deze oplossingen is voor de Fietsersbond niet acceptabel.

Antwoord op de zienswijze:
In hoofdstuk 3 van het Verkeerskundig onderzoek (deelrapport 4A) is uiteengezet waarom de Buitenring in zijn geheel wordt uitgevoerd als een weg met 2X2 rijstroken en een maximumsnelheid van 100 km/h. De keuze voor dit profiel is ingegeven vanuit argumenten op het gebied van toelaatbare verkeersintensiteiten, het oplossend vermogen van het onderliggend wegennet, herkenbaarheid voor de gebruiker en toekomstvastheid. Vanaf een verkeersintensiteit van ongeveer 23.000 tot 25.000 motorvoertuigen per etmaal (afhankelijk van het aandeel vrachtverkeer en de richtingverdeling in de spitsuren) is vanwege de vereiste capaciteit een weg met 2x2 rijstroken gewenst. Het grootste deel van het traject van de Buitenring overschrijdt de verkeersintensiteit van 23.000 motorvoertuigen per etmaal. Bij een 2x1 profiel zou een snelheidsregime van 80 km/uur toegepast worden. Hierdoor zouden aantrekkelijke alternatieve routes ontstaan over het onderliggende wegennet, waarbij geen gebruik worden gemaakt van de Buitenring. Het oplossende vermogen van de Buitenring wordt hierdoor minder, met gevolgen voor de verkeersleefbaarheid en verkeersveiligheid. Vanwege de herkenbaarheid voor de gebruiker en de logica van de verkeersstructuur is het voorts wenselijk om geen profielwijzigingen per wegvak terealiseren. Ook levert een herkenbare en logische verkeersstructuur een positieve bijdrage aan de verkeersveiligheid. Ook vanwege de toekomstvastheid is het opnemen van een 2x1 profiel niet gewenst. Bij nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen of de aanleg van nieuwe infrastructuur in het gebied is een eventueel noodzakelijke uitbreiding naar een 2x2 profiel extra kostbaar en vaak moeilijk in te passen in de omgeving. Uitvoering van de gehele Buitenring in een 2X2 profiel is gelet op het vorenstaande gerechtvaardigd.

Het antwoord gaat niet in op de negatieve gevolgen van het ruimtebeslag van een 2x2 profiel inclusief de kruisingen plus de bijbehorende ontwerpeisen voor de het fietsverkeer. Deze aspecten, zoals aangedragen in onze zienswijze, worden door de provincie genegeerd, ook in de MKBA. Het behoud van alle kruisende fietsverbindingen dient afwegingsvrij te zijn, daar de claim op de ruimte komt vanuit de autodoorstroming. Herstel van alle kruisende verbindingen op ten minste hetzelfde kwaliteitsniveau dient deel uit te maken van nieuwe auto-infrastructuur. Wij handhaven ons standpunt zoals hierboven omschreven. Wij verzoeken u dan ook om het plan te vernietigen.

5. De Maatschappelijke kosten-batenanalyse
De hoofdreden voor de aanleg van de Buitenring dient naar onze mening een verkeerskundige te zijn. De Buitenring zou veel bestaande verkeersknelpunten in de bebouwde kommen moeten oplossen. Dit is echter onvoldoende het geval. Het aantal structurele verbeteringen in het wegennet is veel beperkter dan verwacht zou mogen worden. Daarnaast zijn er ook door de komst van de Buitenring verslechteringen in het wegennet voorspeld.
De algemene balans (van ± 0,1) voldoet niet aan de hieraan maatschappelijk te stellen ‘multiplier’, die meer dan 2 zou moeten zijn. Wij verwachten dat als de grote bedragen die voor de Buitenring gereserveerd zijn op een andere wijze beschikbaar worden gesteld aan verkeer en economie, dat dan hiermee een hoger verkeerskundig en maatschappelijk rendement wordt verkregen. Daarbij is een aantal nadelen en kostenposten (bijvoorbeeld nadelen voor omrijden, wachten voor verkeerslichten, de landschapsbeleving van recreatief fietsverkeer) niet of onvoldoende meegewogen in de algemene kosten-batenanalyse.
Met name de kosten voor de maatregelen aan het gemeentelijk wegennet ten behoeve van de fietsers zijn niet in de investeringskosten van de Buitenring opgenomen en blijken voor rekening van de betreffende gemeenten te komen. Het voorliggende ontwerpplan biedt daarmee geen enkele waarborg dat deze noodzakelijke maatregelen ook zullen worden uitgevoerd. Dit achten wij onaanvaardbaar. Bij de vaststelling van de plannen voor de Buitenring dienen deze garanties wel gegeven te zijn en dienen de kosten hiervan in de begroting van de Buitenring te worden opgenomen.

Antwoord op de zienswijze:
De provincie is van mening dat nut en noodzaak van de Buitenring duidelijk zijn en zij verwijst hiervoor onder meer naar het ECORYS-rapport Buitenring Parkstad Limburg - Toetsing op doelbereik & MKBA, zoals bijgevoegd bij het Inpassingsplan. Met de realisatie van de Buitenring wordt beoogd verschillende problemen in Parkstad Limburg op het gebied van onder meer bereikbaarheid, verkeersleefbaarheid, en de verkeersveiligheid tegen te gaan. Zoals uiteengezet in paragraaf 3.3 van het Deelrapport 4A verkeerskundig onderzoek zijn voor het jaar 2025 met behulp van het Verkeersmodel Regio Parkstad (versie maart 2010) de verkeersintensiteiten op de wegvakken berekend. De verkeersintensiteiten liggen voor het jaar 2025 rond de 25.000 tot 35.000 mvt / etmaal.
In de rapportage Buitenring Parkstad Limburg ‘Toetsing op doelbereik & MKBA’ van ECORYS is getoetst of met de Buitenring aan deze doelstellingen van het project wordt voldaan. De MKBA is opgesteld conform de nationaal voorgeschreven richtlijnen. In deze rapportage is de Buitenring getoetst op de zeven doelstellingen die de provincie Limburg met de realisatie van het project nastreeft en zijn alternatieven voor de Buitenring vergeleken met het voorkeurstracé. De conclusies van het rapport zijn dat de Buitenring op de meeste punten goed voldoet aan de doelstellingen die met de realisatie van de Buitenring worden nagestreefd. De alternatieven scoren minder in doelbereik en resulteren naar verwachting eveneens in een lagere netto contante waarde en baten- /kostenverhouding. De MKBA laat voorts zien dat de Buitenring een baten- /kostenverhouding heeft van 1,1: de baten zijn tien procent hoger dan de kosten, waarbij de netto contante waarde 43 miljoen Euro positief is. De provincie wijst in dit verband op het feit dat zij initiatiefnemer van het project is. In hoofdstuk 9 van de toelichting op het Inpassingsplan is uiteen gezet dat naast de provincie en de Parkstadgemeenten het Rijk en de Minister van Verkeer en Waterstaat bij zullen dragen in de kosten voor de realisatie van het project. Tussen de provincie en de Parkstadgemeenten zijn financieringsovereenkomsten gesloten. Ook zijn inmiddels subsidieaanvragen toegekend, zodat het inpassingsplan economisch uitvoerbaar kan worden geacht.

Het antwoord gaat onvoldoende in op onze zienswijze. Het bevat vooral al beschikbare informatie en is een bevestiging van het standpunt van de Fietsersbond dat de maatschappelijke baten gering zijn en dat de aanleg van de Buitenring onvoldoende rendement biedt. In het antwoord wordt niet ingegaan op de negatieve effecten voor het fietsverkeer, die in de kosten-batenanalyse meegenomen zouden moeten zijn, alsmede de kosten voor de noodzakelijke aanvullende voorzieningen in het gemeentelijke wegennet. Als het project daarmee te duur wordt vanwege de noodzakelijke aanvullende maatregelen, en als ook alle negatieve effecten bij de baten waren meegenomen, dan zou blijken dat het plan niet maatschappelijk rendabel is. Wij handhaven ons standpunt zoals hierboven is omschreven en in bijlage 2 in concrete voorbeelden is beschreven, en verzoeken u het plan in zijn geheel te vernietigen.

6. Opsomming van nadelen voor fietsers
De Buitenring wordt een autoweg. Deze voorzieningen en investeringen komen niet of slechts zeer indirect ten goede van fietsers. Het belang van fietsers bij deze weg is daardoor uitermate gering. Het bevreemdt in ieder geval dat in deze tijd een dergelijke omvangrijk project wordt voorgesteld zonder multifunctioneel doel. In de beleving van fietsers wordt deze eenzijdige verbetering als extra negatief ervaren omdat het strijdig is met het algemene beleidsstreven dat het fietsverkeer (en het openbaar vervoer) moet worden gestimuleerd en niet het optimaal faciliteren van het gebruik van de auto.
De belangrijkste nadelen voor fietsers hebben te maken met de barrièrewerking van de Buitenring ofwel problemen bij het kruisen van de Buitenring.

In de antwoorden op de zienswijze wordt niet op het bovenstaande ingegaan. De Fietsersbond vindt het een onacceptabele omissie dat het plan voor de Buitenring erg eenzijdig is, geen multifunctioneel doel heeft en dat de Ladder van Verdaas niet wordt toegepast (en hiermee het stimuleren van alternatieven zoals openbaar vervoer en langzaam verkeer niet is geïntegreerd). Dit is voor ons voldoende reden om u te verzoeken het gehele plan te vernietigen.

6a. Omrijden
Omdat de Buitenring bestaande infrastructuur gaat doorsnijden, zullen fietsers op veel plaatsen een langere route krijgen en dus moeten omrijden. Een aantal wegen zal op de Buitenring doodlopen en dus niet meer beschikbaar zijn voor doorgaand fietsverkeer. Andere wegen zullen worden afgeleid en vervolgens over een bepaalde afstand parallel aan de Buitenring worden geleid tot een kruispunt of brug. Ook bij kruispunten met de Buitenring wordt fietsverkeer om de op- en afritten geleid, waar men nu gewoon rechtdoor kan rijden.
Op deze wijze zullen talrijke fietsers gedurende tientallen jaren op nadelige wijze met de Buitenring worden geconfronteerd. Het treft alle fietsers rondom Parkstad Limburg (woon-werkverkeer, scholieren, boodschappen doen, recreatieve fietsers, enzovoort), maar ook veel ander langzaam verkeer. Het betekent vaak enkele honderden meters omrijden, wat zich ook vertaalt in een langere reistijd. Dit negatieve aspect van de Buitenring dient ook in de kosten-batenanalyse te worden meegenomen. Nu wordt de nadruk gelegd op de kortere reistijden voor snelverkeer, dit voordeel wordt waarschijnlijk in belangrijke mate teniet gedaan door de langere reistijden voor fietsers e.d.

Antwoord op de zienswijze:
Bij de afwegingen die zijn gemaakt is getracht omrijdbeweging te minimaliseren en tussen belangrijke herkomsten en bestemmingen omrijden (ten opzichte van de huidige situatie) geheel te vermijden.

Het antwoord geeft slechts een punt van overweging weer. Hierbij is het resultaat van de gemaakte afwegingen niet duidelijk, behalve dan dat de constateringen van de Fietsersbond niet worden weerlegd. “Het geheel vermijden van omrijden tussen belangrijke herkomsten en bestemmingen ten opzichte van de huidige situatie” is op diverse plaatsen niet gelukt. Wij handhaven ons standpunt zoals hierboven omschreven.

6b. Beleving van het landschap
Veel mensen genieten van het landschap door er te fietsen of te wandelen. Voor deze mensen wordt de Buitenring een storend object in het landschap. Dit treft veel mensen die graag in de stadsrand recreëren door een ommetje te fietsen of te wandelen in de groene omgeving nabij de woongebieden. Ook vermindert de aantrekkelijkheid van het landschap voor toeristisch – recreatief fietsen. Deze negatieve aspecten van de Buitenring dienen ook in de kosten-batenanalyse te worden meegenomen.

Antwoord op de zienswijze:
De provincie is van mening dat nut en noodzaak van de Buitenring duidelijk zijn en zij verwijst hiervoor onder meer naar het ECORYS-rapport Buitenring Parkstad Limburg - Toetsing op doelbereik & MKBA, zoals bijgevoegd bij het Inpassingsplan. Met de realisatie van de Buitenring wordt beoogd verschillende problemen in Parkstad Limburg op het gebied van onder meer bereikbaarheid, verkeersleefbaarheid, en de verkeersveiligheid tegen te gaan. Zoals uiteengezet in paragraaf 3.3 van het Deelrapport 4A verkeerskundig onderzoek zijn voor het jaar 2025 met behulp van het Verkeersmodel Regio Parkstad (versie maart 2010) de verkeersintensiteiten op de wegvakken berekend. De verkeersintensiteiten liggen voor het jaar 2025 rond de 25.000 tot 35.000 mvt / etmaal.

In de rapportage Buitenring Parkstad Limburg ‘Toetsing op doelbereik & MKBA’ van ECORYS is getoetst of met de Buitenring aan deze doelstellingen van het project wordt voldaan. De MKBA is opgesteld conform de nationaal voorgeschreven richtlijnen. In deze rapportage is de Buitenring getoetst op de zeven doelstellingen die de provincie Limburg met de realisatie van het project nastreeft en zijn alternatieven voor de Buitenring vergeleken met het voorkeurstracé. De conclusies van het rapport zijn dat de Buitenring op de meeste punten goed voldoet aan de doelstellingen die met de realisatie van de Buitenring worden nagestreefd. De alternatieven scoren minder in doelbereik en resulteren naar verwachting eveneens in een lagere netto contante waarde en baten- /kostenverhouding. De MKBA laat voorts zien dat de Buitenring een baten- /kostenverhouding heeft van 1,1: de baten zijn tien procent hoger dan de kosten, waarbij de netto contante waarde 43 miljoen Euro positief is.

Dit antwoord is al eerder gegeven en gaat in het geheel niet in op onze zienswijze. Wij vinden dat het antwoord een bevestiging van ons standpunt is. Het gebied is al zwaar verstedelijkt en het is denkbaar dat mensen steeds meer gedwongen worden de auto te gebruiken om nog landschap te kunnen bereiken. Wij handhaven derhalve ons standpunt zoals hierboven omschreven.

6c. Bruggen over de Buitenring
Daar waar de fietsers de Buitenring kunnen kruisen via een brug (dus zonder op- en afritten), zijn amper problemen te verwachten. De bruggen dienen wel ingericht te worden volgens de uitgangspunten van Duurzaam Veilig. In het buitengebied bij een weg met maximum snelheid van 80 km/uur en binnen de bebouwde kom bij een maximumsnelheid van 50 km/uur dient dit te gebeuren met vrijliggende fietspaden. Er kan in een aantal gevallen gekozen worden voor fietsstroken van voldoende breedte (minstens 1,30 m aan weerszijden). Buiten de bebouwde kom dient de maximumsnelheid dan 60 km/uur te zijn. Wel dienen op- en afritten van bruggen geen hoger hellingspercentage dan 3 % te krijgen.

Antwoord op de zienswijze:
Aan de aannemer worden voorwaarden gesteld om de richtlijnen volgens de principes van Duurzaam Veilig als uitgangspunt te hanteren. Op die locaties waarbij op basis van goed gefundeerde argumenten toepassing van deze Duurzaam Veilig-principes niet mogelijk is, zal maatwerk plaatsvinden. Bij deze afwijking dient de verkeersveiligheid gewaarborgd te worden.

Het antwoord biedt geen nieuwe informatie. De door de Fietsersbond gewenste waarborgen worden niet gegeven. Door het bieden van de mogelijkheid tot afwijken van het beleid (‘maatwerk’) worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Wij verzoeken u het plan op dit onderdeel te vernietigen.

6d. Kruising van de op- en afritten van de Buitenring
Waar het fietsverkeer niet wordt omgeleid, zal het de op- en afritten moeten kruisen. Dit zijn altijd gevaarlijke conflictpunten en daarmee vormen deze een groot nadeel van de Buitenring voor het fietsverkeer. De Fietsersbond staat erop dat dit nadeel wordt geminimaliseerd, waarbij de oplossingen niet ten koste gaan van een veilige en gemakkelijke oversteekbaarheid voor de fietser.

Antwoord op de zienswijze:
De fietsoversteken over de op- en afritten zullen worden ingepast met inachtneming van de uitgangspunten van Duurzaam Veilig. Voorstel: de zienswijze op dit onderdeel ongegrond te verklaren.

Het antwoord gaat niet in op het nadeel van de Buitenring als extra barrière. Daarbij is het opvallend dat dit onderdeel van de zienswijze ongegrond wordt verklaard terwijl het antwoord een toezegging is die tegemoet komt aan gestelde inrichtingseisen in de zienswijze.

• Bij turborotondes dient er altijd gekozen te worden voor een ongelijkvloerse kruising voor de fietsers. Omdat het hier een nieuwe weg betreft, zal de Fietsersbond hierin geen concessies doen.

In het antwoord op de zienswijze wordt hier niet op ingegaan. Dat houdt in dat er bij een eventuele aanleg van turborotondes niet de garantie wordt gegeven dat er voor fietsers ongelijkvloerse kruisingen zullen worden aangelegd. De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt.

• Bij gewone rotondes buiten de bebouwde kom, zijn vrijliggende fietspaden vereist. De voorkeur gaat uit naar vrijliggende fietspaden aan weerszijden van de weg. Indien en vooral waar de op- en afritten aan één zijde liggen (bij een ‘halve Haarlemmermeer’ – aansluiting) kan ook gekozen worden voor een tweerichtingen fietspad aan de andere zijde. Er dienen wel verderop langs de fietsroute veilige oversteekmogelijkheden te worden gerealiseerd.

Antwoord op de zienswijze:
De rotondes buiten de bebouwde kom worden voorzien van vrijliggende fietspaden. De afweging om deze fietspaden aan beide zijde in één richting naast de rotonde te leggen of aan één zijde in tweerichting is afhankelijk van de specifieke situatie. Ruimtelijke inpassingsmogelijkheden en verkeersveiligheid zijn hierbij de belangrijkste afwegingscriteria.

In beginsel kan worden ingestemd met dit antwoord. Het kan voor de fietsroute als geheel soms nodig zijn om toch voorlangs op- en afritten te moeten, namelijk als de hele fietsroute ook elders al aan die kant ligt of daar als geheel het beste ligt (gelet op kruisingen verderop). Het is dan ook mogelijk de nadelen te compenseren met fietsvriendelijke verkeerslichten en/of met voorrang voor de fietsroute.
Te allen tijde dienen de gekozen maatregelen te worden uitgevoerd conform de uitgangspunten van Duurzaam Veilig. Deze garantie wordt hier vooralsnog niet geboden. Daarnaast handhaaft de Fietsersbond zijn zorgen dat bij fietspaden aan één zijde met twee rijrichtingen ook weer goede oversteekmogelijkheden worden gecreëerd, waar het fietsverkeer weer aan twee zijden langs de weg plaatsvindt.

• Bij rotondes binnen de bebouwde kom, zeker waar ook regelmatig vrachtverkeer komt, hebben wij de voorkeur voor vrijliggende fietspaden, met de aanvullende voorwaarde dat fietsers hier ook voorrang krijgen.

Antwoord op de zienswijze:
Aangezien deze constatering conform de uitgangspunten van Duurzaam Veilig is delen wij dit standpunt, met dien verstande dat voor specifieke situaties maatwerk geboden moet worden.

In beginsel kan worden ingestemd met het eerste deel dit antwoord. Wat betreft het eventuele maatwerk is het antwoord onvoldoende duidelijk. De door de Fietsersbond gewenste waarborgen worden niet gegeven. Daarmee worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad.

• De keuze voor verkeersregelinstallaties heeft als voordeel dat hiermee de kruisbaarheid van de op- en afritten veiliger wordt. Echter, waarschijnlijk wordt er gekozen voor een cyclus van 2 minuten die optimaal zal zijn afgesteld voor een goede doorstroming van het snelverkeer. Dit is verre van aantrekkelijk voor fietsers, zeker als ze bij een kruispunt zowel een verkeerslicht bij de oprit als bij de afrit krijgen. Dit houdt in dat de wachttijden op kunnen lopen tot 2 maal 2 minuten. De praktijk wijst uit dat (veel) fietsers het verkeerslicht zullen negeren. Dit kan worden verminderd door een betere afstemming op de snelheid van de fietsers en door wachttijdsignalering. Overigens zou de gemiddeld langere reistijd en het mindere comfort voor de fietser voor fietsers ook meegeteld moeten worden in de algemene kosten-batenanalyse.

Antwoord op de zienswijze:
Wij streven naar een optimale afstelling van de verkeerslichten voor alle groepen verkeersdeelnemers.

Het antwoord is te vrijblijvend en creëert weinig duidelijkheid voor de handelwijze bij de uitvoering. Er wordt geen indicatie gegeven dat de zienswijze van de Fietsersbond zal worden gevolgd. Het is heel redelijk om te verlangen dat vooraf de gevolgen voor de fietser van de Buitenring op dit punt worden verzacht met een toezegging dat roodtijden bij op- en afritten voor de fietser nergens boven de minuut zullen oplopen. De provincie is nalatig door een redelijk verzoek zo af te doen.
De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt. De door de Fietsersbond gewenste waarborgen worden niet gegeven. Daarmee worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Wij verzoeken u het plan op dit onderdeel te vernietigen.

6e Aanpassingen aan het lokale wegennet
Door de aanleg van de Buitenring veranderen ook verkeersstromen in het lokale wegennet. Hierdoor zal het wegennet op veel plaatsen moeten worden aangepast. Voor de fietsers dienen deze aanpassingen zonder uitzondering plaats te vinden conform de uitgangspunten van ‘Duurzaam Veilig’. Een minder veilige en comfortabele inrichting en zeker verslechteringen ten opzichte van de huidige situatie worden niet geaccepteerd. In de gepresenteerde tekeningen wordt deze duidelijkheid niet altijd geboden. (Zie ook punt 2.) De kosten voor de aanpassingen van het wegennet dat beïnvloed wordt door de Buitenring dienen in de begroting van de Buitenring te worden opgenomen.

Antwoord op de zienswijze:
Daar waar aanpassingen plaatsvinden op het lokale wegennet wordt ook aandacht geschonken aan de positie van de fietser. Bij deze aanpassingen zijn de uitgangspunten van Duurzaam Veilig leidend. Het betreft aanpassingen bij die locaties die significant en direct beïnvloed worden door de Buitenring.

Het antwoord gaat onvoldoende in op de zienswijze en creëert weinig duidelijkheid voor de handelwijze bij de uitvoering. ‘Aandacht schenken’ en ‘leidend zijn’ van uitgangspunten bieden geen waarborgen. Er wordt geen indicatie gegeven dat de zienswijze van de Fietsersbond zal worden gevolgd en dat verslechteringen zullen worden voorkomen of door afdoende maatregelen worden gecompenseerd. Omdat met de noodzakelijk geachte aanpassingen kosten zijn gemoeid, dient hier in de begroting rekening mee te worden gehouden.
De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt. Omdat de door de Fietsersbond gewenste waarborgen niet worden gegeven, worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Wij verzoeken u het plan op dit onderdeel te vernietigen.

7. Voorstel van de Fietsersbond
Hoewel wij van mening zijn dat een algemene heroverweging van deze plannen noodzakelijk is, geven wij wel hierbij enkele adviezen.
a. Maak een betere analyse van de verkeersontwikkelingen in de komende 20 – 30 jaar.
b. Zorg vooralsnog voor het selectief oplossen van bestaande verkeerskundige knelpunten. Gebruik daarnaast de aanpak van de Ladder van Verdaas en in het bijzonder de combinatie van maatregelen en met de optimalisatie van het fietsgebruik en het openbaar vervoer.
c. Overweeg de aanleg van de tweestrokenweg van de Randweg ter hoogte van Mariarade tot de Streekweg S20 (N276), zo veel mogelijk over bestaande tracés, en alleen ter vervanging van wegen in de bebouwde kom die daadwerkelijk hierbij baat hebben (bijvoorbeeld een deel van de Randweg en de Paterweg in Hoensbroek en de Trichterweg in Treebeek).
d. Ontwerp in alle gevallen oplossingen die geen nadelige gevolgen hebben voor langzaam verkeer en in het bijzonder voor fietsverkeer.

In de antwoorden op de zienswijze wordt niet ingegaan op deze punten. Wel constateren wij dat er geen sprake is geweest van een algemene heroverweging. De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt.
Uit de uitwisseling van argumenten onder 6. en het niet reageren op het gestelde onder 7. blijkt dat de provincie de noodzaak van de weg niet wenst af te wegen tegen nadelen voor het fietsverkeer, zelfs niet op de het argument verkeersveiligheid, die deels mogelijk niet oplosbaar zijn. Er moet in de uitwerkingspraktijk maar blijken wat er voor de fiets nog haalbaar is. Dit vatten wij op als een onzorgvuldige belangenafweging, een onzorgvuldige besluitvorming en daarmee als onbehoorlijk bestuur. Juist inzicht in de totaliteit van dergelijke effecten vooraf had in een fietseffectrapport moeten worden gepresenteerd.

Omdat er naar onze mening sprake is van een onvoldoende onderbouwd plan, waarbij onvoldoende waarborgen worden geboden dat het plan de belangen van de fietsers door verbeteringen achteraf nog afdoende wordt verbeterd, verzoeken wij u het besluit van PS te vernietigen.

Ten Esschen – Heerlen, 4 januari 2011.

Buitenring: belangrijkste knelpunten voor fietsverkeer.

2011-01-04T21:36:00.002+01:00

Bijlage 2

De belangrijkste te verwachten knelpunten voor het fietsverkeer

Volgens de gepresenteerde plannen zal er voor het fietsverkeer een aantal knelpunten en ongewenste situaties ontstaan. Deze knelpunten zijn deels het gevolg van de aanpassingen in het lokale wegennet. Wij zijn van mening dat de oplossingen en de hiervoor te nemen maatregelen bekend moesten zijn als de plannen voor de Buitenring worden vastgesteld.

1. Ontsluitingsweg Nuth nabij de aansluiting van de Buitenring op de A76
Volgens de voorliggende plannen krijgt de Reijmersbekerweg een veel zwaardere verkeersfunctie omdat het een ontsluitingsweg wordt voor de kern Nuth op de A76. Uit de plannen blijkt dat deze weg geen adequate fietsvoorzieningen krijgt in de vorm van vrijliggende fietspaden (of desnoods een enkelzijdig tweerichtingen fietspad). Dit is niet acceptabel. De Reijmersbekerweg is de enige fietsverbinding tussen de kernen Nuth en Schinnen. Het mogelijkerwijze omleiden van fietsers via bedrijventerrein de Horzel is voor de Fietsersbond geen optie vanwege de grote omweg ten opzichte van de gestrekte route nu en het risico dat op het bedrijventerrein zelf vrachtverkeer en fietsverkeer dreigen te worden vermengd. Deze omissie dient te worden hersteld voordat het plan wordt vastgesteld.

Antwoord op de zienswijze:
Het Inpassingsplan is na een zorgvuldige belangenafweging in de zin van artikel 3:4 Awb vastgesteld. Het tracé van het Buitenring is vastgesteld op basis van uitvoerige variantenstudies, waarbij de (dikwijls conflicterende) aspecten van de Buitenring zijn afgewogen. Het is echter onmogelijk te voorkomen dat in bepaalde, individuele gevallen belangen worden geschaad. Vanzelfsprekend hebben wij geprobeerd om schade zo veel mogelijk te voorkomen c.q. te beperken.
Wij zijn van mening dat wij valide argumenten hebben voor de planontwikkeling ter plaatse en dat er sprake is van een planologisch verantwoorde ontwikkeling. Wij achten de in het inpassingsplan voorziene ontwikkeling niet in strijd met een goede ruimtelijke ordening. Wij zijn de mening toegedaan dat wij bij de afweging van de betrokken belangen in redelijkheid een groter gewicht hebben toegekend aan het belang dat gediend is met de aanleg van de Buitenring Parkstad Limburg boven de individuele belangen van reclamant.
De inpassing van de fietsverbinding via de Reijmersbekerweg is zorgvuldig afgewogen. Het resultaat betreft een vrijliggende verbinding, enkelzijdig tweerichtingen fietspad, langs een groot deel van de Reijmersbekerweg die de omrijdbeweging voor de fietser minimaliseert. De beperkende factor in deze afweging voor deze verbinding heeft voornamelijk betrekking op ruimtelijke en technische beperkingen, waardoor dit fietspad niet geheel doorgetrokken kon worden langs de Reijmersbekerweg. Het laatste deel van de fietsvoorziening loopt daardoor via de industrieweg om vervolgens verkeersveilig aan te sluiten op een vrijliggende fietsvoorziening richting Nuth.

PS kunnen niet anders dan spreken van een zorgvuldige belangenafweging, maar in de zienswijze is geen sprake van belangen van individuele gevallen en individuele belangen van reclamant. Reclamant vertegenwoordigt de Fietsersbond, een vereniging met 35.000 leden, die opkomt voor de belangen van fietsers over het algemeen. En bij deze situatie zijn dat duizenden fietsers, waarvan honderden die deze route dagelijks / regelmatig rijden als woon-werk- of woon-schoolroute. Daarbij is geen indicatie gegeven of de omrijroute voor fietsers over de Industriestraat daadwerkelijk een veilig vrijliggend fietspad krijgt om mogelijke conflicten met vrachtverkeer te minimaliseren. Hier is sprake van het onvolledig oplossen van een te verwachten knelpunt voor het fietsverkeer. Wij achten de geschetste belangenafweging van PS dan ook uiterst onzorgvuldig.
Voor het overige biedt het antwoord geen nieuwe informatie. De door de Fietsersbond gewenste wijziging wordt niet overgenomen. Daarmee worden de belangen van de fietsers onvoldoende gediend en waarschijnlijk onevenredig geschaad. De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt. Wij verzoeken u dan ook om het plan op dit onderdeel te vernietigen.

2. De route Schuureikenweg – Naanhofsweg
De Naanhofsweg krijgt een ongekend forse toename van verkeer, terwijl deze weg nu al erg onoverzichtelijk is, er vaak te hard wordt gereden en geen adequate fietsvoorzieningen heeft. Dit is niet acceptabel zonder de garantie dat hier een vrijliggend fietspad wordt gecreëerd.
De route Schuureikenweg – Naanhofsweg krijgt bij de kruising met de Buitenring een forse omweg met extra hoogteverschillen. Niet duidelijk is of er een veilige oversteek van de op- en afritten komt.

Antwoord op de zienswijze:
De verwachte verkeersintensiteit op de Naanhofsweg bedraagt volgens de prognose ongeveer 2.000 mvt./etm. Bij deze intensiteit bestaat er voor een erftoegangsweg geen noodzaak om aanvullende fietsvoorzieningen te treffen. De fietstoversteken bij de op- en afritten van de Buitenring worden uitgevoerd volgens de richtlijnen van Duurzaam Veilig.

In het antwoord wordt voorbij gegaan aan het feit dat de Naanhofsweg nu gemiddeld 100 voertuigbewegingen per dag heeft. De Buitenring zorgt voor een verhoging met bijna 2000%. Deze weg is smal en ligt over een behoorlijke afstand in steile hellingen en heeft onoverzichtelijke bochten. Op de Naanhofsweg leidt elke ontmoeting met of bij inhalen door autoverkeer tot een confrontatie. In dit heuvelachtig terrein met bochten in de weg is de rijtaak van fietsers in ontmoetingen met auto’s extra zwaar. Omdat de weg nu al een knelpunt is vanwege mogelijk ‘klemrijden’ van fietsers, is elke toevoeging van autoverkeer te veel. Met deze toename in de verkeersintensiteit is er sprake van een continue onveilige situatie, die adequate maatregelen vereist. Wellicht is een verbod op gemotoriseerd verkeer vereist (met uitzondering van bestemmingsverkeer).
Er wordt niet ingegaan op het feit dat de route Schuureikenweg – Naanhofsweg bij de kruising met de Buitenring een forse omweg met extra hoogteverschillen krijgt. De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt.
De Fietsersbond stemt in met de toezegging dat de op- en afritten van de Buitenring hier worden uitgevoerd volgens de richtlijnen Duurzaam Veilig.

3. De route Hoensbroek – Amstenrade via de Allee
Voor fietsers gaat deze route ingrijpend veranderen. Nu liggen langs de Allee aan weerszijden vrijliggende fietspaden. Volgens het plan wordt dit een eenzijdig tweerichtingen fietspad dat met een omweg en een brug de Buitenring kruist. Aandachtspunten zijn de bochtstralen voor fietsers en de overzichtelijkheid van dit fietspad plus het beperkt houden van de hellingshoek naar de fietsbrug toe. De breedte van dit fietspad dient 4 meter te worden, mede omdat er veel scholieren gebruik van maken.

Tevens wordt er informatie geboden over het wijzigen van de kruising Allee – Trichterweg – Akerstraat-Noord – Patersweg in een turborotonde. Fietsers dreigen hier uit de voorrang te worden gehaald, waarbij er zelfs geen rechtstreekse oversteek meer kan plaatsvinden maar een met haakse hoeken. Deze oplossing is bijzonder fietsonvriendelijk. Omdat in de directe nabijheid van deze kruising een grote middelbare school ligt, is deze oplossing absoluut onvoldoende. Dat geldt in het bijzonder voor de fietsers die richting Amstenrade moeten. Daarbij komt dat deze kruising nog onlangs is gereconstrueerd met een naar volle tevredenheid functionerende verkeersregelinstallatie met voor de fietsers een wachttijdsignaleringssysteem. Als hier de keuze voor een turborotonde wordt gehandhaafd, dan dient hier ook gekozen te worden voor een ongelijkvloerse kruising voor fietsers. Vervalt de keuze voor een turborotonde, dan volstaan vrijliggende fietspaden, deels in twee richtingen, met voorrang voor de fietsers.
Het is overigens onduidelijk tot wiens verantwoordelijkheid de aanpassing van deze kruising wordt gerekend, de gemeente Heerlen of de Provincie Limburg en of deze bij dit plan behoort.
Ook dient er nog nabij de Hagendoornweg een veilige oversteek te worden gerealiseerd voor de fietsers richting Amstenrade.

Antwoord op de zienswijze:
Ten aanzien van het ontwerp (onder andere het hoogteverschil, de breedte en de
boogstralen) van de fietsbrug zullen de uitgangspunten volgende de principes van Duurzaam Veilig worden gehanteerd. Het voorstel van de fietsvoorziening over de Trichterweg-Patersweg is tot stand gekomen na een zeer zorgvuldige afweging. Een VRI geregelde kruising zou voor wat betreft inpassing een te grote ruimtelijke impact hebben. Een turborotonde is wel inpasbaar. Het fietsverkeer wordt uit de voorrang gehaald om te
voorkomen dat voorrang voor de fietsers, terugslag op de rotonde tot gevolg heeft en om afdekkingsongevallen te voorkomen. Ook het ongelijkvloers kruisen van de weg bleek geen reële optie vanwege de beperkt aanwezige ruimte om het hoogteverschil te overbruggen.

Het antwoord licht alleen de gemaakte keuze toe en biedt geen nieuwe informatie. Er wordt niet ingegaan op de inrichtingsaspecten van het fietspad voor de route Hoensbroek – Amstenrade plus de oversteken van fietspaden aan weerszijden van de Allee naar het fietspad in twee richtingen.

Het plan voor een turborotonde op de kruising Allee – Trichterweg – Akerstraat-Noord – Patersweg is een eenduidige en onacceptabele verslechtering van de verkeerssituatie voor fietsers. Naar verwachting draait het eindresultaat uit op een blijvend knelpunt in het regionale routenet fiets. Het uit de voorrang halen van fietsers binnen de bebouwde kom is strijdig met het gangbare beleid in Heerlen, die wegbeheerder is. Het snelverkeer is het gewend rekening te houden met veel fietsers vanwege de middelbare school St. Janscollege in de directe nabijheid.
De negatieve gevolgen van de aanleg van de Buitenring worden hier afgewenteld op het doorgaande fietsroutenetwerk. De bewering dat de provincie zorgvuldig naar de oplossing heeft gekeken doet aan het eindresultaat niet af. Deze blijkbaar onvermijdelijke negatieve uitkomst voor het fietsverkeer op dit cruciale punt in het routenet fiets had zwaarder moeten bijdragen in de totaalafweging van de realiseerbaarheid van dit plan. Maar de gevolgen voor het fietsverkeer worden door PS op de koop toe genomen.
De Fietsersbond handhaaft hier zijn standpunt. Wij verzoeken u dan ook om het plan op dit onderdeel te vernietigen.

4. De route Esschenweg – Brommelen – Hellebroek – Nuth en de route Esschenweg – Terlindenweg – Klinkertstraat
Beide routes krijgen als gevolg van de Buitenring veel meer dan 1000 voertuigbewegingen per dag extra belasting. Er is sprake van verhoging van de verkeersintensiteit van 50 – 270 %. Deze wegen zijn deels 30 km weg en (school)fietsroute en behoren gedeeltelijk tot het provinciale fietsroutenetwerk. Andere delen van deze routes (Laarderweg, oostelijk deel Terlindenweg) voldoen nu al niet aan de inrichtingseisen voor Duurzaam Veilig. Deze toenames van verkeer en onveiligheid zijn niet acceptabel. Bijkomende problemen zijn de verhoudingsgewijs grote aandelen van zwaar vrachtverkeer en landbouwverkeer, en als er een file staat op de Antwerpseweg – Keulseweg (N281), (dat komt regelmatig voor), dan worden deze routes extra zwaar belast met sluipverkeer.

De provincie is voornemens om de aansluiting van de Buitenring op de A76 gelijktijdig aan te leggen met de Buitenring zelf. PS hebben wel de mogelijkheid gecreëerd dat de bestaande opritten bij Nuth langer in gebruik blijven. Daarbij heeft PS de beslissing over het al dan niet sluiten van deze op- en afritten overgelaten aan Rijkswaterstaat.
Deze opstelling biedt geen garantie dat de op- en afritten bij Nuth niet alsnog worden gesloten als de Buitenring inclusief de aansluiting op de A76 zijn gerealiseerd. Het vastgestelde plan biedt namelijk nog uitdrukkelijk de mogelijkheid tot sluiting van deze op- en afritten. De gevreesde extra verkeersbelasting op de bovengenoemde wegen is dus niet met zekerheid van de baan. Ook anderszins hebben PS niet aangegeven hoe deze negatieve effecten worden voorkomen.
Omdat het vastgestelde plan in dezen onvoldoende waarborgen biedt, verzoekt de Fietsersbond u om dit onderdeel te vernietigen.

Antwoord op de zienswijze:
De route Hellebroek, Laar, Brommelen krijgt door de aanleg van de Buitenring te maken met een verkeerstoename. Uit onderzoek blijkt dat deze verkeertoename wordt veroorzaakt door lokaal verkeer vanuit de kern van Nuth met een bestemming in Hoensbroek of Heerlen of vice versa. Er is dus geen sprake van sluipverkeer op deze wegen van verkeer zonder herkomst of bestemming in Nuth. Wanneer de toename voor de gemeente Nuth ongewenst is, zijn in de tracénota/MER oplossingen aangedragen om deze verkeerstoename in te perken. Te denken valt aan een verkeerskundige knip voor gemotoriseerd verkeer bij Laar, of het openhouden van de halve zuidelijke aansluiting van Nuth. Deze maatregelen hebben echter naast voordelen voor Hellebroek, Laar en Brommelen, negatieve effecten voor de andere wegen in Nuth doordat het daar dan weer drukker wordt; juist daar waar de voordelen optreden in het voorliggende plan. De eventueel toe te passen maatregel is derhalve een keuze voor de verantwoordelijke wegbeheerders, zijnde de gemeente Nuth en/of Rijkswaterstaat. In dit kader zal overleg plaatsvinden met de provincie Limburg. Bij eventueel te treffen maatregelen dient de positie van fietsverkeer nadrukkelijk meegenomen te worden.

In het antwoord wordt erkend dat er een grote toename van verkeer zal plaatsvinden van Nuth naar Hoensbroek en Heerlen over deze routes. Tevens bewijst deze problematiek dat de aanleg van de Buitenring ongewenste neveneffecten heeft die moeilijk oplosbaar zijn. PS gaan er blijkbaar vanuit dat die neveneffecten dan maar moeten worden geaccepteerd. De zienswijze van de Fietsersbond wordt ongegrond verklaard. Dat kan niet anders inhouden dat de provincie vindt dat ze genoeg doet voor de fietsers en dat anderen maar moeten uitzoeken hoe ze de gevolgen van de Buitenring oplossen.
De Fietsersbond vindt dat het nu voorliggende door PS vastgestelde plan deze problemen veroorzaakt en open laat of er adequate maatregelen tegen worden getroffen. Dit creëert onduidelijkheid en rechtsonzekerheid. Wij vinden dat de instantie die met een plan een probleem veroorzaakt, ook in dat plan voor adequate oplossingen dient te zorgen. Het afwentelen van het probleem op andere wegbeheerders mag worden gekenschetst als het weglopen voor de eigen verantwoordelijkheid. Dat geldt ook voor deze belangrijke fietsroutes. De fietsers dreigen hier ernstig benadeeld te worden. Dat ‘de positie van fietsverkeer nadrukkelijk meegenomen wordt’, is een dooddoener die geen enkele garantie biedt voor een adequate oplossing.
Omdat de door de Fietsersbond gewenste waarborgen niet worden gegeven, worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Wij verzoeken u het plan op dit onderdeel te vernietigen.

5. Nieuwenhagerheideweg – Kantstraat
Deze route krijgt een aanzienlijk zwaardere belasting. De Kantstraat wordt overigens ten onrechte niet genoemd in de bijlage 20 van het Verkeerskundig onderzoek. De Kantstraat is nu al overbelast en niet adequaat ingericht voor fietsers (veel te smalle fietssuggestiestroken). De Buitenring gaat hier een waarschijnlijk niet oplosbaar probleem veroorzaken. Voor de Fietsersbond zijn voor de Kantweg alleen maar maatregelen acceptabel die leiden tot verkeersluw maken of aan weerszijden fietsstroken van 1,30 meter breedte.
Hier en op meer plaatsen in Landgraaf zijn aanpassingen van de wegen dringend gewenst, maar deze worden niet tot de reikwijdte van dit plan gerekend. Daarmee worden deze knelpunten dus de verantwoordelijkheid van de gemeente. Dit is een niet acceptabele vorm van afwentelen. Omdat dit ontwerpplan geen enkele garantie biedt dat deze aanpassingen ook zullen plaatsvinden, is aanpassing van de plannen vereist.

Antwoord op de zienswijze:
Aanpassingen aan de Nieuwenhagerheideweg en de Kantstraat zullen, voor zover noodzakelijk, worden verricht volgens de principes van Duurzaam Veilig. Wegvakken en kruisingen die niet direct nadelige invloed ondervinden van de Buitenring worden in het kader van het inpassingsplan niet aangepakt.

Het antwoord handhaaft de onduidelijkheid. ‘Voor zover noodzakelijk’ en ‘niet direct nadelige invloed’ zijn zeer rekbare begrippen. Gezien het antwoord onder 5. is wellicht hier ook sprake van ‘afwentelen’. Uiteindelijk dreigen de fietsers hier ernstig benadeeld te worden door fors hogere verkeersintensiteiten als gevolg van de Buitenring op wegen die niet voldoende hierop zijn ingericht. Hier is sprake van rechtstreekse gevolgen ten gevolge van dit plan. De hieruit voortkomende maatregelen moeten dan ook worden beschouwd als compensatie en mitigatie. De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt.
Omdat de door de Fietsersbond gewenste waarborgen niet worden gegeven, worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Wij verzoeken u het plan op dit onderdeel te vernietigen.

6. Viaduct Buitenring over de Torenstraat
Het doorgaande fietsverkeer van Nieuwenhagen naar Dentgenbach en Chevremont (inclusief het oostelijke deel van Hopel) zou zeer gebaat zijn met een rechtstreekse fietsverbinding via het viaduct van de Buitenring over de Torenstraat. Vooral op deze plek kunnen de plannen voor de Buitenring een meerwaarde bieden aan het fietsverkeer en daarmee een meer integraal karakter krijgen.

Antwoord op de zienswijze:
Het viaduct van de N299 over de Torenstraat blijft bestaan. De realisering van de Buitenring zal niet leiden tot aanpassing van het viaduct.

Uit het antwoord concluderen wij dat het viaduct niet zal worden opengesteld voor fietsers om zo een fietssnelweg te creëren. In relatie tot het hier niet toepassen van de Ladder van Verdaas vinden wij dit een gemiste kans. Wij verzoeken u om de provincie aan te bevelen dit te heroverwegen.

7. Dentgenbachweg
De huidige situatie is een tweezijdig fietspad. De nieuwe situatie dreigt een ventweg te worden die tevens dient als ontsluitingsweg voor het bedrijventerrein Dentgenbach. Een mogelijke vermenging van fietsverkeer met vrachtverkeer is bij voorbaat onacceptabel. Hier dient om de verslechtering te minimaliseren tenminste een tweerichtingen fietspad van 3,5 meter breedte te worden gerealiseerd.

Antwoord op de zienswijze:
De keuze voor een fietsroute aan één zijde van de Buitenring te combineren met de een ventweg is gemaakt na uitvoerige afwegingen. Het feit dat er een menging plaatsvindt tussen fietsverkeer en vrachtverkeer wordt als acceptabel gezien vanwege de relatief geringe verkeersintensiteit over deze route. De parallelweg wordt aangelegd als erftoegangsweg buiten de bebouwde kom, met een bijbehorende inrichting volgens de richtlijnen van Duurzaam Veilig.

Deze oplossing is voor de fietsers een ernstige verslechtering ten opzichte van de huidige situatie. Wij zijn van mening dat hier niet gekozen wordt voor maatregelen conform Duurzaam Veilig. De voorgestelde inrichting is onvoldoende veilig en comfortabel voor fietsers. Fietssuggestiestroken geven geen adequate bescherming. Er is ook onvoldoende reden om hier het regime van ‘buiten de bebouwde kom’ op van toepassing te verklaren. Dit veroorzaakt nog grotere verschillen in snelheid en daarmee meer onveiligheid.
Omdat er vanwege de ontsluiting van een groot bedrijventerrein via deze ventweg ook veel vrachtverkeer aanwezig zal zijn, is ook de oplossing ‘fietsstroken’ onvoldoende en dienen er vrijliggende fietspaden van voldoende breedte te worden aangelegd.
Omdat de door de Fietsersbond gewenste waarborgen niet worden gegeven, worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Wij verzoeken u het plan op dit onderdeel te vernietigen.

8. Kruising Dentgenbachweg – Kaalheidersteenweg
De Buitenring zal in het verlengde van de Dentgenbacherweg de Kaalheidersteenweg ongelijkvloers kruisen. De Buitenring wordt dieper aangelegd en gaat onder het huidige kruispunt door. Terplekke van het huidige kruispunt zullen de lokale wegen gehandhaafd blijven en tevens zullen hier aan weerszijden de op- en afritten van de Buitenring moeten worden gerealiseerd. Om hier nog een veilige verkeersafhandeling voor de fietsers te laten plaats vinden, zullen ter plekke ruime fietspaden aanwezig moeten zijn die óf in de voorrang komen of met verkeerslichten geregeld worden.

Antwoord op de zienswijze:
De aansluiting ter plaatse van de Kaalheidersteenweg worden voorzien van fietsvoorzieningen die voldoen aan de richtlijnen volgen Duurzaam Veilig.

Het antwoord is niet adequaat en doet geen concrete toezeggingen voor de gewenste maatregelen die niet alleen de verkeersveiligheid dienen, maar voldoen aan alle hoofdeisen van een fietsroute. Zo bestaat de mogelijkheid dat wordt gekozen voor slechte fietsvoorzieningen zoals uit de voorrang laten of met lange roodtijden.
De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt.

9. Fietspaden Hamstraat.
Uit de aangereikte informatie blijkt dat het momenteel aanwezige aan de noordzijde gelegen tweerichtingen fietspad volledig verdwijnt. Als vervanging hiervoor komt een ventweg achter een 6 meter! hoge geluidswal/wand. Deze ventweg dient als aansluiting voor de aanhorige woonwijken en industriegebieden en zal dus veel (vracht)verkeer krijgen. Tevens dient het intensieve fietsverkeer van de Hamstraat afgewikkeld te worden op deze ventweg. Deze oplossing is voor ons onacceptabel. Ook hier dient, net zoals nu aanwezig, een vrijliggend tweerichtingen fietspad te worden gerealiseerd met een breedte van 3,5 meter en bij voorkeur door een groenstrook gescheiden van de Buitenring.

Antwoord op de zienswijze:
Ook na aanleg van de Buitenring blijft er parallel aan de Buitenring een fietsstructuur aanwezig. Fietsers kunnen gebruik maken van de Parallelweg langs woonwijk de Gracht en het bedrijventerrein Willem Sophia. Ondanks dat er geen vrij liggende fietsstructuur meer aanwezig is, zullen fietsers door middel van fietssuggestiestroken een duidelijke plaats krijgen op de parallelweg. Deze wordt ingericht als erftoegangsweg buiten de bebouwde kom (60 km/uur). Bij de aansluiting van de Hamstraat zal wel worden voorzien in vrijliggende fietsvoorzieningen.
De genoemde ventweg wordt geknipt voor vrachtverkeer zodat er over deze weg geen verbinding is tussen de wijk Gracht en het bedrijventerrein voor deze modaliteit. Hierdoor wordt de ventweg verkeersluw voor vrachtverkeer. Het vrachtverkeer van het bedrijventerrein sluit aan op de nieuwe aansluiting Hamstraat.

Deze oplossing is voor de fietsers een ernstige verslechtering ten opzichte van de huidige situatie. De voorgestelde inrichting is ook onvoldoende veilig en comfortabel voor fietsers. Fietssuggestiestroken geven geen adequate bescherming. Daarnaast wordt niet aangegeven of fietsstroken voldoende breed zullen worden. Er is ook onvoldoende reden om hier het regime van ‘buiten de bebouwde kom’ op van toepassing te verklaren. Dit veroorzaakt nog grotere verschillen in snelheid en daarmee meer onveiligheid.
Ventwegen kunnen alleen goede fietsvoorzieningen zijn als ze werkelijk een rustig verkeersbeeld hebben. Er zou een knip moeten komen voor alle snelverkeer en niet alleen vrachtverkeer. En de ventweg / fietsroute zou kunnen worden ingericht als fietsstraat met voorrang t.o.v. de zijwegen.
De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt. Omdat de door de Fietsersbond gewenste waarborgen niet worden gegeven, worden de belangen van de fietsers onvoldoende veilig gesteld en waarschijnlijk onevenredig geschaad. Wij verzoeken u het plan op dit onderdeel te vernietigen.

10. Stationsstraat (Kerkrade Centrum) en Voorterstraat (Bleijerheide)
Beide straten krijgen meer dan 1000 voertuigbewegingen per dag meer. Ze worden overigens ten onrechte niet genoemd in de bijlage 20 van het Verkeerskundig onderzoek. Deze straten dienen ook fietsstroken te krijgen van 1,30 meter breedte. Ook hier hebben wij de indruk dat toenemende verkeersproblemen worden afgewenteld op de gemeente.

Antwoord op de zienswijze:
aangezien het effect op de Stationsstraat en de Voorterstraat buiten het directe invloedsgebied van de Buitenring liggen zijn voor deze wegen geen specifieke aanpassingen voorgesteld.

De opvatting van PS dat deze straten buiten het directe invloedsgebied van de Buitenring liggen, is discutabel. Er wordt een rechtstreekse relatie gelegd tussen de Buitenring en de toename in voertuigbewegingen. Een rechtstreeks oorzaak – gevolg. De Fietsersbond handhaaft zijn standpunt.

11. Fietspad van Kerkrade naar Simpelveld
Een tweede wens van de Fietsersbond is een doorgaande fietsroute van Kerkrade – Centrum vanaf het NS-station langs het miljoenenlijntje naar Simpelveld. Deze route zou aangelegd moeten worden voordat de aanleg van de Buitenring van start gaat (om jarenlang omrijden te voorkomen).
Dit fietspad kan dan ‘op- en afritten’ krijgen naar de Gracht, de Locht, de Beitel, Beitel-Zuid, Avantis enzovoorts. Daarbij kan ook de fietsverbinding tussen Beitel-Zuid en Avantis worden gerealiseerd inclusief goede verbindingen richting Horbach en Richterich.

Antwoord op de zienswijze:
Een fietspad vanuit Kerkrade langs het miljoenenlijntje waar vanaf verschillende fietsontsluitingen mogelijk zijn is overwogen. De inpassing van een dergelijke fietspad is echter onmogelijk gebleken vanwege de te kruisen Ecologische Hoofd Structuur (EHS) aan de oostzijde van de Hamweg.

Hier dreigt een gemiste kans. ‘Onmogelijk’ is hier een curieus en bijna lachwekkend argument gezien de aanpassingen aan de EHS die de Buitenring zelf gaat veroorzaken. Daarnaast zijn er zeer succesvolle experimenten geweest met het combineren van ecoducten met fietspaden.
In relatie tot het hier niet toepassen van de Ladder van Verdaas vinden wij dit een gemiste kans. Wij verzoeken u om ons standpunt gegrond te verklaren en de provincie aan te bevelen dit te heroverwegen.

Ten Esschen – Heerlen, 4 januari 2010.

Fietsbrug Ten Esschen: nieuw wegdek te glad.

2010-12-30T16:54:00.002+01:00

De afgelopen zomer kreeg de fietsbrug bij Ten Esschen een nieuw wegdek: roestvrijstalen platen met een profiel van ronde opstaande bobbels, plat van boven met een gaatje erin. Hier lijkt over te zijn nagedacht. Maar nee. Als deze waarschijnlijk zeer duurzame en onderhoudsarme platen nat zijn, dan worden ze ook erg glad. Dat bleek al snel nadat de brug open werd gesteld voor voetgangers en fietsers. Er is een aantal mensen (vooral met de fiets) lelijk gevallen. Binnen een maand heeft de brugbeheerder (de Provincie Limburg) er 2x2 borden geplaatst: “Bij nat brugdek (brom)fietsers afstappen”.
Toen deze borden geplaatst waren, heb ik via de melding van ‘mijn slechtste fietspad’ op de website van de Fietsersbond aan de provincie gevraagd of het plaatsen van deze borden een tijdelijke maatregel was? Daarop heb ik tot nu toe als enige reactie een ontvangstbevestiging gekregen.
Nu komt dat natte brugdek in de zomer niet zo vaak voor, maar in de herfst en de winter meer, zeker als je ook rijp meetelt. Voor een provinciale fietsroute vind ik de borden maar een knullige maatregel.

Deze foto heb ik gemaakt op 21 december 2010.

Tot en met begin dit jaar werd de brug ook zelden of niet sneeuwvrij gemaakt. Maar daar is wel verbetering in gekomen. De brug wordt apart van de fietspaden behandeld. En dus bleek onlangs dat de brug eerder een vrije strook had dan de opritten en toen waren de toeleidende fietspaden helemaal niet berijdbaar.

Fietspaden en fietsstroken meer dan een week volstrekt onberijdbaar

2010-12-30T16:53:00.001+01:00

Als ik dit schrijf, is het ergste leed van de laatste (maand) sneeuw van 2010 bijna geleden (het is 30 & 31 december). Dat geldt althans voor doorgaande wegen en buurtontsluitingswegen. De fietspaden en fietsstroken zijn nu meer dan een week in het geheel en volledig onberijdbaar geweest (net als veel wegen in de buurten). Na een week ligt er nog maagdelijke sneeuw, waarschijnlijk nog enkele decimeters dik, met hier en daar sporen van voetgangers. Niks aan gladheidsbestrijding gebeurd. Het zout was nagenoeg op. Alleen hoofdwegen kregen een strooibeurt en op een aantal andere wegen werd de sneeuw alleen aan de kant geschoven. Door de opgehoopte sneeuw werden de rijstroken aan de zijkanten smaller. Waar een fietsstrook ligt, werd daar de sneeuw van de rijstrook gedeponeerd. En waar parkeerplaatsen liggen, werd de sneeuw daarvan ook nog op de fietsstroken opgetast. Wat de berijdbaarheid van de fietsstrook nog veel langer dan nodig frustreerde. Ik heb vorige week het hoofd gladheidsbestrijding van de gemeente Heerlen gevraagd om bij een tweede veegbeurt ook de fietsstroken mee te nemen. Is niet of nauwelijks gebeurd.

Wat ook niet gebeurd is, is dat wat later de fietspaden alsnog zijn geruimd of geborsteld (zonder zout). Dat sneeuwschuiven had wel gekund! Als het dan, zoals de laatste dagen, dooit dan is de resterende sneeuw een stuk sneller weg. Zeker als fietsers er toch voorzichtig gebruik van kunnen maken. Nee dus.
Uit een telefoontje vanmorgen met de calamiteitendienst van Heerlen bleek dat ze de 30ste begonnen zijn met de belangrijkste fietsverbindingen alsnog te schuiven. Rijkelijk laat en daar ben ik best wel boos over. Maar die boosheid geldt ook mezelf. Ik heb de zaak te lang op zijn beloop gelaten en had eerder en harder aan de bel moeten trekken.

Fietsers zijn veroordeeld tot de rijstroken, ook op stroomwegen waar het autoverkeer weer vrij snel met normale snelheid kon rijden. En daar waar automobilisten niet gewend zijn dat er fietsers rijden, is ook het mededogen niet altijd aanwezig. Auto's rijden bij tegenliggers te vaak rakelings langs in plaats van af te remmen en er even achter te blijven totdat wel voldoende kan worden uitgeweken. Voor fietsers zijn er vaak geen alternatieve routes beschikbaar of zijn deze wegens gebrek aan gladheidsbestrijding niet berijdbaar. Het gevolg is dus dat fietsen zo bemoeilijkt en gevaarlijk is dat de meeste fietsers er maar niet aan zijn begonnen, al kan lang niet iedereen kiezen voor een andere vervoerswijze. Gelukkig(?) waren er schoolvakanties. Maar of op 3 januari de meeste fietspaden en –stroken weer redelijk berijdbaar zijn?

Na twee winters met forse problemen voor de fietsers en twee evaluaties bij de beleidmakers is deze nieuwe ervaring dus nog een slechtere. We zullen het zeker aankaarten in onze 'jaarlijkse zorgenbrief'. Maar zullen het ook ter sprake brengen bij het aanstaande bijeenkomsten van het Regionaal Mobiliteit Overleg.

10 van de 24 leden PVV-fractie in opspraak.

2010-11-27T11:26:00.004+01:00

Meten met twee maten.

Inmiddels zijn 10 leden van de 24 leden tellende PVV-fractie in opspraak geraakt, tenminste als we Dion Graus en Hero Brinkman uit de vorige periode meetellen. Daarbij zijn bij Brinkman nieuwe misdragingen bekend geworden. En ook Geert Wilders behoort tot deze 10 omdat hij zich tenslotte voor de rechtbank moet verantwoorden voor zijn discriminatie. Richard de Mos (toch geen schoolhoofd), James Sharpe, Eric Lucassen en Marcial Hernandez zijn daar (vrij) recent bijgekomen. En er zijn er nog 3 die een strafblad hebben: Jhim van Bemmel, Joram van Klaveren en Raymond de Roon.

James Sharpe is kort na het bekend worden van zijn veroordelingen voor telecomfraude uit de kamer gestapt. Hij wilde zijn gezin beschermen tegen verdere beschuldigingen van agressief gedrag (waarbij hij verwachtte dat zijn exen nog wel een boekje open zouden doen). De reden is wat flauw, omdat hij niet erbij zegt wat de aanleiding en redenen zijn waarom zijn gezin beschermd zou moeten worden. Hij is de enige tot nu toe de enig juiste beslissing heeft genomen die bij dit gedrag past: opstappen. Tweede Kamerleden hebben tenslotte een voorbeeldfunctie.
Tegen PVV-er Marcial Hernandez is aangifte gedaan wegens een kopstoot. Die zaak is begin december geschikt met een 'boete' van € 500. Het openbaar ministerie vindt dat er op basis van getuigenverklaringen en camerabeelden, voldoende bewijs is voor schuld. Maar Hernandez accepteert de schikking zonder schuld te bekennen. Daarmee komt hij naar mijn mening wel erg gemakkelijk weg. Want wat is € 500 op het salaris van een kamerlid? Daarvoor koopt hij een veroordeling af en dus leiden zijn misdragingen ook niet tot een afscheid van de politiek. Hernandez had overigens al een verkeersboete van € 350 voor te hard rijden op zak. Ik vind dat het openbaar ministerie geen schikking had moeten aanbieden.
Jhim van Bemmel is vanwege onbehoorlijk bestuur en onrechtmatig handelen (fraude) bij een faillissement betrokken plus het vervalsen van vrachtbrieven (valsheid in geschrifte). Over die valsheid in geschrifte zegt van Bemmel: „Het was een vrij lichte overtreding en ik heb mijn boete betaald”. Nogal luchtige reactie. Voor een overtreding krijgt men geen strafblad, voor een misdrijf wel.
Daarnaast zijn liegen en fraude geen vertrouwenwekkende eigenschappen voor een politicus.

Twee kamerleden hebben van Geert Wilders inmiddels een kleinere portefeuille of een spreekverbod gekregen: Eric Lucassen en Jhim van Bemmel. Zo krijgt de vrijheid van meningsuiting toch wel een bijzondere bijbetekenis voor deze PVV-ers. Maar wellicht treuriger is dat het spreekverbod waarschijnlijk vooral gericht is op lijfsbehoud van en het voorkomen van verder gezichtsverlies voor de PVV en Geert Wilders zelf. Hij wil rust in de tent. En minder media-aandacht. Maar hij is niet in staat om de problemen bij de bron aan te pakken. Er mag geen van die boefjes buiten de 76 vallen. En dus steunt ons kabinet met zijn flinke maatregelen op het gebied van justitie en verkeer op een meerderheid die het met de uitvoering zelf niet zo nauw nemen. Je zou je kunnen afvragen of ze wel mogen meestemmen bij bepaalde justitiële onderwerpen, omdat de schijn van belangenverstrengeling niet kan worden vermeden, als je aan de andere kant in aanraking bent geweest met justitie?

Meerdere PVV-ers hebben zich misdragen, enkele zelfs meerdere malen. Dus eigenlijk zouden er meer moeten opstappen. Maar Geert Wilders meet ook hier met twee maten. Waar hij anderen zwaar veroordeeld (motie van wantrouwen voor twee paspoorten, en het neersabelen van Wijnand Duijvendak), daar houdt hij zijn fractiegenoten de hand boven het hoofd.
Eigenlijk is het niet verwonderlijk dat Wilders met twee maten meet. Het is mee de basis van zijn politiek. Hij maakt onderscheid, daar waar alle mensen gelijk zouden moeten worden behandeld (artikel 1 van de Grondwet).

De vergelijking die het POW nieuws (soms toch minder partijdig dan verwacht) in andere bewoordingen maakte, is weliswaar wat flauw maar naar de laatste stand van zaken geactualiseerd: de fractie van de PVV gaat met inmiddels dik 40 % toch wel fors vaker in de fout dan de Marokkaanse jongeren (14 %) waar ze zo tegen tekeer gaan.

Deze perikelen bewijzen ook dat het onmogelijk is dat één persoon een politieke partij kan leiden. En zeker zo’n extreme club die allerlei pluimage aantrekt en daarmee blijkbaar ook een groot aantal politieke gelukzoekers. En nu hoeven sommige van die figuren hun mond niet meer open te doen en verdienen hun vorstelijke salaris met alleen maar op tijd de hand op te steken.
En hoe moet dat met de werving van PVV-ers voor de verkiezingen van Provinciale Staten? Als er al bij de 24 kamerleden zoveel onverlaten zitten. Dat was toch de 'goed gescreende' binnenste kenniscirkel van Wilders, zijn politieke talenten en vertrouwelingn? Wat voor pluimage mogen we verwachten als kandidaten voor PS in twaalf provincies? En als er daar veel van gekozen worden, hoe blijft dat één fractie met een gelijkluidend politiek streven, zonder hun regisseur?

Het lijkt erop dat de kiezers van Wilders deze politieke bende niet zo erg vinden. Althans in het begin van deze controverses (half november). De kiezers lijken toch wel meer het wangedrag van de PVV-ers te accepteren, dan dat van andere mensen / politici. Ook de kiezers van de PVV meten met twee maten?
Een peiling van een week later liet (gelukkig) toch wel een ander beeld zien. Van de virtuele 31 zetels was de PVV er 6 kwijtgeraakt. Dat is toch wel bijna 20 %. Dat is er nog een meer dan er nu PVV-ers in de kamer zitten. Maar er is toch wel een kentering. Maar na een kleine maand is het aantal zetel nog steeds een of twee boven zijn huidige 24. Ik moet, denk ik, me voorlopig nog geen illusies maken over een beter politiek inzicht en stemgedrag van te veel mensen.

2010-11-25T21:04:00.002+01:00

Ten Esschen – Heerlen, 21 november 2010

Aan de heer Gerrit van Vegchel,
Voorzitter van de Stadsregio Parkstad Limburg

Per e-mail: info@parkstad-limburg.nl

Betreft: open brief n.a.v. krantenberichten op 19 november 2010.

Geachte heer van Vegchel,

Graag wil ik reageren op enkele aspecten die u aandraagt in het interview dat gepubliceerd is in de regionale dagbladen Dagblad De Limburger en het Limburgs Dagblad op 19 november jl. U gaat hierbij in op de noodzakelijke herstructurering van het woningbestand in Parkstad Limburg als gevolg van de vergrijzing en de krimp van onze bevolking. In grote lijnen ben ik het eens met uw analyse. Ook met uw constatering dat de start van de ‘herstructurering’ 10 jaar te laat is. Maar u zult wellicht uit ervaring weten dat de woningbouwmarkt niet vlot te veranderen is, mede gezien de wens van marktpartijen om winstgevend te bouwen plus de al ingenomen grondposities en planologische toezeggingen voor projectontwikkeling. Maar ook willen bestuurders pas vrij recent erkennen dat de groei in hun gemeente eruit is en dat dus ook het beleid om moet.

U richt zich echter naar mijn mening bij de uitvoering van deze herstructurering wat te eenzijdig op de woningbouwcorporaties. Voor de grootste groep eigenaren, het particuliere woningbezit, heeft u weinig te bieden: “In de particuliere sector denkt hij huiseigenaren wier woningen gesloopt moeten worden, niet tegemoet te kunnen komen. Behalve dan door in individuele gevallen de verhuiswagen voor ze te betalen. Verder is het eigenlijk een vorm van domme pech, te vergelijken met het verkeerd beleggen van je erfenis. Al moeten we daar zorgvuldig mee omgaan”. Deze redenering vind ik te kort door de bocht al lijkt dat laatste zinnetje een opening te bieden naar wat meer dan ‘de verhuiswagen betalen’. En dat zou de overheid ook sieren.

U wil namelijk voor het verkleinen van de woningmarkt een veel te grote verantwoordelijkheid leggen bij de individuele burgers. Daarvoor is het risico voor de meeste individuele burgers veel te groot. De meeste huizen zijn gekocht met een hypothecaire lening. Bij verkoop enkele tienduizenden euro’s minder voor je huis beuren is voor de meeste woningeigenaren al een zeer ernstige strop. Het zonder compensatie slopen van je eigen woning zal menig huiseigenaar naar het faillissement drijven. Maar de overheid heeft ook een verantwoordelijkheid om zij jarenlang het particuliere woningbezit in onze streek heeft gestimuleerd, zodanig dat momenteel 60 % particulier eigendom is. Daar past geen koude sanering bij.

Dat is niet alleen voor de huidige woningbezitters een afschrikwekkend vooruitzicht. De woningcirculatie en de gewenste doorstroming zullen fors afnemen. Maar ook voor nieuwkomers wordt het kopen van een woning in onze omgeving een financieel hachelijke zaak. Dat is geen lokkend perspectief voor al die (hoog opgeleide) mensen die gewenst zijn in onze streek om de economie van nieuwe arbeidskrachten en elan te voorzien. Een nog sterkere negatieve spiraal is zeker niet ondenkbaar.

Ik wil in dit verband verwijzen naar de onlangs gepubliceerde retailvisie Parkstad Limburg. In krantenberichten op 15 oktober stelde Parkstad Limburg ambtenaar Kees Werkhoven dat er rond de 100.000 m² winkelvloeroppervlak uit de markt moet worden genomen. Daarbij suggereerde hij een fonds op te richten om de (kleinere) ondernemers te compenseren. Voor veel van deze ondernemers is hun winkelpand namelijk ook hun pensioenvoorziening. Daarbij heeft het bedrijfsleven, gesteund door de in ruimtelijke ordening soms zeer discutabel opererende overheden, de laatste tientallen jaren (en nu nog steeds!) willens en wetens gestreefd naar vergroting van het winkelvloeroppervlak met nu al forse leegstand tot gevolg. Hier is sprake van veel kapitaalkrachtige ondernemingen die de markt hebben verstoord. En hier voelt de overheid zich blijkbaar wel verantwoordelijkheid om de sanering mee te financieren? Heeft het bedrijfsleven bij u ook een streepje voor boven de meer dan 130.000 burgers van Parkstad Limburg die een eigen woning bezitten? Want u beseft, neem ik aan, dat heel veel particuliere woningeigenaren een tenminste vergelijkbaar risico lopen, waarbij ‘pensioenvoorziening’ kan worden vervangen door een grote ‘immateriële’ schuldenlast.

Omdat de woningmarkt in Parkstad Limburg door de krimp in een zeer ruime jas komt te zitten, ligt er naar mijn mening ook een grote verantwoordelijkheid voor de overheid om het de particuliere woningmarkt te ondersteunen. Dit wordt ook al deels erkend in het onlangs vastgestelde Regioprogramma ‘Naar een duurzaam vitale regio’: “Particuliere woningen worden moeilijker verkoopbaar en de waarde van huizen zal dalen”. Het regioprogramma bevat een voorstel om een experiment voor de ‘Aanpak problematiek particulier bezit’ uit te voeren.
Ik verzoek u om in dat experiment ook de mogelijkheden te onderzoeken voor een vangnet voor de particuliere woningmarkt. Ik denk daarbij aan een opkoopregeling voor moeilijk verkoopbare woningen. Bijvoorbeeld via een fonds worden woningen die al een jaar te koop staan, opgekocht voor 90 % van de (al dalende) WOZ-waarde. De ‘goede’ woningen worden doorverkocht aan de corporaties die ze trachten te verhuren. Zij kunnen dan minder goede huurwoningen slopen. De ‘slechte’ opgekochte koopwoningen worden gesloopt en dus definitief uit de markt gehaald. Dit verbetert weer de marktwaarde van de overige woningen en het klimaat op de woningmarkt.

Ik besef dat ik hier om een forse uitbreiding vraag van de herstructureringsopgave voor Parkstad Limburg. Een uitbreiding die ook de al benodigde € 1,3 miljard zal overstijgen, al weet ik bij lange na niet met hoeveel. Maar gezien de ernst van deze zaak, waarvan de eerste aankondigingen nu al zichtbaar zijn, is hier een zware overheidsinspanning gerechtvaardigd.

Ik hoop dat u ontvankelijk bent voor mijn verzoek. Daarbij wens u veel succes met uw werkzaamheden.
In afwachting van uw reactie,
groet ik u vriendelijk,

H.J. Winteraeken
o.a. voormalig lid van de Parkstad Limburgraad.

Ps.: deze open brief is op 25 november nagenoeg geheel gepubliceerd als opiniebijdrage in de edities Parkstad van de regionale kranten Dagblad De Limburger en het Limburgs Dagblad.

Regioprogramma Parkstad Limburg: geen goede ruimtelijke ordening.

2010-10-14T21:10:00.002+02:00

Regioprogramma “Naar een duurzaam vitale regio”
Dit Meerjarenuitvoeringsprogramma is op 1 oktober in Provinciale Staten vastgesteld.

Enkele kanttekeningen en een lokkend alternatief.

Het regioprogramma “Naar een duurzaam vitale regio” heeft over het algemeen een goede uitstraling. De analyse over krimp en vergrijzing klopt. De meeste plannen en maatregelen zijn weliswaar niet nieuw maar worden in een helder kader bij elkaar gezet.
Er zijn wel enkele kanttekeningen bij te maken. Zo mag de hoop dat men met dit programma “de bevolkingsdaling denkt te kunnen stabiliseren” ijdel worden genoemd en is een goede ruimtelijke ordening met dit plan nog niet gewaarborgd. De financiering kan volgens GroenLinks mede worden gerealiseerd door een variant van de Buitenring te kiezen die eenderde goedkoper is, meer problemen oplost dan het huidige voorkeurstracé en de natuur spaart.

Het is goed dat er een experiment wordt voorgesteld voor de ‘Aanpak problematiek particulier bezit’. Door de krimp komt de woningmarkt in een zeer ruime jas te zitten. Particuliere woningen worden moeilijker verkoopbaar en de waarde van huizen zal dalen. Het is aanbevelenswaardig dat in dat experiment ook een opkoopregeling voor moeilijk verkoopbare woningen wordt meegenomen, bijvoorbeeld voor 2/3 van de WOZ-waarde. De ‘goede’ woningen gaan naar de corporaties die ze trachten te verhuren. Minder goede huurwoningen kunnen dan worden gesloopt. De ‘slechte’ koopwoningen worden gesloopt en dus definitief uit de markt worden gehaald. Dit verbetert weer de marktwaarde van de overige woningen.

De ruimtelijke inpassing van nieuwe projecten schiet in dit plan te kort. Uitgangspunt moet zijn dat nieuwe stedelijke ontwikkelingen alleen plaatsvinden op al gebruikte grond. In de bebouwde omgeving zullen vele locaties vrijkomen. Dit geldt niet alleen voor woningbouw. Bestaande bedrijventerreinen worden gerevitaliseerd. De omvorming van het voormalige Philipsterrein op de Molenberg in Heerlen tot het CO2-neutrale C-Mill is een positief voorbeeld.
Deze dure herstructureringen mogen niet extra hoeven te concurreren met nieuwe bedrijfsterreinen. Dus ook geen nieuwe locatie voor zware bedrijvigheid. Nieuwe (recycling)bedrijven en verplaatsers moeten een plek vinden op bestaande bedrijventerreinen. En daar moet de milieubelasting tot een minimum worden beperkt.

Nog steeds staat een grootschalige toeristisch recreatieve attractie op de Oostflank van Brunssum in het programma. De realiteitswaarde daarvan is niet groot. Maar als die er zou komen, dan mag dat alleen op plekken waar de bestaande bebouwing is gesaneerd. Oude mijnsteenbergen kunnen beter worden terug gegeven aan de natuur. Open ruimtes die na sanering overblijven, dus zonder nieuwe stedenbouwkundige invulling, worden ook park of natuur. En er mag geen opvulling plaatsvinden van stedelijke gebieden tot aan de onverhoopt toch aan te leggen Buitenring.
Er zijn overigens maar enkele nog niet gerealiseerde programmapunten echt afhankelijk van de Buitenring. Het is dan ook aanbevelenswaardig om ook een scenario te ontwikkelen zonder Buitenring en daarmee met een extra gevuld ‘Regiofonds’ van waaruit de plannen moeten worden bekostigd. Het idee van de ‘Parkstad Leisure Ring’ is een ongewenste en zinloze marketingtruc.

Er wordt een nieuwe retailnota (detailhandel) in het vooruitzicht gesteld. Maar uit de contouren die in dit programma worden geschetst, blijk dat men nog steeds geen echte keuzes durft te maken.
Ontwikkelaars en grote winkelketens worden “verplicht om bij het in de markt zetten van nieuwe centra / winkels, andere centra / winkels uit de markt te nemen”. Dit is half werk met waarschijnlijk negatieve neveneffecten.
Het huidige winkelaanbod is nu al veel te groot. Op 14 juli 2010 stond een interview met burgemeester Paul Depla van Heerlen in onze regionale kranten. Hij stelde: "De regio telt 542.000 m² aan winkeloppervlak waarvan nu al 73.000 m² leeg ligt. Door de afname van de bevolking valt er straks nog minder te besteden en krimpt de retailmarkt met nog eens 60.000 vierkante meter winkeloppervlak, luidt de voorspelling. Actie geboden dus!"
Echter, er zijn nog forse plannen voor winkels bij het Parkstad Limburg stadion, het Maankwartier en Kerkrade Centrum. Samen goed voor nog enkele tienduizenden m² extra leegstand. Waarschijnlijk sneuvelen heel wat buurtsupers en zijn de mensen die minder (auto)mobiel zijn, de klos. Dus geen nieuwe winkels / centra meer in Parkstad Limburg, om te beginnen niet meer bij het Rodastadion.

De ontwikkeling van een ‘onderwijsboulevard’ bij de Hogeschool Zuyd en de Open Universiteit is niet nodig. De veronderstelling dat veel middelbare scholen geclusterd moeten worden, is onzin. Spreiding betekent dat veel leerlingen minder ver hoeven te fietsen. En de onderwijsboulevard is zeker niet gewenst als deze open ruimte en natuur kost (Arcus).
Dan daar ook nog pleiten voor extra parkeerplaatsen is puur opportunisme streven. Het is strijdig met een duurzaam mobiliteitsbeleid en zet de klok zo’n 15 jaar terug. Bij de ontwikkeling van het bedrijventerrein Coriopolis had men al een betere mobiliteitsinvulling in gedachte dan nu.

Verder is het een mooi plan, waarvan de financiering nog een hele klus zal zijn. Volgens GroenLinks kan deze achilleshiel voor alle mooie voornemens worden weggenomen en de realiteitswaarde worden vergroot door vele miljoenen te bezuinigen op de aanleg van de Buitenring door de keuze voor een groene 0+ variant.

Margriet van Tulder, lid Provinciale Staten voor GroenLinks
Harrie Winteraeken, o.a. oud raadslid voor GroenLinks in Heerlen

Luc Soete: kritiek op regeerakkoord.

2010-10-14T21:07:00.001+02:00

Luc Soete: “Het regeerakkoord vormt de snelste weg naar economische krimp en neergang”.
Hij stelt dit in een column in de regionale kranten Dagblad De Limburger en Limburgs Dagblad van 9 oktober 2010 over het ‘zilvergrijze’ regeerakkoord van VVD en CDA. Hij constateert dat vooral de ouderen worden gefaciliteerd en dat alles wat jong en innovatief is, het gelag moet betalen: “Wat de jongeren in de categorie 25 – 40 jaar de rest van hun leven aan belastingen en premies moeten afdragen, is veel meer dan ze ooit zullen ontvangen in de vorm van uitkeringen en publieke voorzieningen als zorg en onderwijs. En dit alles ter faveure van de babyboomers zoals u en ik die tot aan hun dood miljarden aan pensioenpremies, ouderenzorg en meerwaarde op huizen zullen opstrijken”.

Luc Soete is hoogleraar economie aan de Universiteit Maastricht.

Nieuw kabinet VVD - CDA + PVV.

2010-10-14T20:58:00.004+02:00

Vandaag is het nieuwe kabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV geïnstalleerd. Ik wacht met commentaar tot hun daden. Maar het beloofd weinig goeds.
Wel een optimistische voorspelling over de periode dat het zal regeren: tot mei 2011. En met evenveel optimisme: dan zal het toch nog niet zoveel onheil hebben kunnen aanrichten.

En morgen het tweede deel van de eisen van het openbaar ministerie in het proces tegen Wilders over haat zaaien. Het beloofd weinig goeds, nu het OM al vrijspraak heeft geëist voor discriminatie en beledigingen van moslims ed. Niet de rechter heeft de schijn van partijdigheid maar het OM dat blijkbaar te laf is om uit de gegeven aangiftes en veelheid aan voorbeelden een stevige aanklacht en eis te formuleren.

Worden planschades Buitenring straks verhaald op de gemeente?

2010-10-03T15:32:00.001+02:00

‘Worden planschades Buitenring straks verhaald op de gemeente?’

Onderstaand concept persbericht plus de bijbehorende vragen maakte ik op zaterdag 2 oktober voor de fracties van GroenLinks in Heerlen, Kerkrade, Landgraaf en Nuth. Sajjad Rahnama’i (Heerlen) gaf aan dat hij ze zou meenemen in een extra debat van de gemeenteraad over de Buitenring op 5 oktober. Ton Ancion (Landgraaf) heeft de vragen al die zelfde middag doorgestuurd naar zijn college van B&W. Andy Rossel (Kerkrade) heeft de vragen verder uitgebreid en na terugkoppeling in zijn steunfractie zijn vragen en persbericht rondgestuurd. John Essers heeft in die anderhalve dag geen reactie gegeven. Hij heeft waarschijnlijk het meeste van ons genoten van het heerlijke najaarsweekeinde.

Op maandag 4 oktober berichtten de regionale kranten en het nieuws van L1 TV dat de Provincie Limburg € 6 miljoen heeft gereserveerd voor werkzaamheden en maatregelen nabij de Buitenring, daar waar de aanleg van de Buitenring dat noodzakelijk maakt.

Concept persbericht.

Gezien de omvang van de gevolgen van de Buitenring voor delen van Parkstad Limburg (waaronder een hogere verkeersbelasting op diverse wegen) kunnen ook de planschadeclaims fors oplopen. Als de schade wordt verminderd door het nemen van maatregelen (bijvoorbeeld geluidsisolatie), dan zullen deze maatregelen ook veel geld kosten. De fracties van GroenLinks in Parkstad Limburg (Heerlen, Kerkrade, Landgraaf en Nuth) verwachten dat deze bedragen eerder in de miljoenen dan de honderdduizenden € zullen lopen.

Naar verluid zijn gemeenten aansprakelijk voor planschades die het gevolg zijn van een zogenaamd inpassingsplan (bestemmingsplan) van de provincie. Dit geldt waarschijnlijk ook voor de Buitenring. De ruimtelijke ordeningsprocedure voor de Buitenring wordt namelijk door de Provincie Limburg gevoerd met behulp van een inpassingsplan. Op dit moment is het de fracties niet bekend wat de gevolgen zijn voor de gemeenten en of deze daar voldoende op zijn voorbereid.
De fracties van GroenLinks vinden het dan ook gewenst dat duidelijkheid wordt verkregen over wat de gevolgen zijn van het inpassingsplan van de Buitenring voor de gemeenten in Parkstad Limburg vanwege het te verwachten claimen van planschades of het nemen van maatregelen die deze claims voorkomen.

De GroenLinksfracties vragen de colleges van B&W of er een inschatting is gemaakt welke planschades kunnen ontstaan door de Buitenring, bijvoorbeeld als gevolg van een hogere geluidsbelasting, meer luchtvervuiling waaronder fijn stof, andere milieuschades en vermindering van de kwaliteit van de leefomgeving plus andere materiële (lagere waarde huizen – WOZ) en immateriële (gezondheid) schades. Daarbij vragen zij welke maatregelen er genomen worden om deze schades te voorkomen. En welke kosten naar verwachting hiermee gemoeid zijn. Hebben de gemeenten een financiële voorziening getroffen voor al deze mogelijke aanvullende kosten voor de Buitenring? Of zijn er concrete en afdoende afspraken gemaakt met de Provincie Limburg over het op de provincie kunnen verhalen van geclaimde planschades die worden veroorzaakt door de Buitenring?

Hieronder de conceptvragen.

1. Is de veronderstelling correct dat bij een inpassingsplan van de provincie de betreffende gemeente aansprakelijk is voor mogelijke planschades en dat die schades dus bij de gemeente geclaimd moeten worden?
2. Is dit ook het geval bij het inpassingsplan voor de Buitenring?
3. Heeft de gemeente een inschatting gemaakt welke planschades kunnen ontstaan door de Buitenring, bijvoorbeeld als gevolg van een hogere geluidsbelasting, meer luchtvervuiling waaronder fijn stof, andere milieuschades en vermindering van de kwaliteit van de leefomgeving plus andere materiële (lagere waarde huizen – WOZ) en immateriële (gezondheid) schades?
4. Is bij deze inschatting een berekening gemaakt van de hoogte van de te verwachten schadeclaims?
5. Heeft de gemeente een inschatting gemaakt van nog door de gemeente te nemen maatregelen om schade of ongewenste neveneffecten van de Buitenring te verminderen / te voorkomen?
6. Is bij deze inschatting een berekening gemaakt van de kosten die met deze nog noodzakelijke aanvullende maatregelen zijn gemoeid?
7. Heeft de gemeente een financiële voorziening getroffen voor al deze mogelijke aanvullende kosten voor de Buitenring?
8. Of zijn er concrete en afdoende afspraken gemaakt tussen de gemeente Heerlen / Kerkrade / Landgraaf / Nuth, de overige gemeenten van Parkstad Limburg en de Provincie Limburg over het verhalen van geclaimde planschades die worden veroorzaakt door de Buitenring?

VVD – CDA – PVV doen ‘kwartje van Kok’ verbleken.

2010-10-03T11:31:00.001+02:00

VVD – CDA – PVV doen ‘kwartje van Kok’ verbleken.

GroenLinks maakte zich sterk voor de kilometerheffing met stickers ‘Kilometerheffing? Ja, graag!’ Die kilometerheffing komt er niet volgens onze nieuwe rechtse coalitie VVD - CDA met gedoogsteun van de PVV. Maar deze partijen beseffen gelukkig wel dat er wat moet gebeuren aan het terugdringen van de automobiliteit. Dus stellen ze maatregelen voor die wellicht een vergelijkbaar effect hebben. Ze willen, net als bij de kilometerheffing, de aankoopbelasting voor auto’s (BPM) en de wegenbelasting verlagen. Tegelijkertijd worden de brandstofaccijns verhoogd. Dit zal waarschijnlijk geleidelijk gaan. Maar de ANWB heeft al becijferd dat het geheel afschaffen van de wegenbelasting tot een verhoging van de prijs voor benzine ed. leidt met € 0,35/liter.

Tijdens de verkiezingscampagne was een van de lokkertjes van ‘rechts’ voor de automobilist-kiezer nog het afschaffen van het ‘kwartje van Kok’. Beetje populair afgeven op de (tijdelijke?) maatregel uit 1991 onder minister van financiën Wim Kok (PvdA) in het derde kabinet Lubbers (CDA).
Nou, die verkiezingsretoriek hoeven we voorlopig niet meer te horen, nu ‘rechts’ de drievoudige maatregel voorstelt. Het kwartje van Kok was in werkelijkheid f 0,215, dus zo’n 10 eurocent (voor diesel minder dan de helft).
Toch wel een ‘aardig’ verschil tussen voor en na de verkiezingen. Hieruit blijkt (weer) dat er politici zijn die tijdens verkiezingscampagnes toch wel gemakkelijk wat roepen. Maar veel kiezer bepalen wel hun stem op basis van verkiezingsbeloften. Zij worden hier toch maar in de luren gelegd. Niet zo best voor het vertrouwen in de politiek. En daar hebben de ‘goeden’ weer onder te leiden.

Dit bericht is gedeeltelijk als ingezonden brief geplaatst in Dagblad de Limburger en Limburgs Dagblad van 6 oktober 2010.

De coalitieonderhandelingen: revolte van het CDA en de nederlaag van Ab Klink

2010-09-12T12:16:00.001+02:00

De weerstand binnen het CDA tegen de coalitieonderhandelingen groeide en de verdeeldheid nog meer. Dit kwam tot een escalatie binnen de fractie waar Ab Klink met zijn brief gewetensvol zijn nek uit stak en zijn mening geeft over de niet uit te leggen tegenstellingen die zullen ontstaan. Toen bleek dat de overgrote meerderheid van de CDA-fractie dat niet accepteerde, heeft Ab Klink zich teruggetrokken uit de Tweede Kamer. In de tussentijd heeft de formatie een week gehaperd doordat de PVV afhaakte en zonder Ab Klink weer vertrouwen kreeg in het CDA.

De brief van Ab Klink heeft enkele zeer verhelderende passages: Klink: “75 % van het beleid dat CDA en VVD willen, deelt de PVV niet”. Geert Wilders kondigde aan bij de presentatie van het regeerakkoord met een “volstrekt en totaal ander verhaal te komen dan de VVD en het CDA”. Volgens Klink raadde Geert Wilders zijn collega’s aan “maar een andere kant op te kijken en hij voorspelde dat de hoofden van de coalitiepartners rood zouden kleuren”. “Zijn verhaal zou hij met net zoveel passie brengen als VVD en CDA…. Op zijn eigen manier. Op zijn PVV’s. Voluit op het orgel…. De opmars van de PVV is dankzij het akkoord begonnen. De de-islamisering is aangebroken, hier en nu”.

Mee uit de brief van Ab Klink blijkt dat we afstevenen op een VVD – CDA kabinet, waarbij beide partijen meer van hun verkiezingsprogramma denken te kunnen realiseren dan in welke andere combinatie dan ook. Dat is op zich legitiem. De prijs die voor dit potentiële politieke succes moet worden betaald, is het tolereren van de PVV en de principieel tegengestelde uitspraken van Geert Wilders. Vooralsnog vinden CDA en VVD deze prijs acceptabel of ten minste het nemen van het risico waard.

Wilders heeft ook genoeg motieven om dit te gedogen. In naam is hij tegen de forse bezuinigingen van 18 miljard. Maar dat zijn niet zijn hoofdmotieven in de politiek. Dus is hij daarin compromisbereid. De exVVDer zal niet eens zoveel moeite mee hebben om meer linkse standpunten te verlaten. Ook de PVV heeft de verkiezingen achter de rug en hij krijgt er wat voor terug: een strenger asiel- en integratiebeleid. En natuurlijk ongebondenheid en daarmee zijn vrijheid onbelemmerd te uiten hij vindt. Voor Wilders is al het andere maar bijzaak. Daarbij heeft hij absoluut meer vertrouwen in een VVD – CDA kabinet dan in welke andere coalitie met de door hem verfoeide PvdA, D66 en GroenLinks dan ook. Die partijen buiten de coalitie houden is al een groot succes voor de PVV.

Coalitieonderhandelingen: reactie al dezelfde dag door de tijd ingehaald

2010-09-12T12:14:00.001+02:00

Reactie al dezelfde dag door de tijd ingehaald.

Op maandag 6 september vroegen de regionale kranten om een korte reactie van de lezers over “hoe nu verder met de coalitievorming?”. De situatie was toen dat Wilders het vertrouwen in het CDA had opgezegd en de formatie was afgebroken. Hierbij mijn reactie:
“Rechts Nederland vindt het zeer spijtig dat de formatie van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV uit elkaar is geklapt. Links Nederland vindt dit een zegen voor het land. Beide kampen hebben geen meerderheid in de Tweede Kamer. Daarnaast is het niet gewenst dat de samenleving verder polariseert en tegenstellingen groter worden. Dus moet er in het midden gezocht worden, of ten minste compromissen worden gesloten.
Als Mark Rutte dit beseft, dan weet hij ook dat een puur rechtse agenda niet mogelijk is met een linkse samenwerking. Rutte zal zijn rechtse ‘piketpaaltjes’ (18 miljard bezuinigen zonder lastenverzwaring, geen kilometerheffing en geen gemorrel aan de hypotheekrente) moeten loslaten. Dan komt Paars+ weer serieus in beeld. Het CDA moet doen wat ze direct na de verkiezingen al zeiden: in de oppositie gaan en de wonden likken.”
De dag daarna kwam de brief van Ab Klink en het verliep dus heel anders…. Wellicht iets te veel ‘wishfull thinking’ in mijn reactie.

Rutte en Verhaegen zijn er helemaal klaar voor.

2010-08-29T16:55:00.002+02:00

CDA: afkeer van PvdA cs is nog groter dan de PVV

2010-08-15T16:57:00.002+02:00

Bescheidenheid CDA gold in eerste instantie PVV, maar de afkeer van PvdA cs is nog groter.

Natuurlijk stelde Maxime Verhagen zich terughoudend op na de verkiezingsnederlaag van het CDA: “Ons past bescheidenheid”. Op dat moment wilden de VVD en de PVV graag met het CDA om tafel, maar het CDA weigerde: “Overbrug eerst de grootste onderlinge verschillen en kom dan maar terug”. Daarmee pareerde het CDA vakkundig de grootspraak van Mark ‘een kabinet voor 1 juli’ Rutte met zijn voorkeur voor VVD, PVV en CDA. VVD en PVV verschillen namelijk ook over heel veel onderwerpen van mening, waaronder de fundamentele kloof tussen liberalisme en neofascisme. Logisch dat het CDA hieraan in eerste instantie geen energie wilde verspillen. En het was ook goed om kenbaar te maken dat de anti-islam onderwerpen niet eens onderhandelbaar waren en dus dat er door het CDA niets anders voor wordt ingeruild als ze van tafel gaan.

Maar toen de keuze tussen Paars+ (zonder CDA) en middenkabinet (VVD – PvdA – CDA) ter sprake kwam, hield de bescheidenheid van het CDA op. Ik heb althans Maxime Verhagen niet horen zeggen: “Ga nu eerst serieus Paars+ onderzoeken en als jullie er echt niet uitkomen, kom dan maar eens terug”. Nee, toen telden de 21 CDA-zetels en als er een kans is om daarmee een meerderheid te maken en de regering te vormen, dan wordt die aangegrepen. Het was dus een beetje selectieve bescheidenheid van het CDA. Of gewoon positie kiezen in een delicate zaak?

Paars+ liep op de klippen. En dus kwam het CDA weer in beeld. Allereerst voor de voorkeursvariant van de VVD, dus samen met de PVV. Want een middenkabinet met de PvdA was eigenlijk tegelijk met Paars+ afgeschoten vanwege de ‘piketpaaltjes’ van de VVD. Onze koningin wist hoe moeilijk het lag bij het CDA om toch met Wilders om tafel te gaan zitten. Het CDA had immers eerst die opdracht aan de VVD gegeven. Daar lag dus de belangrijkste taak voor Minister van Staat en CDA-grootheid Ruud Lubbers, want alleen een CDA-er met veel gezag binnen zijn partij kon deze ommezwaai voor elkaar krijgen. En hij slaagde er ondanks zijn eigen afkeer van de PVV binnen enkele dagen in om het CDA aan de gesprekken met VVD en PVV te laten deelnemen.

Binnen de fractie van het CDA had men in die korte periode na het afketsen van Paars+ een ingrijpende keuze te maken. Of met Geert Wilders proberen of met de SP, GroenLinks en PvdA. Beide combinaties hebben 76 zetels in de kamer. Het CDA had dus ‘nee’ kunnen zeggen tegen de VVD en PVV. Met de linkse partijen heeft het CDA geen fundamentele verschillen van mening, maar ze voorzien natuurlijk wel een hele hoop praktische problemen. Daarbij is de afkeer van de PvdA waarschijnlijk nog erg groot. Maar blijkbaar is de aversie voor links zo groot dat het CDA zich liever het dubbele probleem op de hals haalt van een partner met een fundamenteel ander wereldbeeld en een fractie die in het geheel niet bewezen heeft voldoende betrouwbaar te zijn om een onmisbare peiler van het kabinet te vormen.
De koopman wint het vooralsnog van de dominee. Het CDA is namelijk sterk verrechtst. Ze verwachten daarom op tal van punten eerder tot overeenstemming te komen met de VVD. En dan wordt het risico van een onberekenbare PVV blijkbaar liever genomen dan een te sociale en te groene politiek?

Er is ook een oplossing gevonden voor de principiële meningsverschillen van CDA (vrijheid van godsdienst) en VVD (liberalisme) met de islambestrijding en discriminatie van de PVV: “We zijn het eens dat we het oneens zijn”. Daarbij zullen kabinet en coalitie VVD-CDA zich distantiëren van uitlatingen van Geert Wilders, die overigens de vrijheid krijgt om die mening te verkondigen en daarbij tweedracht te blijven zaaien in de Nederlandse samenleving. Het kan niet anders dan dat dit voor forse wrijvingen zal zorgen binnen de coalitie. En dat keer op keer zal moeten worden uitgelegd aan mensen die daar niet ontvankelijk voor zijn, dat het anders zit dan dat het lijkt. In de praktijk zal het zo gaan als met Denemarken, waar het hele land in de islamitische wereld werd verketterd vanwege enkele cartoons.
VVD en CDA bezweren met de hand op het hart dat de rechtstaat bij hun veilig is: “Aan de rechtstaat zullen geen concessies worden gedaan”. Daarbij zien ze de grote concessie over het hoofd dat het te vormen kabinet volledig afhankelijk is van een partij die artikel 1 van de Grondwet met de voeten treedt. VVD en CDA verbinden zich aan een wankel compromis van ‘voor wat hoort wat’. De koopman heeft zijn ziel al verkocht.

Piketpaaltjes zijn dwingender dan breekpunten.

2010-08-15T16:47:00.001+02:00

Politiek is ook andere woorden gebruiken om hetzelfde te zeggen, maar het wel anders te doen overkomen. Het maakt het ingenomen standpunt doelbewust pas achteraf (na de verkiezingen) duidelijk.
Voor de verkiezingen had de VVD uitdrukkelijk geen breekpunten. Vanuit het normale taalgebruik zou men mogen verwachten dat er geen onwrikbare standpunten zijn, punten waarover niet onderhandeld kan worden. Tijdens de gesprekken tussen VVD, PvdA, D66 en GroenLinks bleek dat de VVD wel een aantal piketpaaltjes heeft geslagen, die fier en onwrikbaar overeind dienen te blijven bij de verdere onderhandelingen.
Het waren drie essentiële onderwerpen: minimaal 18 miljard bezuinigen, waarbij er (en dat maakte het dubbel moeilijk) geen belastingverhogingen zijn toegestaan; geen invoering van de kilometerheffing en geen begin maken met het aftoppen van aftrek van de hypotheekrenteaftrek.
De PvdA kon deze piketpaaltjes niet accepteren (D66 en GroenLinks waren nog niet uitonderhandeld). Vooral 18 miljard bezuinigen is al heel veel en als dat dan voor een zeer groot deel moet komen uit gezondheidszorg, onderwijs, sociale voorzieningen, dan zijn daar allemaal inkomensgroepen bij betrokken die het gemiddeld niet zo breed hebben. En ik neem aan dat ook fors bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking op grote weerstand stuit. Dat is teveel gevraagd als oplossingen voor de vermindering van een financieringstekort dat grotendeels is veroorzaakt in de financieel-economische wereld, waar vooral bedrijven steun hebben ontvangen.

De VVD gaf richting PvdA, D66 en GroenLinks de harde grenzen aan van zijn compromisbereidheid. De VVD kon deze eisen stellen, omdat het een BAZO heeft: een 'Beste Alternatief Zonder Overeenkomst'. De VVD had namelijk de voorkeur voor een VVD-kabinet met CDA en PVV.
PvdA kreeg daarbij ook nog handig maar volkomen onterecht de schuld van het niet eerst onderzoeken van een middenkabinet van VVD, PvdA en CDA. Als de VVD onaanvaardbare piketpaaltjes slaat in de richting van PvdA, dan mag niet worden verwacht dat dezelfde VVD een week later die piketpaaltjes weer uit de grond trekt voor de onderhandelingen met de PvdA en CDA. Dat zou volstrekt ongeloofwaardig zijn. Vandaar dat Job Cohen ook aangaf dat eerst VVD – CDA – PVV onderzocht moest worden. Je mag hem na het voorgaande niet verwijten dat hij op het verkeerde been is gezet.

Stem op de PVV is niet meer waard dan een stem op een andere partij.

2010-08-15T14:33:00.003+02:00

Hoe delicaat is eigenlijk het eventueel afwijzen van de PVV? Er wordt geroepen dat met het afwijzen van de PVV de anderhalf miljoen stemmers op de PVV voor het hoofd wordt gestoten. Hiermee wordt op een sentimentele wijze de stemming bepaald, om zo een positie kracht bij te zetten. Namelijk: “Betrek de PVV bij de kabinetsonderhandelingen”. En er zijn zelfs CDA-ers die vinden dat PVV-kiezers niet in de kou mogen worden gezet.
Maar dit onderscheid in stemmen of kiezers is niet terecht. Er moet onderhandeld worden en daarvoor heb je een meerderheid van Kamerzetels nodig. Echter, die meerderheid kan op vele wijzen worden samengesteld. Daarvoor moet politieke overeenstemming komen. Maar 76 Kamerzetels zijn 76 Kamerzetels, of die van de SP daar deel van uitmaken of die van de PVV. Het winnen of verliezen van zetels is hierin slechts de momentopname van de verkiezingen. Daar kan niet meer betekenis aan worden ontleend. En ook niet dat de kiezers die stemmen op de PVV nu meer hun zin zouden moeten krijgen dan andere kiezers.

Kiezers op de PVV verwachten wel een voorkeursbehandeling: “Nu moeten die andere partijen (eindelijk) ook naar ons luisteren”. Een rare verwachting. Andere partijen hebben op eerste plaats de verantwoordelijkheid om voor hun eigen programma en hun eigen kiezers op te komen.
Het is objectief niet reëel dat kiezers na het uitbrengen van hun proteststem eigenlijk ook nog verwachten dat die veel meer dan gemiddeld invloed heeft? Als je een proteststem uitbrengt op een extreme partij dan loop je de kans dat die bij de kabinetsformatie buitenboord blijft. En dat geldt ook voor veel andere kiezers, als de zetels van die partij niet tot de minstens 76 behoren.
Het uitbrengen van een proteststem geeft even een goed gevoel en vervolgens zullen wel veel van die anderhalf miljoen stemmers (gewoon?) boos blijven op de politiek. Het zou goed zijn als de overige partijen de inhoudelijke problemen van deze mensen in het juiste perspectief plaatsen en ernaar handelen. Dus zonder het extreme overdrijven van Geert Wilders. En dat ze zo de politieke domheid van het stemmen op de PVV proberen om te buigen (zie ook mijn bericht van 28 juni op mijn weblog).

De ‘nazi-kaart’ volgens Godwin’s Rule

2010-08-15T14:05:00.002+02:00

De ‘nazi-kaart’ volgens Godwin’s Rule

In zijn column Aan de kant heeft Johan van de Beek (Limburgs Dagblad en Dagblad de Limburger van maandag 9 augustus 2010) een stukje geschreven over ‘Godwin’s Rule of Nazi Analogies’ van 1989. Godwin formuleerde zijn ‘wet’ voor internetdiscussies. Naarmate een discussie langer duurt, wordt de kans groter dat een van de deelnemers (uit intellectuele onmacht) een vergelijking maakt met de tweede wereldoorlog. Die persoon is automatisch de verliezer van het debat.
Johan van de Beek schreef zijn column naar aanleiding van de discussies over het voorgenomen bezoek van Geert Wilders aan Ground Zero in New York om er te demonstreren tegen de bouw van een islamitisch centrum met een moskee in de directe omgeving. “Het spelen van de nazi-kaart in discussies is iets waar vooral Nederlanders in uitblinken. Of je nu de krochten van het internet opzoekt of luistert naar politici, je kunt er zeker van zijn dat iemand op een gegeven moment een WO-II vergelijking maakt.” Ook rondom de PVV regent het ‘nazi-kaarten’. Bijvoorbeeld Wilders vergelijkt de Koran met Mein Kampf en het fascisme en “zowat iedereen behalve PVV-stemmers” vergelijkt Wilders met fascisme.

Ik behoor ook tot de laatste categorie en voel me dus direct aangesproken. Want ik vind dat ik dat niet onterecht doe. Voor wie geïnteresseerd is naar mijn onderbouwing, zie deze weblog o.a.: “Geert Wilders discrimineert moslims” (7 januari 2008) “Vrijheid kent zijn grenzen” (8 april 2008) en “Stemmen op de PVV wordt goedgepraat” (28 juni 2010).
Omdat ik nog niet eerder van Godwin’s Law had gehoord, heb ik maar eens Wikipedia en Brainz.org opgezocht voor wat meer uitleg (zie nu ook hieronder). Daar blijkt dat Godwin zijn wet op discussies over alle onderwerpen van toepassing verklaart. En als men (uiteindelijk) geen valide, inhoudelijke argumenten meer heeft dan komt de vergelijking met WO-II.

De vraag daarbij is of Godwin’s Law ook van toepassing is op 'terechte' verwijzingen. Want ik ben lang niet de enige die een inhoudelijk verband legt tussen Geert Wilders en (neo)fascisme. Er loopt zelfs rechtszaak over deze discussie (discriminatie). Maar zijn degenen die deze kaart spelen dan ook de verliezers van het debat? Electoraal gezien wel gezien de grote winst van de PVV de afgelopen verkiezingen en ook de verdere stijgingen in de opiniepeilingen.
Dan die vergelijkingen maar niet meer maken? Dat zou niet alleen weinig geloofwaardig zijn maar ook niet meer een werkelijk probleem duidelijk benoemen. Ik hoop dat Wilders cs uiteindelijk ook zullen verliezen. Dat mag ook worden verwacht conform Godwin’s Law, omdat hij dezelfde vergelijkingen maakt.

Godwin's law
From Wikipedia, the free encyclopedia:

Godwin's law (also known as Godwin's Rule of Nazi Analogies or Godwin's law of Nazi Analogies)is a humorous observation made by Mike Godwin in 1989 which has become an Internet adage. It states: "As an online discussion grows longer, the probability of a comparison involving Nazis or Hitler approaches 1." In other words, Godwin put forth the sarcastic observation that, given enough time, all discussions—regardless of topic or scope—inevitably wind up being about Hitler and the Nazis.
In many cases, those who are compared to Nazis (particularly if the comparison is apt) erroneously and/or mendaciously try to invoke Godwin's law as proof that their opponents have lost the debate/discussion regarding the topic at hand, the comparison being nullified without the comparison being substantively refuted.
Godwin's law is often cited in online discussions as a deterrent against the use of arguments in the widespread 'reductio ad Hitlerum' form. The rule does not make any statement about whether any particular reference or comparison to Adolf Hitler or the Nazis might be appropriate, but only asserts that the likelihood of such a reference or comparison arising increases as the discussion progresses. It is precisely because such a comparison or reference may sometimes be appropriate, Godwin has argued that overuse of Nazi and Hitler comparisons should be avoided, because it robs the valid comparisons of their impact.
Although in one of its early forms Godwin's law referred specifically to Usenet newsgroup discussions, the law is now applied to any threaded online discussion: electronic mailing lists, message boards, chat rooms, and more recently blog comment threads, wiki talk pages, and social networking sites.

Website Brainz.org: What is Godwin’s Rule of Nazi Analogies
Godwin’s Rule of Nazi Analogies, which is also called simply as Godwin’s Law, is a theory that was presented in 1990 by Mike Godwin. Godwin forwarded that most discussion on the internet that have become long-threaded would have a tendency at some point to devolve into mud slinging competitions at the very end. Godwin posited that the longer the discussion thread gets the likelihood of a Nazi comparison being presented also increases. Therefore, Godwin’s Rule officially states: “As an online discussion grows longer, the probability of a comparison involving Nazis or Hitler approaches one.”
Godwin’s rule actually presents a number of implications. A majority of online discussions would usually be about subjects that would involve very strong personal opinions, beliefs and also touch on their personal values. These are elements that usually clash because of the differences of opinions and beliefs among people. As the discussion deepens, it would usually slowly devolve and become less rational. This happens more often when the valid arguments for the topic have been exhausted already. With discussions that are hotly contested and provide no “right” answer, the opposite camps could start to take it to a more personal level by hurling insults at each other, which is caused by both frustration and anger.
Usually, examples of online discussions that satisfy Godwin’s Rule would usually contain hyperbole. The whole objective behind the action is to try and invalidate the opposing side by comparing them or their beliefs to the Nazi Party. But this tactic would usually backfire.

persbericht zienswijze Fietsersbond Buitenring PsL

2010-08-02T12:03:00.002+02:00

PERSBERICHT

Fietsersbond: Buitenring heeft veel nadelen voor fietsers.

Als de Buitenring zo zal worden aangelegd, zoals deze nu gepland is, dan gaat de weg amper voordeel maar wel veel nadelen veroorzaken voor de fietsers. Een groot aantal van deze nadelen vindt de Fietsersbond niet acceptabel. De Fietsersbond verzoekt Provinciale Staten dan ook de plannen voor de Buitenring niet zo vast te stellen. Dit stelt de Fietsersbond in zijn onlangs gestuurde zienswijze over de plannen voor de Buitenring.

De Fietsersbond heeft de plannen beoordeeld uit oogpunt van het belang van de fietsers. Daarbij staan de verkeersveiligheid en de gebruikersvriendelijkheid centraal voor de fietsers op alle wegen die geraakt worden door of in verband met de aanleg van de Buitenring.
De Fietsersbond is van oordeel dat deze plannen zo niet mogen worden vastgesteld en uitgevoerd. Het is niet aannemelijk dat het zich maatschappelijk ‘loont’ om de Buitenring aan te leggen. Het is zeer onzeker dat de maatschappelijke en in het bijzonder de verkeerskundige voordelen in overwegende mate groter zijn dan de nadelen en kosten. De in het Verkeerskundig Onderzoek gedane voorspellingen van de toenemende verkeersdrukte zijn onvoldoende onderbouwd en daarmee is het onvoldoende aannemelijk gemaakt dat deze weg in deze omvang noodzakelijk is. De te verwachten verbeteringen in de verkeersstructuur zijn onvoldoende om een weg met deze allure als een effectieve maatregel te beschouwen.

Uit oogpunt van de fietsers zijn er hoofdzakelijk nadelen te verwachten. Nadelen waarmee talrijke fietsers gedurende tientallen jaren worden geconfronteerd! Deze nadelen zijn niet acceptabel. De gepresenteerde plannen dienen dan ook te worden aangepast.

De belangrijkste nadelen voor fietsers hebben te maken met de barrièrewerking van de Buitenring ofwel problemen bij het kruisen van de Buitenring. Omdat de Buitenring bestaande wegen gaat doorsnijden, zullen fietsers op veel plaatsen een langere route krijgen en dus moeten omrijden.
Veel mensen genieten van het landschap door er te fietsen of te wandelen. Voor deze mensen wordt de Buitenring een storend object in het landschap.
Waar het fietsverkeer niet wordt omgeleid, zal het de op- en afritten moeten kruisen. Dit zijn altijd gevaarlijke conflictpunten en daarmee vormen deze een groot nadeel van de Buitenring voor het fietsverkeer. De Fietsersbond staat erop dat dit nadeel wordt geminimaliseerd, waarbij de oplossingen niet ten koste gaan van een veilige en gemakkelijke oversteekbaarheid voor de fietser.
Door de aanleg van de Buitenring veranderen ook verkeersstromen in het lokale wegennet. Hierdoor moet het wegennet op veel plaatsen worden aangepast. In de plannen zijn deze aanpassingen niet meegenomen en de kosten daarvan op de verschillende gemeentes afgewenteld. Daardoor is er geen waarborg gegeven dat deze maatregelen ook op een acceptabele manier worden uitgevoerd.

De Fietsersbond heeft 11 plaatselijke knelpunten geconstateerd, waar het voorgestelde plan niet acceptabel is en/of waar de fietsers echt profijt kan hebben van aanpassing van de plannen.

Wellicht blijkt uit beter onderbouwde plannen dat kan worden volstaan met een gedeeltelijke aanleg van een 2-strooks weg die een meer menselijke maat benadert, en zowel de impact op het landschap verkleint alsook de barrièrewerking voor het kruisend (fiets)verkeer aanzienlijk vermindert. Daarbij dienen wel enkele verspreid liggende verkeersknelpunten te worden aangepakt.

De Fietsersbond heeft Provinciale Staten dan ook geadviseerd om de voorliggende plannen voor de Buitenring zo niet vast te stellen. De Fietsersbond stelt daarbij voor om:
a. een betere analyse te maken van de verkeersontwikkelingen in de komende 20 – 30 jaar;
b. te zorgen voor het oplossen van bestaande verkeerskundige knelpunten en daarbij vooral ook oplossingen te zoeken bij de bevordering van het fietsgebruik en het openbaar vervoer;
c. de aanleg te overwegen van een tweestrokenweg van de Randweg ter hoogte van Mariarade tot de Streekweg S20 (N276), ter ontlasting van wegen in de bebouwde kom die daadwerkelijk hierbij baat hebben (bijvoorbeeld een deel van de Randweg en de Paterweg in Hoensbroek en de Trichterweg in Treebeek); en
d. bovenal oplossingen te zoeken die geen nadelige gevolgen hebben voor langzaam verkeer en in het bijzonder voor fietsverkeer.

Zie voor de gehele zienswijze het onderstaande bericht.